فرهنگ مصادیق:فیش های جانبازان
محتویات
افزایش دائمی اجر جانبازان
زحمات شما[جانبازان] و اجر شما پیش خدای متعال، هم محفوظ است و هم انشاءالله روزبهروز رو به افزایش است؛ چون کار شما یکسره تمام نشد؛ بتدریج این ابتلاء و این امتحان بر شما حاکم است، برخلاف شهدا. شهدا یک خمپاره خوردند، یک گلوله خوردند و رفتند بهشت، پَرکشیدند بهشت، کارشان تمام شد؛ شماها نه؛ هر روزی که میگذرد، هر ساعتی که میگذرد، رنجی دارید، مشکلی دارید، اگرچه به آن مشکل رضایت دادید و خدای متعال میداند در دلهای شماها که شماها صبر میکنید؛ امّا هر دقیقه، هر ساعت، هر روزِ همین صبرتان یک اجر مضاعفی است؛ بنابراین این حرف دقیق است که اجر جانبازان روزبهروز رو به افزایش است. هر ساعتی که شما بیشتر عمر کنید، به همان اندازه اجر شما رو به افزایش است. در روایات داریم که گاهی انسان یک چیزی را -یک درهمی یا مثلاً یک پول کمی را- در راه خدا میدهد، خدای متعال در قیامت آن را مثل کوه اُحد به او برمیگرداند؛ کار شماها اینجوری است؛ عضوی را دادید، محرومیّتی را قبول کردید که البتّه خیلی بزرگ و خیلی مهم است و خیلی اجر دارد، امّا این اجر همینطور بهطور دائم رو به تزاید و رو به افزایش است. خدا را شاکر باشید بهخاطر این افزایش اجر.۱۳۹۴/۰۶/۲۹
بیانات در دیدار جمعی از جانبازان قطع نخاعی و بالای هفتاد درصد
سنگر بودن هرشهید در مقابل هجوم دشمنان
الحمدللَّه خانوادهٔ شهدای شیراز اینگونهاند؛ ببینید چه انگیزهای و چه احساس افتخاری بر این فضا و بر این محیط سایه افکنده! درستش همین است؛ افتخار کنید. حقیقتاً افتخار دارد که انسان عزیزش را و جوانش را در راه خدا بدهد و بداند که خدای متعال را با این کار خشنود کرده است؛ «صبرا و احتسابا»[۱]، پای خدا حساب کند. بداند که این عزیزی که در راه خدا داد، یک سنگری بود که در مقابل هجوم دشمنان به عزّت و به استقلال این ملت، برافراشته شد. هر کدام از شهدای شما یک سنگرند؛ این افتخار دارد؛ جانبازان هم همینجورند. جانبازان هم شهدای زندهاند؛ شما جانبازان عزیز هم مثل شهدا هستید؛ شهید هم همین ضربهای را که جانباز تحمل کرده است، او هم تحمل کرده؛ سرنوشت او پرواز و رفتن بود، سرنوشت این فعلاً ماندن. خانوادهٔ شهدا، پدر و مادر شهید، همسر شهید، فرزندان شهید، برادران و خواهران و خویشاوندان شهید، پدران و خواهران و همسران جانبازان باید افتخار کنند.۱۳۸۷/۰۲/۱۳
بیانات در دیدار جانبازان و ایثارگران و خانوادههای شهدای استان فارس
اجر داشتن رنجها، محرومیتها و مشکلات زندگی
اگر جانبازی در دوران زندگیِ جانبازی حدود الهی را رعایت و تقوا و پاکدامنی را حفظ کند، آنچنان پاداشی دارد که خدای متعال از او تعبیر میکند به اجر عظیم؛ «للّذین احسنوا منهم و اتّقوا اجر عظیم»[۲]. چیزی را که خدای خالقِ عظمت از آن به عنوان عظیم یاد کند، پیداست که اجر خیلی بالا و بزرگ است. هر کدام از رنجهای بعد از جانبازی برای شما یک حسنه است و ثبت میشود. رنجها، محرومیتها و مشکلات زندگی هر کدام اجری دارد. ما که در مقابل حوادث گاهی بیصبری میکنیم، به خاطر این است که نمیدانیم این حوادث در سرنوشت نهایی ما پیش خدای متعال چه تأثیری دارد. هر کدام از این سختیها مابازائی از اجر و ثواب الهی دارد.
در روایتی دارد که در روز قیامت وقتی پاداش سختیکشیدههای دنیا را جلوی چشم همهٔ خلایق به آنها میدهند و خلایق میبینند خدای متعال چه پاداش عظیمی را برای رنجکشیدهها قرار داده، اهل محشر و حتّی خود اینها آرزو میکنند که ای کاش در دنیا گوشت بدنشان را با مقراض تکهتکه کرده بودند، برای اینکه اینجا به این رنجها میرسیدند.[۳]این مطلب را برای این به من و شما گفتهاند که بفهمیم و لمس کنیم که هر کدام از رنجهای شما در دنیا پیش خدای متعال مابازاء و اجری دارد. لذا قدر این حالت را بدانید و از خدای متعال سپاسگزار و شاکر باشید.۱۳۸۴/۰۸/۰۴
بیانات در دیدار جانبازان و خانوادههای ایشان
ماندن آنچه در راه خدا دادهایم
به جانبازان عزیزی که در این محفل حضور دارند، این نکته را یادآوری میکنم که هرچه در راه خدا میدهیم، برای ما میماند و درحقیقت برای «منِ» واقعی خودمان خرج کردهایم. هرچه برای خودمان نگه میداریم، درحقیقت برای ما نمیماند و مثل همه چیز دیگر دنیا از بین خواهد رفت. من در این خصوص اعتقاد راسخ دارم و هیچ نقطهٔ غباری در ذهنم نیست.
در زمان پیامبر اکرم(ص) بزغالهای را خدمت ایشان آوردند و حضرت آن را ذبح کردند. فقرا و مستحقان نزد ایشان آمدند و طلب گوشت کردند. پیامبر(ص) مرتب از گوشت آن بزغالهای که برای خودشان ذبح کرده بودند، میبریدند و به فقرا میدادند. نهایتاً از تمام گوشتها، فقط کتف آن باقی ماند. چون دیگر کسی نبود، آن را به خانهٔ خود بردند، تا بپزند و بخورند. یکی از همسران حضرت عرض کرد: یا رسولاللَّه! همهٔ بزغالهٔ ما رفت و فقط همین کتفش برایمان ماند. پیامبر(ص) فرمودند: خیر، همهاش ماند و همین کتفش است که از دست ما خواهد رفت؛ چون این کتف را میخوریم و تمام میشود، اما آنهایی را که انفاق کردهایم، برای ما میماند.[۴]
بنابراین، هرچه از مال و ثروت دنیا دادید، برای شما خواهد ماند؛ و هرچه خرج کردید یا برای دیگران گذاشتید تا بعد از شما بخورند، از دست شما خواهد رفت.
جسم هم همین حالت را دارد. هرچه شما از جسمتان در راه خدا استفاده کردید و مثلاً دست و پا و چشم و سایر اعضا را در راه جبهه و سازندگی و خدمت به خلق خدا و تلاش برای دیگران و سایر کارهای خیر صرف کردید و با فکر و حرف و عمل خود خدمتی را انجام دادید، بدانید که هر مقدار بیشتر از این کارها کردید، ثوابش بیشتر است.۱۳۶۸/۰۴/۲۸
بیانات در مراسم بیعت مسئولان احداث مرقد امام خمینی(ره)
اجر عظیم، پاداش تحمل سختیها
جانبازان عزیز باید قدر این موقعیت را - اگرچه با سختی مواجهند - بدانند. من میدانم که شما سختی میکشید. محرومیت از پا و دست و نخاع و چشم و سلامتی، برای شما که در دوران جوانی بسر میبرید و میتوانستید سالم باشید، سخت است. هیچ پاداش بزرگ و خوبی را بدون سختی به انسان نمیدهند. شما خیال نکنید که انسان بدون تحمل سختیها ممکن است به اجرهای عظیم برسد؛ خیر، چنین چیزی نیست؛ «افضل الاعمال احمزها»[۵]: با فضیلتترین کارها، سختترین و دشوارترین آنهاست. در مقابل این سختییی که تحمل میکنید، آن اجر عظیم را به شما میدهند.۱۳۶۸/۰۴/۲۸
بیانات در مراسم بیعت مسئولان احداث مرقد امام خمینی(ره)
پانویس
- ↑ مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، شیخ طوسی، ج ۲، ص ۶۱۱؛ الکافی، ثقة الاسلام کلینی، ج ۴، ص ۷۵، ح۷؛ مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، ص ۲۰۲ - اعمال روزهای ماه رمضان؛ دعای اللهم هذا شهر رمضان... اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ارْزُقْنَا قِیَامَهُ وَ صِیَامَهُ وَ بُلُوغَ الْأَمَلِ فِیهِ وَ فِی قِیَامِهِ وَ اسْتِکْمَالَ مَا یُرْضِیکَ عَنِّی صَبْراً وَ احْتِسَاباً وَ إِیمَاناً وَ یَقِیناً ثُمَّ تَقَبَّلْ ذَلِکَ مِنِّی بِالْأَضْعَافِ الْکَثِیرَةِ وَ الْأَجْرِ الْعَظِیم. ترجمه: امام سجاد (علیهالسلام) این دعا را در تمام روزهای ماه رمضان میخواند: خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و روزی ما کن شب زندهداری و روزه ماه رمضان را، و رسیدن به آرزوهایمان را در این ماه و بپاداری نماز و کامل کردن آنچه که تو را از من خشنود سازد،که همانا صبر و امید به پاداش الهی و ایمان و باور است، سپس آن را از من بپذیر به چند برابر بیشتر، و مزدی بزرگ.
- ↑ سوره مبارکه آل عمران آیه ۱۷۲ الَّذینَ استَجابوا لِلَّهِ وَالرَّسولِ مِن بَعدِ ما أَصابَهُمُ القَرحُ ۚ لِلَّذینَ أَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا أَجرٌ عَظیمٌ ترجمه: آنها که دعوت خدا و پیامبر (ص) را، پس از آن همه جراحاتی که به ایشان رسید، اجابت کردند؛ (و هنوز زخمهای میدان احد التیام نیافته بود، به سوی میدان «حمرار الاسد» حرکت نمودند؛) برای کسانی از آنها، که نیکی کردند و تقوا پیش گرفتند، پاداش بزرگی است.
- ↑ إرشاد القلوب إلی الصواب ،حسن بن ابی الحسن دیلمی ج ۱ ص ۴۲ ؛ مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار،علی بن حسن طبرسی ص ۲۹۲ ؛ جامع الاخبار ، تاج الدین شعیری ص ۱۱۴ ؛ بحارالانوار،علامه مجلسی ج ۶۴ص ۲۳۶ ، یَوَدُّ أَهْلُ الْعَافِیَةِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَنَّ لُحُومَهُمْ قُرِضَتْ بِالْمَقَارِیضِ لِمَا یَرَوْنَ مِنْ ثَوَابِ أَهْلِ الْبَلَا ترجمه:حضرت فرمود: در روز قیامت کسانی که در دنیا با صحّت و عافیت به سر بردند دوست دارند که گوشت بدن آنها را با مقراض در دنیا چیده بودند برای آنچه که میبینند از ثوابها که به اهل بلا میدهند.»
- ↑ سنن الترمذی، الترمذی ، ج ۴ ، ص ۵۸ ح ۲۵۸۷ ؛ مسند احمد ، الإمام احمد بن حنبل ، ج ۶ ، ص ۵۰ ؛ کنز العمال، المتقی الهندی، ج ۶ ، ص ۳۸۱ ؛ أنهم ذبحوا شاة فقال النبی صلی الله علیه وسلم : " ما بقی منها ؟ قالت ما بقی منها إلا کتفها . قال بقی کلها غیر کتفها. » ترجمه:گوسفندی را سر بریدند و گوشت آن را انفاق کردند. پیامبر صلی اللّه علیه و آله فرمود:" چیزی مانده است؟". عایشه گفت: بجز دستش، چیزی باقی نمانده است. پیامبر صلی اللّه علیه و آله فرمود:" بجز دستش، همه آن باقی مانده است
- ↑ بحارالأنوار، علامه مجلسی ج ۶۷ ص ۱۹۱ ؛ مفتاحالفلاح ، شیخ بهاییص ۴۵ ؛ أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ أَحْمَزُهَا ترجمه:برترین عبادت سخترین آن میباشد.
