فرهنگ مصادیق:عقیمی در مردان
محتویات
التهاب آلت تناسلی
این عارضه التهاب پوست ختنهگاه و نوک آلت تناسلی است. این عارضه علل بسیاری دارد که عبارتند از: عفونت، تبخال دستگاه تناسلی (به مبحث تبخال اعضاء تناسلی مراجعه کنید). شانکروئید (به مبحث شانکروئید مراجعه کنید). و قارچهای تکسلولی گوناگون. علل دیگر عبارتند از: پوشیدن لباس زیر مرطوب، عدم توانائی در پاک کردن ترشحات پنیری شکل غدد چربی (Smegma) زیرپوست ختنهگاه، و واکنش حساسیتی نسبت به کاندوم یا کرمهای پیشگیری از حاملگی.
درمان
اکثر موارد التهاب آلت تناسلی با کشف علت و برطرف کردن آن خودبهخود برطرف میشود. رعایت بهداشت اهمیت دارد. اگر ختنه نشدهاید هنگام رفتن به حمام یا زیر دوش پوست ختنهگاه خود را به عقب بکشید و آن را با صابون و آب گرم برای پاک کردن ترشحات پنیری شکل غدد چربی، بشوئید. اگر در به عقب کشیدن پوست ختنهگاه دچار مشکل هستید (تنگی سوارخ پوست ختنهگاه) در مورد انجام ختنه با پزشک مشورت کنید. در صورت بروز قرمزی، تورم، درد، چروک، فوراً برای درمان آنتیبیوتیکی به پزشکی مراجعه کنید.
برای جلوگیری از تحریک پوست بهوسیلهٔ تعریق پودر تالک (طلق) طبّی (مثل پودر دکتر آمون) روی کشالهٔ ران خود بپاشید و در فصول گرم لباس زیر و شلوار گشاد بپوشید. لباس زیر خود را روزانه و بعد از ورزش عوض کنید.
التهاب پیشابراه
التهاب پیشابراه در مردان معمولاً در اثر یکی از بیماریهای مقاربتی ایجاد میشود.
علائم
ترشح از آلت تناسلی، سوزش و تکرر ادرار. شایعترین علل آن التهاب غیراختصاصی پیشابراه (به مبحث التهاب غیراختصاصی پیشابراه مراجعه کنید). و سوزاک (به مبحث سوزاک مراجعه کنید) است.
نعوظ پایدار و دردناک (priapism)
در این عارضه نعوظ پایدار و دردناک در غیاب تمایل یا تحریک جنسی بهوجود میآید. علل آن متنوع است و شامل ایجاد لختههای خونی در لگن، تومورها، اختلالات عصبی و واکنش به برخی از داروها، میشود. اغلب علت آن هرگز کشف نمیشود.
درمان
این عارضهٔ جنبهٔ فوریتی دارد. وقت را تلف نکنید، از کمپرس سرد استفاده کنید و با پزشک تماس بگیرید، یا بیدرنگ به مرکز اورژانس مراجعه کنید. عدم موفقیت در درمان فوری این عارضه ممکن است فوراً منجربه ناتوانی جنسی شود. درمان ممکن است مستلزم انجام بیحسی نخاعی، کاهش فشار از طریق جراحی، و مصرف داروهائی کاهشدهندهٔ فشار خون باشد.
انزال زودرس
انزال زودرس یکی از شایعترین مشکلات جنسی مردان بهویژه در مردان جوان است. علل بروز این عارضه متنوع است و اغلب از اضطراب (ترس از حاملگی ناخواسته، ترس از سرایت بیماریهای مقاربتی، ترس از مرد حساب نشدن، یا حتی صرفاً ترس از غیراخلاقی بودن عمل) ناشی میشود. این نکته نیز باید مورد توجه قرار گیرد که اکثر مردان قادر هستند ظرف حدود دو دقیقه بعد از شروع آمیزش به اوج لذت جنسی و حالت انزال (ارگاسم) برسند، در حالیکه زنان ندرتاً به این زودی به این حالت میرسند. بنابراین آمیزش جنسی مطلوب تقریباً همیشه بستگی به مردان دارد که یاد بگیرند چگونه رسیدن به این نقطه اوج را به تأخیر بیندازند تا با همسر خود هماهنگ شوند.
درمان
روشهای متعددی وجود دارد که مردان میتوانند با فراگیری آنها مانع رسیدن خود به اوج لذت جنسی و حالت انزال شوند. نیازی به ذکر نیست که در تمرین این روشها باید همسر فرد نیز نسبت به این مسئله احساس همدردی کند، بنابراین ارتباط شخصی خوب اهمیت دارد.
روش 'توقف و شروع' مستلزم تحریک آلت تناسلی با دست یا از طریق آمیزش جنسی تا رسیدن به اوج لذت و حالت انزال است. سپس تحریک به مدت ۲۰ تا ۳۰ ثانیه متوقف میشود (حتی اگر عقب کشیدن لازم باشد) و بعد دوباره شروع میشود. این عمل سه یا چهار بار تکرار میشود و بعد از آن اجازه داده میشود که انزال روی دهد. با تجربه مکرر و وجود یک همسر فهیم، مرد فرا میگیرد که دورهٔ آمیزش را بدون مختل کردن آن، طولانی کند.
با روش 'اعمال فشار' نیز میتوان از تحریک آلت تناسلی جلوگیری کرد. در این روش محل اتصال سر به تنه آلت ۳ تا ۴ ثانیه فشرده میشود. این عمل از رسیدن به اوج لذت جنسی و حالت انزال جلوگیری میکند و کمی حالت نعوظ را کاهش میدهد. بعد از مدت کوتاهی ممکن است آمیزش جنسی از سر گرفته شود.
مواد بیحسکنندهٔ متنوعی را میتوان در آلت تناسلی برای به تأخیر انداختن حالت انزال، بهکار برد. این مواد معمولاً همراه با کاندوم استفاده میشوند تا از بیحس کردن همزمان همسر شخص جلوگیری شود. تمرین این روشها قبل از آمیزش جنسی احتمالاً اقدام معقولی است.
عقیمی در مردان
حدود نیمی از موارد ناباروری در اثر مشکلات مردان بهوجود میآید. در برخی موارد ناتوانی جنسی که در بالا توضیح داده شد مسبب این عارضه است، ولی اغلب تعداد کم اسپرم باعث آن میشود. موارد زیر از علل شایع تعداد کم اسپرم است:
عفونتهای قبلی: التهاب بیضهٔ ناشی از اوریون ممکن است با تأثیر نامطلوب روی بیضهها باعث کاهش تعداد اسپرم شود. بیماریهای مقاربتی بهویژه سوزاک بهطور شایعتر باعث این تأثیر نامطلوب روی مجاری اسپرم میگردند. برای اصلاح این عوارض کار زیادی نمیتوان کرد، اگرچه در موارد مسدود شدن مجرای منی، جراحی میکروسکوپی ممکن است قدرت باروری را دوباره برقرار کند.
داروها: داروهای با نسخه مثل سولفاسالازین (که در درمان التهاب زخمیشوندهٔ روده بزرگ مصرف میشود) و برخی استروئیدها ممکن است تعداد اسپرم را کاهش دهند. ماریجوآنا نیز میتواند این اثر را ایجاد کند.
واریکوسل: این عارضه در مبحث واریکوسل توضیح داده شده است. برداشتن وریدهای متسع شده تعداد اسپرم را افزایش میدهد.
حرارت تولید اسپرم به درجه حرارت حساس است. در برخی موارد لباس تنگ میتواند درجه حرارت بیضهها را بهقدری افزایش دهد که باعث کاهش تعداد اسپرم شود. پوشیدن شورت مشتزنی و زیرشلوار گشادتر ممکن است مشکل را برطرف کند.
آسیبدیدگی: سابقهٔ ضربه قبلی یا پرتوتابی میتواند باعث آسیب غیرقابل برگشت بیضه شود.
کمبود هورمون: در موارد نادر کاهش تولید تستوسترون میتواند باعث کاهش تعداد اسپرم شود. گاهی میتوان این عارضه را با تزریق تستوسترون اصلاح کرد.
ناتوانی جنسی
ناتوانی جنسی در مردان بهصورت عدمد توانائی در ایجاد یا حفظ حالت نعوظ مطلوب برای آمیزش جنسی، تعریف میشود. تصور میشد که ۹۰ درصد این مشکلات منشاء فراوانی دارند یعنی ناتوانی جنسی در اثر افسردگی، اضطراب، عدم اعتماد به نفس، یا در بسیاری موارد خستگی از شریک جنسی، ایجاد میشود. در حال حاضر تصور میشود که حدود نیمی از این موارد منشاء روانی دارند، و بقیه در اثر مشکلات عضوی ایجاد میشوند. با مسن شدن جمعیت مردان این درصد بدون شک بیشتر خواهد شد.
علل عضوی ناتوانی جنسی
عوامل عضوی مسبب ناتوانی جنسی شامل تعدادی بیماری عمومی میشود که عبارتند از: بیماری قند، سیفلیس، اعتیاد به الکل، بیماریهای تیروئید و هیپوفیز، وابستگی داروئی. هر عارضهای که باعث کاهش سطح خونی هورمون مردانه (تستوسترون) شود، میتواند منجر به ناتوانی جنسی گردد. اختلالات عروقی که به بروز ناتوانی جنسی کمک میکنند عبارتند از: اتساع موضعی (آنوریسم) آئورت و ترومبوز لگنی. اختلالات عصبیای که باعث بروز این عارضه میشوند عبارتند از: تصلب متعدد (مالتیپل اسکلروز) و ضایعات نخاعی. داروهای متعددی نیز در بروز ناتوانی جنسی مؤثر هستند که شایعترین آنها عبارتند از: داروهای ضدفشار خون، آرامبخشها، ضداضطرابها، و محرکهای دستگاه عصبی مرکزی مثل آمفتامینها. ناتوانی جنسی بعد از برداشتن پروستات از طریق پیشابراه (TURP) شایع نیست، ولی انزال رو به عقب (انزال به سمت مثانه) بروز میکند. بالا رفتن سن به تنهائی باعث ناتوانی جنسی نمیشود اگرچه شدت انزال و تمایل جنسی در اواخر عمر کاهش مییابد.
درمان
درمان بیماری زمینهای بهویژه اگر بیماری قند باشد، ممکن است ناتوانی جنسی را اصلاح کند. اگر یک دارو مثل داروهای ضد فشارخون مسبب آن باشد، تغییر آن اغلب مشکل را برطرف میکند. بهعنوان مثال داروهای تحت عنوان 'مهارکنندهٔ آنزیم تبدیلکنندهٔ آنژیونانسین' احتمالاً کمتر از اکثر داروهای ضد فشارخون دیگر در عملکرد جنسی تأثیر میکنند. در صورت ناتوانی جنسی طولانی مدت، انجام مشاوره با هر دو همسر ممکن است ضروری باشد، زیرا اختلالات روانی جنسی میتوانند به مرور زمان بروز کنند. در موارد نادر تزریق تستوسترون ممکن است ناتوانی جنسی را معالجه کند.
اخیراً داروی یوهیمبین (yohimbine)، که اغلب در میان داروهای عامیانه برای مداوای بیماریهای مختلف یافت میشود، بهعنوان داروی مؤثر در برخی از موارد ناتوانی جنسی مورد تبلیغ قرار گرفته است. یوهیمبین یک محرک جنسی نیست ولی باعث اتساع عضلات برخی از عروق خونی میشود. یوهیمبین ممکن است از همین طریق باعث نعوظ مطلوب آلت تناسلی گردد. در مورد استفاده از این دارو برای حل مشکل خود از پزشک نظرخواهی کنید. لطفاً از داروهای آزمایش نشدهای که در برخی فهرستهای راهنما ارائه شدهاند (مثل عاج کرگدن، یا عصارهٔ بیضههای نهنگ)، پرهیز کنید. هیچ دلیل قاطعی برای مؤثر بودن این مواد وجود ندارد و استفاده از آنها لزوماً باعث کشتار غیرضروری این حیوانات به خطر افتاده میشود.
