نمایش مبدأ برای معروف ها و منکر ها در عزاداری ها

<div class="head1"> معروف‌ها و منکرها در عزاداری‌ها </div>
نویسنده: حجت الاسلام قرائتی<br/>

== مقاله ==
این بحث به مناسبت ایام عاشورا هست، من بیست و پنج نکته راجع به عزاداری نوشتم، که اینها امر به معروف‌ها و نهی از منکرهای عاشورا است. یعنی شیوهٔ عزاداری… معروف‌ها و منکرها. در عزاداری‌ها! خود امام حسین که قیام کرد فرمود: من می‌روم که [[امر به معروف]] کنم. «الا ترون ان المعروف» نمی‌بینید که به خوبی‌ها عمل نمی‌شود؟ نمی‌بینید که جلوی فسادها گرفته نمی‌شود؟ نمی‌بینید [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] از بین رفته است؟ هرکس هر غلطی می‌خواهد می‌کند. من می‌روم خونم را فدا می‌کنم، تا به دنیا بفهمانم. چون خون یکی از اساتید ما است.<br/>
«و بَذَلُوا مُهَجَهُم‏» در زیارت امام حسین داریم خونتان را دادید، خونشان را دادند تا مردم «عَنْ حَیْرَهِ الضَّلَالَه» تا از گیجی و گمراهی بیرون بیایند. یعنی گاهی وقت‌ها خون مردم را بصیر می‌کند. جمعیت انبوهی از طرفداران بنی صدر به بهشتی جسارت می‌کردند. در ۷۲ تن بهشتی که قطعه قطعه شد، مردم فهمیدند بهشتی حق بوده است. منافقین و بنی صدر باطل بودند. یعنی گاهی وقت‌ها خون به مردم بصیرت می‌دهد. در زیارت امام حسین داریم شما خون دادید اما مردم در عوض بصیر شدند. فهمیدند حق با چه کسی است. حالا، اولین حرف این است که اشک باید همراه با معرفت باشد. این یک مورد.<br/>
 
==  اشک و گریه همراه با شعور و معرفت ==
به عبارت دیگر شعار همراه با شعور! بعضی‌ها شعار می‌دهند، شعورشان پایین است. بعضی‌ها شعور و معرفتشان بالا است، حماسه‌شان کم است. غیرتشان کم است. شعار و شعور باید با هم باشد. از کجا این حرف را می‌زنی؟ قرآن می‌گوید: «دمع» دمع یعنی اشک «الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا» (مائده/۸۳) یعنی بر اساس معرفت گریه می‌کند. آخر بعضی‌ها همینطور الکی عزاداری می‌کنند اما با هدف آشنا نیستند. شعار و شعور باید با هم باشد. به عبارتی دیگر، بگوییم: [[تعقّل]] و حماسه، باید با هم باشد. اگر عزاداری شور برداشت، اما هدف را گم کرد. بکوب عزاداری می‌کند تا دو بعد از نصف شب! نماز صبحش قضا می‌شود. آقا جان! خود امام حسین سی تا تیر به او زدند. برای دو رکعت نماز ظهر عاشورا، سی تا تیر برای دو رکعت نماز! چون امام حسین نمازش دو رکعتی بود. چون نماز مسافر شکسته است. دوم محرم آمد، دهم شهید شد. دو تا ده، هشت روز می‌شود. نماز شکسته را من حساب کردم سی و پنج تا کلمه است. چون دو تا سورهٔ حمد دارد، دو هفت تا چهارده تا! دو تا هم قل هو الله دارد، دو پنچ تا ده تا و چهارده تا بیست و چهار تا. دو تا رکوع، بیست و شش تا. چهار تا سجده سی تا. «اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له» سی و یک، «واشهد ان محمداً عبده و رسوله» سی و دو، (صلوات حضار) «اللهم صل علی محمد و آل محمد» سی و سه، یک سلام بده یا سه تا سلام. سی و پنج، سی و شش کلمه بیشتر نمی‌شود. امام حسین روز عاشورا برای سی و پنج، شش کلمه سی تا تیر را به جان خرید. این چیست؟ یک نماز! حالا ما دائم سینه بزنیم. قمه بزنیم، [[نماز جمعه]] نرویم. نماز جماعت نرویم. این اصل اول!<br/>
و لذا امام صادق فرمود که: با گریه گول نخورید. ممکن است کسی دو لیتر هم گریه کند، ولی وقت وقتش کم می‌آورد. وقت وقتش کم می‌آورد.<br/>
 
==  رعایت حقوق وقف در حسینیه‌ها و مساجد ==
در عزاداری‌ها گاهی وقت‌ها، در وقف ما [[گناه]] می‌کنیم. چکش دست می‌گیریم می‌خواهیم سیاه پوش کنیم، بکوب! سوال: از همهٔ مراجع بپرسید آیا دیوار حسینیه و مسجد را می‌شود میخ کوبید؟ چرا دیوار را سوراخ سوراخ می‌کنید؟ می‌خواهیم سیاه پوش کنیم. سیاه پوش نکن! طوری سیاه پوش کنید که با یک نواری، نرده‌ای، سوراخ سوراخ نکن. همینطور با کفش در حسینیه می‌آید. یک جایی را خراب می‌کنند. یک جایی را، خیلی مراعات وقف نمی‌شود. یا مثلاً اگر یک چیزی وقف دعای کمیل بود، می‌شود برای دعای ندبه خواند؟ اگر یک چیزی وقف ابوالفضل بود، می‌شود خرج امام حسین کرد؟ وقف خیلی دقیق است. وقف خیلی دقیق است.<br/>
یک کسی حالا چه کسی بوده است نمی‌دانم. وقفی دارد، گفته: درآمد این را روز تولد امام حسین، سوم شعبان انواع و گرانترین میوه‌ها و غذاها را بخرید، به پولدارترین آدم‌ها بدهید بخورند. در مشهد! از امام سوال کردند آقا الآن مثلاً تابستان است ۲۸ رقم میوه در مغازه‌ها است و گران هم هست. بعد هم همهٔ میوه‌ها گران را بخریم، همه میوه‌ها را بخریم، گران‌هایش را هم بخرید، بدهید به پولدارترین آدم‌ها بخورند. امام فرمود که: هرطوری وقف کرده است همان را انجام بدهید. این معلوم می‌شود یک چیزی در ذهنش بوده دلش می‌خواسته آدم‌هایی هم که پولدارند سالی یک مرتبه با امام حسین نمک گیر شوند. چون فقیرها با امام حسین رفیق هستند. این پولدارها است که باید اینها را هم یک طور با امام حسین قلاب شود. گفتند: آقا این پول را به مستضعفین بدهیم. فرمود: نه! بدهید به همان که وقف کرده است. نمی‌توانیم بگوییم: مثلاً حالا چه فرقی می‌کند. حالا زیلوهای مسجد در حسینیه رفت. زیلوهای حسینیه در مسجد رفت. نمی‌دانم اینجا چنین شد. آنجا چنین شد. ما برای اینکه پرچم بکوبیم حالا سر گنبد را هم خراب کردیم، نمی‌دانم سر منار هم خراب کردیم، گاهی آدم احساس می‌کند که به موقوفات ضربه می‌خورد. این هم یک مسئله!<br/>
ممکن است من این خاطره را در تلویزیون گفته باشم. ولی اگر هم گفتم تکراری بشنوید. به ذهنم هست، در ذهنم هست که امام جمعهٔ شهرکرد جناب آقای ناصریان فرمود: که امام آمد در سالن نماز بخواند، پشت در کفش بود. امام یک خرده به کفش‌ها نگاه کرد برگشت. گفت: بگویید: نمازشان را فرادی بخوانند. گفتند: چرا آقا؟ سالن پر است. جمعیت منتظر شما است. گفت: ببین چقدر کفش است؟ من باید پایم را روی کفش‌ها بگذارم بروم و این پا گذاشتن روی کفش هم درست نیست. گفتیم: آقا من کفش‌ها را کنار می‌گذارم. بفرمایید! گفت: آخر کفش‌ها را کنار بزنی، اینها وقتی برمی‌گردند، لنگه کفششان گم می‌شود. باید پی لنگه کفششان بگردند. گفت: آقا راضی هستند. فرمود: راضی باشند. من پایم را روی کفش نمی‌گذارم. بگویید: نماز را فرادی بخوانند. گاهی وقت‌ها انسان خیلی از منبری خوشش می‌آید ولی احساس می‌کند خانمش در خانه تنها می‌ماند می‌ترسد. باید روضه ننشیند. برو خانمت در خانه تنها می‌ترسد. حالا خانم در خانه می‌ترسد مرد دارد زار زار گریه می‌کند. این چه گریه‌ای است؟ زن تو در خانه می‌ترسد. مراعات وقف! مراعات حقوق مردم، سد معبر…
 
==  دوری از رفتارهای غیراخلاقی در عزاداری‌ها ==
طبل و بلندگو در اوقات پایانی شب. سلب آسایش از همسایگان، درست نیست. حقوق وقف، حقوق همسر، حقوق جامعه، حقوق اطفال، ایام عاشورا جایی سخنرانی می‌کردم، جمعیت زیادی بودند. مسئولین کشوری و لشگری وارد شدند. رئیس هیئت آمد پای منبر بچه‌ها را بلند کرد. یا الله! بلند شوید! بلند شوید! بچه‌ها را بلند کرد، مسئولین را نشاند و من پای منبر دیدم جای مسئولین دزدی است. چون اگر کسی نشسته است بلندش کنی، یک بچهٔ دو ساله، اگر او را بلند کنی، رئیس جمهور هم جای او نماز بخواند و هر آیت الله عظمایی، نماز آن آیت الله و رئیس جمهور هم باطل است.کسی که نشسته نباید بلندش کرد. من روی منبر گفتم: مسئولین تشریف آوردید، ایام عاشورا است، خوش آمدید. اما این رئیس هیئت آمد بچه‌ها را با زور بلند کرد. چون بچه‌ها را با زور بلند کرد جای شما دزدی است. بلند شوید هرکجا، جا بود، بنشینید. اینها یک خرده خجالت هم کشیدند. برای من هم سنگین بود بگویم ولی نمی‌دانم. اصلاً عاشورا برای [[امر به معروف]] است. بالاخره بلند شدند و گفتم: ببخشید! شرمنده‌ام! هرکجا جا هست بنشینید. این مسئولین هر کدام پخش شدند و یکجایی نشستند. به بچه‌ها گفتم: بچه‌ها سر جایتان بیایید. بچه‌ها پای منبر آمدند. یک مرتبه دیدم بچه‌ها پای منبر چنین می‌کنند. (با صدای بوسه) (خندهٔ حضار) یعنی حق ما را گرفتید. بچه را باید این رقمی با اسلام آشنا کرد. امام رضا فرمود: اگر اسلام ناب را به بچه‌ها بدهیم. به بزرگ‌ها بگوییم، همه عاشق می‌شوند. هرکس از اسلام بدش آمده است، اسلام را خوب معرفی نکرده‌ایم.<br/>
دوری از تجمع‌های بعد از عزاداری. گاهی وقت‌ها عزاداری‌های ما یک ساعت، دو ساعت است. اما بعد از عزاداری تا صبح می‌نشینند. حالا ای کاش بنشینند، سالم هم بنشینند. اصلاً دارند حرف‌های دیگر می‌زنند. دست به نمی‌دانم سیگار را بیاور. قلیان را چاق کن. نمی‌دانم و غیره… حالا دیگر و غیره را خودتان می‌دانید. این کلمهٔ و غیره خیلی مهم است. یک دکتر نوشته بود امراض داخلی و غیره… یک نفر نزد او رفت گفت: چه شده است؟ گفت: من و غیره‌ام درد می‌کند. (خنده حضار) گفت: و غیره‌ات کجا است؟ گفت: نمی‌دانم تو نوشتی امراض داخلی و غیره! حالا بنده هم می‌گویم: بعد از جلسه، البته نیست. گاهی هست. ولی همان گاهی، ببینید امام حسین مقدس است. ببین عمامه وقتی سفید است، یک لکه سیاه هم بد است. پیراهن من که سیاه است، خوب همه سیاه است. اما در عمامه سفید، یک لکه سیاه هم زشت است. در قرآن داریم، «وَ ما رَبُّکَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبیدِ (فصلت/۴۶)» خدا ظلام نیست. ظلام یعنی خیلی ظلم نمی‌کند. می‌گویند: مگر خدا ظلام است؟ باید بگویی: خدا ظالم نیست. می‌گوید: خدا «و لیس بی ظلام» می‌گوید: ببین خدا از بس که مقدس است، یک ظلم هم بکند انگار خیلی ظلم کرده است. یعنی مثلاً یک مرجع تقلید یک متلک کوچک هم بگوید، مثل یک دلقکی است که سی ساعت متلک بگوید. آن مرجع تقلید است. از او توقع نیست. از عزاداران امام حسین، چون عزاداران حسین، بازوهای حضرت مهدی هستند. اول عزادار امام حسین حضرت مهدی است. اول عزادار حضرت مهدی است. شما همکار حضرت مهدی هستید. چون همکار حضرت مهدی هستید، مواظب باشید. ببین وقتی کنار بوعلی سینا نشستی دیگر آنجا ملق نزن. بابا بوعلی سینا اینطرف تو است.<br/>
حدیث داریم حضرت صادق به یک شاعر گفت: شنیده‌ام برای امام حسین شعر می‌گویی؟ گفت: بله! گفت: بخوان. خواند و امام صادق به قدری گریه کرد که اشک از ریش‌هایش روی لباسش ریخت. به شاعر گفت: ای شاعر! به خدا قسم، از روی دستم نمی‌دانم والله داریم یا نه…! یک [[صلوات]] بفرستید. (صلوات حضار) دیشب می‌دیدم. حالا نمی‌دانم کلمهٔ والله دارد یا نه، حالا والله را احتیاطاً حذف می‌کنیم. امام صادق فرمود: آن شعری که تو خواندی و من گریه کردم، ملائکه در همین جلسه حاضر شدند و بیش از ما گریه کردند. جلسهٔ عزاداری جلسه‌ای است که حضرت زهرا به آن توجه دارد. حضرت مهدی به آن توجه دارد. در بعد از جلسهٔ عزاداری حیف است عبادت خودتان را با یک کاری خراب کنید. می‌خواهید بنشینید، بنشینید. اما طوری نباشد که…اصلاً یک چیزی به شما بگویم. امام رضا فرمود: هرکاری می‌کنید یک طوری کار کنید که بتوانید در [[نماز جمعه]] بگویید. این کاری که می‌کنی حاضر هستی در [[نماز جمعه]] بگویی؟ مثلاً در نماز جمعهٔ تهران بیایی یا هر شهری که هستید، بگویید: بسم الله الرحمن الرحیم ما اینقدر پول گرفتیم، این مقدار عزاداری کردیم. این مقدار…
 
==  بیان معارف دین در جلسات عزاداری ==
سهم دین در عزاداری چه بود؟ باید سهم داشته باشد. مردم باید نماز بلد باشند. سهم نماز، مثلاً حالا ده شب می‌خواهیم روضه بخوانیم، ده شب ده ساعت است. ده ساعت یک شب برای نماز باشد. یک شب برای خمس و [[زکات]] باشد. یک شب برای آیین همسرداری باشد. یک شب برای تعلیم و تربیت بچه‌ها و پدرها و روابط خانوادگی باشد. یک شب مربوط به اقتصاد و تجارت و رشوه و نمی‌دانم لقمهٔ حرام باشد. یک شب، اینکه مثلاً ده شب سینه بزنیم، مثلاً وضویش غلط بود، حالا هم وضویش غلط است. لقمه‌اش حرام بود، حالا هم لقمه‌اش حرام است. و لذا حدیث داریم درود بر کسانی که «أَحْیَا أَمْرَنَا» (الکافی/ج۲/ص۱۷۵) یعنی امر ما را زنده کنند. در جلسات عزاداری باید دین زنده شود. بارها این کلمه را گفتم. امام حسین یک انرژی هسته‌ای است. عاشورا را شما نگاه کنید. کدام کشور یک یا حسین می‌گوید، ۷۰ میلیون سیاه پوش در خیابان می‌ریزند؟ کدام رئیس جمهور کلاه، کجای کرهٔ زمین، کدام رئیس جمهور در کجای کرهٔ زمین می‌تواند با یک بخشنامهٔ ۷۰ میلیون عاشق را به راهپیمایی وادار کند؟ بدون اضافه کار، بدون مأموریت، با عشق، خیلی انرژی هسته‌ای است. یک یا حسین می‌گوییم هفتاد میلیون آماده باش هستند. کشورهای دیگر اینها را ندارند. اینها خیلی برای ما سرمایه است. این سرمایه‌ها را ما هدر ندهیم. روایت داریم کسی آب دارد، خاک هم دارد، نان ندارد بخورد، «مَنْ وَجَدَ مَاءً وَ تُرَاباً ثُمَّ افْتَقَرَ» کسی که آب دارد، خاک هم دارد، نان ندارد بخورد، «فَأَبْعَدَهُ اللَّه» (وسائل‌الشیعه/ج۱۷/ص۴۰) خیلی، خدا او را از لطف خودش دور کند. چقدر بی عرضه است. ما اهل بیت داریم، قرآن هم داریم، چه مشکلی باید داشته باشیم. الآن هم زور امام حسین در دنیا زیاد است.<br/>
در دانمارک پارسال عاشورا ۴۰ هزار نفر در خیابان عزاداری کردند. تنها وقتی که در خیابان نیویورک توانستند وسط خیابان نماز جماعت بخوانند، روز عاشورا بود. در نیویورک فیلمش را تلویزیون ایران هم نشان داد. شیعیان آمریکا در نیویورک مهم‌ترین شهر دنیا است. وسط خیابان با زور حسین توانستند نماز جماعت بخوانند. امام حسین خیلی زور دارد. کسانی هستند در طول تاریخ، در طول سال پایشان را در مسجد نمی‌گذارند. ولی اینها با امام حسین گره خوردند. چون امام حسین خدا را دید. دل را چاپید. یک مثل ایرانی‌ها می‌زنند. می‌گویند: کدخدا را ببین ده را بچاپ، کدخدا را ببین ده را بچاپ. خدا را ببین دل را بچاپ. امام حسین خدا را دید و دل را چاپید. و لذا خیلی افراد هستند خمس و زکاتشان سنگین است بدهند. اما برای حسین حسابی خرج می‌کنند. حالا این هم یکی از تذکرات است. که نکند خدای نکرده ما مثلاً جُنب باشیم، [[غسل]] واجب به گردن ما باشد برویم [[غسل]] جمعه کنیم. آدمی که جُنُب است اول باید [[غسل جنابت]] بکند. تو اگر وجوهات نمی‌دهی عزیز من مسئلهٔ خمس واجب است. امام حسین وقتی کربلا آمد اول زمین کربلا را خرید. گفت: من نمی‌خواهم خون من در زمین مردم ریخته شود. بعد هم یک عده به اسم زوار سر قبر من می‌آیند، و حال آنکه آن زمین برای مردم است. صاحبش راضی نباشد. منطقهٔ کربلا را امام حسین خرید که خونش در زمین مردم ریخته نشود، و زوارهایش پایشان را جای حرام نگذارند.  «أَنَّ الْحُسَیْنَ علیه السلام اشْتَرَی النَّوَاحِیَ الَّتِی فِیهَا قَبْرُهُ مِنْ أَهْلِ نَیْنَوَی وَ الْغَاضِرِیَّهِ بِسِتِّینَ أَلْفِ دِرْهَمٍ وَ تَصَدَّقَ بِهَا عَلَیْهِمْ وَ شَرَطَ أَنْ یُرْشِدُوا إِلَی قَبْرِهِ وَ یُضَیِّفُوا مَنْ زَارَهُ ثَلَاثَهَ أَیَّامٍ» مستدرک‌الوسائل ج۱۰ ص۳۲۱
دوری از آلات موسیقی، بالاخره هر چیزی یک ظرفی دارد.شما اگر خواستی چای به مهمانت بدهی در آفتابه نمی‌کنی. آفتابه برای چای مهمان نیست. آن آلات [[لهو]] ولعب به کار بردنش در عزاداری، درست نیست. شما حاضر هستی به یک مرجع تقلید می‌خواهی آب بدهی در یک لیوان شراب آب بدهی؟ولو آب می‌دهی ولی در لیوان شراب! حریم نگه دارید. آخر قداست‌ها را نشکنید.<br/>
من یکجایی رفتم در دانشگاه، چند روز پیش. وقتی وارد شدم برای من کف زدند وقتی هم خارج شدم کف زدند.گفتم: کفی که می‌زدید برای تشکر است. دست شما درد نکند که از من تشکر کردید. ولی خانم‌ها و آقایان همهٔ شما رنگ دکمه‌تان با رنگ لباستان به هم می‌خورد. آخر آخوند با کف تناسب دارد یا با صلوات؟ آخر رنگ دکمه و لباس باید به هم بخورد. گفتند: راست می‌گویی. [[صلوات]] فرستادند. امام حسین با آلات موسیقی نمی‌خورد. بنابراین استفاده از آلات موسیقی برای اشعار، این هم از منکرات است.<br/>
 
==رعایت بهداشت، نذر می‌کند ==
گاوش را بیاورد در خیابان بکشد یا گوسفندش را، یا شترش را. اصلاً این نذرها باطل است. در یک کلمه می‌گویم. تکرار می‌کنم. بسم الله الرحمن الرحیم. نذری به جا است، که کار مباح باشد. کار معقول باشد. شما اگر نذر کنی سرت را به دیوار بزنی، باید بزنی؟ کار غلط است. مثلاً نذر کنی سیگار بکشی. اصلاً کار غلط است. خون کردن وسط خیابان، به خصوص اگر باران باشد، این خون جاری می‌شود. شتر رم کند. گاو رم کند. یک عده بترسند. اینها همه درست نیست. نذر شما باطل است. کسی نگوید: چون نذر کردم حتماً باید وسط خیابان بکشم. مراعات بهداشت را بکنید. در سفره‌ها، سفره می‌خواهید بدهید، اخیراً الحمدلله خوب شده است. در ظرف‌های یکبار مصرف می‌دهند و خیلی پلاستیکی، خیلی خوب شده است. قدیم که ما بچه بودیم، در شهرهایی که می‌رفتیم، سفره می‌انداختند با جوراب‌هایش در سفره راه می‌رفت. جوراب‌هایش بو می‌داد، جوراب‌های بودار به سفره مالیده می‌شود، نان را هم در همان سفره می‌ریختند. این نان به جای جوراب مالیده می‌شد، بعد در حلق ما می‌رفت. الآن خدا را شکر!قلیان و سیگار در جلسات حذف شد. خیلی جلسات! من یادم نمی‌رود بعضی از شهرهای ایران اصلاً وارد که می‌شدی اصلاً یک اتاق بود برای قلیان، سی تا قلیان یک مرتبه انگار رژه می‌روند. سی تا قلیان به دست. غل غل غل غل…. غل غل غل غل… (خنده حضار) بعد هم هو….(با بیان حرکت) آقا جان بیا! این هوای این سالن برای چه کسی است؟ برای همه است. تو به چه دلیل۱۶ نفر هوا را سیگاری می‌کنی، دود قلیانی می‌کنی، این تجاوز به حریم هوایی دیگران است. خوب این بغل شما نشسته است، حق  تنفس دارد. تو چرا به حریم هوایی تجاوز می‌کنی؟ تجاوز به حریم هوایی، یکی هواپیمای دشمن است. یکی هم غل غل قلیان تو! این هم تجاوز به حریم هوایی است. تنفس برای همه است.<br/>
 
==  دوری از اشعار بی‌محتوا یا غلوّ آمیز ==
دعوت از مبلغین و مداحان متعهد. شعر که می‌خوانید شعرهایی باشد که کمال ابالفضل باشد. چشمت قشنگه!خوب بعضی از عروس‌ها هم چشمشان قشنگ است. قدت کمونه! چشمت قشنگه! قدت نمی‌دانم چه… خوب این چیست؟ این را آدم به یک نفر خوشگل تارک الصلاه هم می‌تواند بگوید. به هر خوشگلی می‌شود این حرف‌ها را زد. ابالفضل را در حد یک بچهٔ خوشگل سوسول معرفی نکنید. آخر چرا چنین می‌کنید؟ من نمی‌دانم. این همه… می‌دانید من امسال یک چیزی دیدم که تا الآن بلد نبودم. ۶۵ سالم است، ۵۰ سال هم هست آخوند هستم. پریشب گفتم: راست می‌گویی، بیاور ببینم آوردند. خیلی برای من عجیب بود. ابالفضل (ع) قبل از آنکه از مدینه و مکه کربلا بیایند پشت بام مکه رفت. پشت بام کعبه! یک سخنرانی کرد، چنان بنی امیه را به لجن کشید، ابالفضل حماسه است. در مکه روی کعبه می‌رود و به بنی امیه فحش می‌دهد. آنوقت قدت کمونه، شکلت قشنگه! چرا اینقدر ابالفضل را پایین می‌آورید؟ بنابراین مداح… منبری هم همینطور است. از منبری‌ها هم تقاضا کنید که آقاجان دین را هرچه واجبات دین است روی منبر بگو. خواب نگویند. اصلاً خیلی از خواب‌ها دروغ است.<br/>
یک نفر پهلوی من در نهضت سواد آموزی آمد و گفت: امام رضا را خواب دیدم، گفت: غصه نخور. بدهی داری پهلوی قرائتی برو. گفتم: به امام رضا بگو: شمادیگر مثل بازاری‌ها چک بی‌محل نکش! اول پول بفرست بعد حواله! (خنده حضار) پهلوی آقای ری شهری آمد گفت: امام فلان خواب من آمده گفته: به آقای ری شهری بگو تو را مکه ببرد. آقای ری شهری گفت: به او بگو: خودش به خواب من بیاید. من واسطه قبول نمی‌کنم. خیلی از خواب‌ها دروغ است. خیلی از شعرها دروغ است. خیلی از خواب‌ها دروغ است. خیلی‌ها مبالغه است. یعنی غلو است. بعضی شعرا حرف‌هایی زدند سالهای قبل که اگر بفهمند چه گفتند نجس هستند. خدای من فاطمه است. بسمه تعالی غلط کردید. ادا در می‌آورند. اصلش خودنمایی است. می‌خواهد نگاهش کنند، یک چیزی می‌گوید که کسی تا به حال نگفته باشد. این است. به یک آدم مشهوری، به برادرش گفتند: برادرت مشهور است. گفت: من هم یک کاری می‌کنم مشهور شوم. آن هم یک غلطی کرد که گفت: خوب من هم از این راه مشهور می‌شوم. حرف منطقی داریم. امام حسین چند تا آیه در راه کربلا خواند؟ آیات را بگوییم. چه جملاتی فرمود؟ همین «هیهات منا الذله» مداح متعهد، شعرای مداح، منبری‌های متعهد.<br/>
برهنه شدن در حضور زنها از منکرات عزاداری است. ریا و تظاهر منکر است. اصلاً ریا شرک خفی است. مثل بت پرستی! عمل را باطل می‌کند. برای ریا این کار را نکنیم. مردم ببینند. مردم بفهمند.<br/>
 
==  عزاداری به صورت طبیعی و دوری از قمه زدن ==
قمه زدن، بعضی‌ها روی قمه زدن اصرار می‌کنند. حضرت عباسی من دیدم. در حرم کربلا یک کسی را دیدم. به او گفتم: بینی و بین الله حالا فرض کنیم قمه حرام که نیست. فرض کنیم مستحب هم هست. چقدر این مستحب در سالی یک روز، چقدر مستحب می‌ارزد که تو حاضر هستی حرف مقام معظم رهبری را بشکنی. حرف یک عده از مراجع دیگر را بشکنی. تلویزیون‌ها تو را نشان بدهند. این چه عبادتی است؟ مثلاً می‌خواهی بگویی: من خیلی امام حسین را دوست دارم؟ خوب اگر خیلی امام حسین را دوست داری امام صادق که بیشتر از تو دوست داشت. یکی از مراجع هم باید قمه بزند. سوالی که کردید سوال انحرافی است. می‌گویید: آیا به عشق امام حسین اشکالی دارد چند قطره خون بریزیم؟ مرجع هم می‌نویسد نه! اشکالی ندارد. شما اینطور بگو. بگو: می‌خواهم طوری عزاداری کنم غیر طبیعی! همه چیز ما باید طبیعی باشد. از زنداری ما، در قرآن حدود ۴۰ مرتبه معروف گفته است. یعنی کارهایتان عرفی باشد. هرکار شما عرفی نباشد، چرا می‌گویند: لباس شهرت حرام است؟ برای اینکه لباس شهرت عرفی نیست. مثلاً من عمامه‌ام را اینجا بگذارم، حرام است. مریضی! مریضی! زلف‌ها، فکل‌ها، انگشت‌ها، بند کفش‌ها، بوق زدن‌ها، صدای موبایلش را صدای خر گذاشته است. (خنده حضار) آخر این همه صدا است تو صدای خر روی موبایلت می‌گذاری؟ این می‌خواهد موبایلش که صدا می‌کند با همهٔ موبایل‌ها فرق کند. اینها مریض هستند. اینکه می‌گویم مریض هستند از  امام کاظم است. امام کاظم فرمود: هرکس دست به هر حرکتی بزند که با باقی‌ها فرق می‌کند این مریض است. یعنی کمبود دارد. آمینش یک طور دیگر آمین می‌گوید. همه می‌گویند: الهی آمین! خوب تو هم بگو: الهی آمین. الهی آمین! چرا اینطور آمین گفتی؟ عطسه‌اش با دیگران فرق می‌کند. دست‌هایش را همه اینطور بالا کردند، این اینطور بالا کرده است. سماور هیئت شما سه تا شیر دارد، دستور می‌دهند اصفهان یک سماوری درست کنند هفت تا شیر داشته باشد. مثلاً فکر می‌کند امام حسین روز قیامت می‌آید هر سماور هیئتی شیرهایش بیشتر بود، مدال به او می‌دهد. اصلاً ما یک خرده مشکل فکری داریم. اینها منکرات عزاداری است.<br/>
دوری از تمثال‌های ساختگی! بابا قبر امام حسین را تمثال کنید. خوب خود امام حسین را که ما ندیدیم. طراح کشیده است. بسمه تعالی غلط کرده کشیده است. مگر من می‌توانم دینم را از ساخته‌های فکر یک هنرمند بگیرم؟ هنرمند هنر دارد روی چشم ما! گنبد را بکشد که ما دیده‌ایم. راست است. ضریح را که ما دیدیم. چرا از آنهایی که راست است و واقعیت دارد فیلم برداری نکنیم. عکس حقیقی را نزنیم. عکس خیالی را بزنیم. کسی که حقیقت را رها می‌کند سراغ خیال می‌رود، خوب این خیالیسم است. ما نمی‌توانیم دنبال خیال برویم.<br/>
دوری از طولانی شدن برنامه‌ها. برنامه‌های عزاداری باید مختصر باشد. خطبه‌های [[نماز جمعه]] را اخیراً دستور دادند مختصر باشد. الآن هرکس می‌خواهد [[نماز جمعه]] برود انگار یک جمعه‌اش هوا است. یک طور باشد ظهر برویم یک بعد از ظهر هم خانه باشیم. خطبه‌های نماز جمعه‌ای که من دیدم بیش از ۴ صفحه و ۵ صفحه نیست. ۴، ۵ صفحه‌ای فوقش نیم ساعت. خطبه‌ها یک ساعته، دو ساعته، هرکس می‌خواهد [[نماز جمعه]] برود یعنی امروز کشک! یعنی پروژهٔ جمعه‌اش به هم می‌خورد. یک خرده عزاداری‌ها و نماز جماعت‌ها و نماز جمعه‌ها آسان شود. عزادارها نباید از روحانی جدا شوند. اینکه چهار تا مداح بخواند یک طلبه حدیث نگوید، این یعنی چه؟ یعنی چه؟ می‌خواهی بگویی: من نیاز به قرآن ندارم. طلبه است که قرآن را تفسیر می‌کند. حدیث می‌گوید، مسئله می‌گوید. تاریخ می‌گوید. چند تا مداح بدون روحانی این خطرناک است. منتهی نمی‌خواهم بگویم هر روحانی حرف‌هایش درست است. من لباس پرست نیستم. ولی باید در هر هیئتی یک اسلام شناس باشد. بعضی‌ها روحانی که می‌برند انگار ماشین کرایه کردند. بابا ما زن خصوصی داریم. آخوند خصوصی که نداریم. من خودم یکجایی رفته بودم، یک هیئتی مرا دعوت کرده بود.یک هیئت دیگر گفت: فلان هیئت چه ساعتی می‌روی؟ گفتم: ساعت ۹! گفت: ساعت ۸ هم هیئت ما بیا. گفتم: چشم! یک مرتبه رئیس گفت: تو را من آوردم. گفتم: مگر من را خریدی؟ گفت: نه! تو آقای هیئت ما هستی. چرا هیئت آنها رفتی؟ بابا جان شب‌های زمستانی است. یک واعظ خوب می‌تواند سه تا نیم ساعت صحبت کند، سه تا محله استفاده کنند. اصلاً پولش را تو بده مفت منبر برود. ما خیلی منکرات داریم. ما باید افتخار کنیم که پولی را که من به این واعظ می‌دهم، از فلان شهر او را آوردم، در عوض به برکت این مسجد ما یک مسجد دیگر هم استفاده کردند. ما می‌گوییم: نه خصوصی! ادا درمی‌آوریم. من سراغ دارم تاجری که نقاش را خانه می‌آورد تریاک به او می‌داد، که این نقشه‌اش را بیرون فتوکپی نگیرد. که بگوید: نقشه‌های قالی‌های من در کاشان منحصر به فرد است. بابا آخر یعنی دین اسلام هم مثل نقاش تریاکی شده است. این انحصارها…
 
==  نصب کلمات و پیام‌های عاشورا در علامت‌های عزاداری ==
علامت‌ها،آهن سر دل می‌کشیم چه پیامی دارد؟ بله اگر این آهن آلومینیم باشد و کلمات امام حسین باشد روی چشم ما!من خودم هم زیر آن می‌روم. یک چیز آلومینیمی درست کنید بنویسید: «هیهات منا الذله» زیر سم اسب می‌روم زیر بار زور نمی‌روم. من خودم هم در خیابان حاضر هستم با عمامه سر دل بکشم. حسین ما کیست؟ حسین ما کسی است که محاصرهٔ نظامی او را از پا درنیاورد. هفتاد و دو نفر در محاصره سی هزار نظامی، محاصرهٔ اقتصادی او را از پا درنیاورد. آب برای علی اصغر نداشت ولی زیر بار زور نرفت. کار امام حسین را آلومینیمی بنویسی، سبک، خوانا، بنده هم سر دل می‌کشم. این آهن را نگاه می‌کنی این اردک است. این کفتر است. این طاووس است. این می‌خواهد چه بگوید؟ این به شب عاشورا می‌خورد. به روز عاشورا می‌خورد. ارزان است. سبک است. پیام دارد. لغو در لغو در لغو است. منتهی فکرها متحجّر، ما می‌توانیم پیام امام حسین را روی فلز طراحی کنیم منتهی فلزش سبک باشد، پیامش هم خوانده شود، این مشکل در مسجدها هم هست. ما الآن مسجدها را کاشی‌کاری می‌کنند، هیچ جنی نمی‌تواند یک مترش را بخواند. می‌گوییم: آخر این چیست؟ می‌گوید: این خط کوفی است. این خط میخی است. خط سیخی است. می‌گوییم: بابا ما باید عمر و پول مردم را برداریم خرج خط کوفی و میخی و سیخی کنیم؟ روان بنویس بفهمم چه می‌گویی؟ گاهی هم کاشی‌کاری‌ها دم برف است که هرکس می‌آید باید چنین کند که چه می‌گوید. خوب جلوی چشم ما بنویس. کاشی کاری باید یک جایی باشد آدم‌هایی که عبور می‌کنند همینطور که نگاه می‌کنند رأس چشمشان باشد. هم روان بنویس، هم فارسی بنویس، هم عربی روان بنویس، هم با ترجمهٔ زبان انگلیسی و فارسی بنویس، که من بفهمم. هم عربی نوشته‌ای، هم خط کوفی نوشته‌ای، هم ۱۸ متری نوشته‌ای. اصلاً غلط در غلط در غلط!<br/>
منکرات عزاداری زیاد است. حیف! حیف که این قدرت حسین و عزاداری و این حماسه و این ثواب‌ها، اشک ما وصل به اشک حضرت مهدی است. اول روضه خوان خداست. جبرئیل روضه خوانده است. پیغمبر گریه کرده است. عزاداران امام حسین وصل به تاریخ می‌شوند. وصل به انبیا می‌شوند. ۴۶ حدیث داریم که تمام انبیا، بسیاری از انبیا برای امام حسین گریه کردند. در جلسهٔ روضه داری، جلسهٔ روضه خوانی مورد توجه حضرت زهرا و حضرت مهدی (سلام الله علیهما) است. این عزاداری مقدس را با این منکرات نامقدس نکنید. خوب دیگر حالا من ۲۵ مورد نوشته بودم، چند مورد را بیشتر نتوانستم بخوانم. تند تند بخوانم. توضیح می‌خواهد. من هم توضیح بدهم کم می‌آورم.<br/>
خدایا! به آبروی امام حسین کسانی که در طول تاریخ برای امام حسین عزاداری کردند، الساعه همه آنها را ببخش. الساعه همهٔ آنها را با شخص امام حسین محشور بفرما. یک امنیت کاملی بر عراق حاکم کن که همهٔ علاقه‌مندان به راحتی با معرفت زیارت اهل بیت را نصیب کن. عزادارهای ما را چنان دور از منکر قرار بده و چنان خالص قرار بده که حضرت مهدی در حق ما عزاداران دعا کند. نسل ما را از یاران امام زمان و امام حسین قرار بده. کسانی که به گردن ما حق دارند، ما را با قرآن و اهل بیت آشنا کردند جزای خیرشان بده.<br/>
 
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> سایت در دسترس نمی‌باشد - تاریخ برداشت: 1395/4/1 </span></div>

[[رده:مقالات]]