فرهنگ مصادیق:مانع انحراف جنسی شوید
حجاب,پوشش
رهروان ولایت ـ حجاب به عنوان پدیدهای فطری و جهان شمول، در تمام جوامع و ادیان الهی به انحای مختلف مورد تأکید قرار گرفته است. حجاب اسلامی به منظور پیشگیری از آلودگی فرد و جامعه برای تامین سلامت روحی و روانی و جلوگیری از مفاسد اجتماعی است. اگر در جامعهای حجاب در روابط نامحرم عملی گردد، جرم و جنایت ، فساد و بی دینی، و نارضایتیهای همسران از یکدیگر، و … کاهش چشمگیری پیدا میکند.
فلسفه پوشش در اسلام شامل مواردی میشود که هر کدام به جنبههای روانی، خانوادگی، اجتماعی، بالا بردن احترام زن و جلوگیری از ابتذال او بر میگردد. در واقع پوشش زن در اسلام در این است که زن در معاشرت خود با مردان بدن خود را بپوشاند و به جلوه گری و خودنمایی نپردازد.
حجاب واقعی زن موجب حفظ حرمت و متانت اوست و حتی نسبت به طمع هوسبازان، نقش باز دارندهای دارد و به ویژه حجاب زنانجوان این دلالت را برای مردان عیاش و شهوتران خیابانی دارد که من زن مسلمانم و حلال و حرام خداوند را رعایت میکنم و اهل مجالست با لهو و حرام نیستم و حتی به طور معمول در عرفمردان فاسد و شهوتران نیز حریم زنان با حجاب،عفیف و با غیرت محفوظ است و آنان مورد اذیت و آزار قرار نمیگیرند.
اهمیت حجاب و پوشش اسلامی تا جایی است که خداوند متعال در بسیاری از سورههای قرآن از آن به عنوان یک ضرورت یاد میکند و آنرا حافظ انسان در برابر بسیاری از بیماریهای جسمی و روانی میداند.
در قرآن مجید بیش از ده آیه در مورد حجاب و حرمت نگاه به نامحرم وجود دارد:
در سوره «نور» در آیاتی چند میفرماید: «قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ، وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ[۱]؛ به مومنان بگو چشمهای خود را (از نگاه به نامحرمان) فرو گیرند و فروج خود را حفظ کنند، این دستور، برای آنها پاکیزهتر است، خداوند از آنچه انجام میدهید آگاه است. و به زنان با ایمان بگو چشمهای خود را (از نگاه هوسآلود) فرو گیرند و دامان خویش را حفظ کنند و زینت خود را جز آن مقدار که ظاهر است آشکار نکند و (اطراف) روسریهای خود را بر سینه خود افکنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود) و زینت خود را آشکار نسازند مگر برای شوهرانشان یا پدرانشان یا...»
قرآن کریم، خودنمایی و خودآرایی زنان در منظر عمومی را «انحراف جنسی» میداند و در آیه ۳۱ سوره مبارکه نور، عبارت «وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ» (زنان زیورهای خود را آشکار نسازند) را دو مرتبه تکرار میکند.[۲]
حجاب بایستی همه بدن را ستر کند. چون خداوند میفرماید: ﴿يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ﴾ [۳]. و جلباب همان لباس بلندی است که همه بدن را ستر میکند و إدناء به معنای رها ساختن و کشیدن است. در نتیجه حجاب شرعی همه بدن را میپوشاند.
همیشه ما در طول زمان هر وقت گفتیم حجاب و عفت، عدهای گفتند آقا حجاب به عفت چه کار دارد؛ خیلیها حجاب دارند؛ عفت ندارند؛ خیلی هم عفت دارند؛ حجاب ندارند. در طول زمان، هر وقت ما این حرف را میگفتیم،... بعضی این را میگویند؛ در حالی که این، حرف درستی نیست. عفت یک چیز است؛ حجاب یک چیز دیگر؛ اما عفت، آن چیز غیرقابل دسترسی و غیرقابل تأثیرپذیری و آن صخره آسیب ناپذیر در انسان نیست؛ مثل همه خلقیات و خصلتهای انسانی، در معرض تهاجم قرار میگیرد. یکی از چیزهایی که میتواند آن را از تهاجم به دور بدارد و عفاف زن و طهارت او و تقوای او و حالت پرهیز و عصمت را در او نگه دارد، نداشتن معاشرت نامناسب در محیط زندگی و محیط کار و محیط جامعه است. معاشرت نامناسب، یعنی معاشرتی که در او جهات فرهنگی و اخلاقی خاص رعایت نشده باشد. آن چیزی که میتواند به این نگه داری و مصون سازی و جداسازی کمک کند، حجاب است. بهترین چیز، حجاب است؛ حجاب از طرف زن و حجاب از طرف مرد. حجاب مرد هم نگاه نکردن است: حجاب، یعنی مانع؛ یعنی فاصل در زن[۴]
