فرهنگ مصادیق:احادیث اصلاح بین مردم - آوینی

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
احادیث اصلاح بین مردم - آوینی

رسول اکرم صلی الله علیه و آله

اتّقوا اللَّه و أصلحوا ذات بینکم.
از خدا بترسید و میان خویش را اصلاح کنید.[۱]

رسول اکرم صلی الله علیه و آله

أَلا اُخبِرُکُم بِأَفضَلَ مِن دَرَجَهِ الصِّیامِ وَ الصَّلاهِ وَ الصَّدَقَهِ؟ صَلاحُ ذاتِ البَینِ، فَإِنَّ فَسادَ ذاتِ البَینِ هِیَ الحالِقَهُ؛
آیا شما را به چیزی با فضیلت تر از نماز و روزه و صدقه (زکات) آگاه نکنم؟ آن چیز اصلاح میان مردم است، زیرا تیره شدن رابطه میان مردم ریشه کن کننده دین است.[۲]

امام کاظم علیه السلام

طوبی لِلمُصلِحینَ بَینَ النّاسِ، اُولئِکَ هُمُ المُقَرَّبونَ یَومَ القیامَهِ؛
خوشا به سعادت اصلاح کنندگان بین مردم که آنان همان مقرّبان روز قیامت اند.[۳]

امام صادق علیه السلام

لِلمُفَضَّلِ: إِذا رَأَیتَ بَینَ اثنَینِ مِنْ شیعَتِنا مُنازَعَهً فَافتَدِها مِنْ مالی؛
به مفضل فرمودند: هرگاه میان دو نفر از شیعیان ما نزاعی دیدی از مال من غرامت بده (یعنی با پرداخت وجه مورد اختلاف، میان آنان را اصلاح کن). [۴][۵]

امام صادق علیه السلام

صَدَقَهٌ یُحِبُّهَا اللّه: إِصلاحٌ بَینَ النّاسِ إِذا تَفاسَدوا، وَ تَقارُبٌ بَینَهُم إِذا تَباعَدوا؛
صدقه‌ای که خداوند آن را دوست دارد عبارت است از: اصلاح میان مردم هرگاه رابطه شان تیره شد و نزدیک کردن آنها به یکدیگر هرگاه از هم دور شدند.[۶]

امام صادق علیه السلام

اَلکَلامُ ثَلاثَهٌ: صِدقٌ وَ کِذبٌ وَ إِصلاحٌ بَینَ النّاسِ قالَ: قیلَ لَهُ: جُعِلتُ فِداک مَا الصلاحُ بَینَ النّاسِ؟ قالَ: تَسمَعُ مِنَ الرَّجُلِ کَلاما یَبلُغُهُ فَتَخبُثُ نَفسُهُ، فَتَلقاهُ فَتَقولُ: سَمِعتُ مِن فُلانٍ قالَ فیکَ مِنَ الخَیرِ کَذا وَ کَذا، خِلافَ ما سَمِعتَ مِنهُ؛
سخن سه گونه است: راست و دروغ و اصلاح میان مردم به آن حضرت عرض شد: قربانت اصلاح میان مردم چیست؟ فرمودند: از کسی سخنی دربارهٔ دیگری می‌شنوی که اگر سخن به گوش او برسد، ناراحت می‌شود. پس تو آن دیگری را می‌بینی و برخلاف آنچه شنیده‌ای، به او می‌گویی: از فلانی شنیدم که در خوبی تو چنین و چنان می‌گفت.[۷]

امام صادق علیه السلام

وَ اللّه ما اوتیَ لُقمانُ الحِکمَهَ بِحَسَبٍ، وَ لا مالٍ وَ لا أَهلٍ وَ لا بَسطٍ فی جِسمٍ وَ لا جَمالٍ وَلکِنَّهُ کانَ رَجُلاً قَویّا إِلی أَن قالَ: وَ لَم یَمُرَّ بِرَجُلَینِ یَختَصِمانِ أَو یَقتَتِلانِ إِلاّ أَصلَحَ بَینَهُما وَ لَم یَمضِ عَنهُما حَتّی تَحاجَزا؛
به خدا قسم که: به لقمان تنها حکمت و دانش عطا نشده بود، و نیز دارائی و خانواده و قدرت جسمی و زیبایی چشمگیر نداشت ولی او مردی با اراده بود تا آنجا که امام فرمودند: و او به دو نفر که با هم نزاع می‌کردند و یا می‌جنگیدند نمی گذشت مگر اینکه: میانشان صلح برقرار می‌کرد و از پیش آنان نمی‌رفت تا آنکه آنها دست از نزاع و جنگ کشیده و متفرق می‌شدند.[۸]

رسول اکرم صلی الله علیه و آله

أَیُّمَا مُسْلِمَیْنِ تَهَاجَرَا فَمَکَثَا ثَلَاثاً لَا یَصْطَلِحَانِ إِلَّا کَانَا خَارِجَیْنِ مِنَ الْإِسْلَامِ وَ لَمْ یَکُنْ بَیْنَهُمَا وَلَایَهٌ فَأَیُّهُمَا سَبَقَ إِلَی کَلَامِ أَخِیهِ کَانَ السَّابِقَ إِلَی الْجَنَّهِ- یَوْمَ الْحِسَابِ.
هر دو مسلمانی که با هم قهر کنند و سه روز به قهر خود ادامه دهند و آشتی نکنند، هر دو از اسلام بیرون روند و میان آنان هیچ پیوند دینی نباشد و هر کدام از آنها پیش از دیگری با برادرش حرف بزند، در روز حسابرسی زودتر به بهشت می‌رود. [۹]

رسول اکرم صلی الله علیه و آله

إِنَّ اللّه أَحَبَّ الکَذِبَ فِی الصَّلاحِ وَ أَبغَضَ الصِّدقَ فِی الفَسادِ؛
براستی که خداوند دروغی را که باعث اصلاح باشد دوست می‌دارد و راستی را که موجب فساد گردد، دشمن می‌دارد.[۱۰]

امام علی علیه السلام

إِنْ سَمَتْ هِمَّتُکَ لِإِصْلَاحِ النَّاسِ فَابْدَأْ بِنَفْسِکَ فَإِنَّ تَعَاطِیَکَ صَلَاحَ غَیْرِکَ وَ أَنْتَ فَاسِدٌ أَکْبَرُ الْعَیْب‏
اگر همّت والای اصلاح مردم را در سر داری، از خودت آغاز کن، زیرا پرداختن تو به اصلاح دیگران، در حالی که خود فاسد باشی بزرگترین عیب است.[۱۱]

امام صادق علیه السلام

مَن اَصلَحَ فیما بَینَهُ وَ بَینَ اللهِ اَصلَحَ اللهُ ما بَینَهُ و بَینَ النَّاسِ؛
کسی که بین خود و خدایش را اصلاح کند خداوند بین او و مردم را اصلاح می‌کند. [۱۲]

امام هادی (سلام الله علیه)

لا تَطلُبِ الصَّفاءَ مِمَّن کَدَرتَ عَلَیهِ.
از کسی که مکدّرش کرده‌ای صفا مجوی.[۱۳][۱۴]

امام علی (سلام الله علیه)

مِن واجِبِ حُقُوقِ اللَّهِ عَلَی العِبادِ النَّصیحَهُ بِمَبلَغِ جُهدِهِم وَ التَّعاوُنُ عَلی إقامَهِ الحَقِّ بَینَهُم.
از حقوق واجب خدا بر بندگان، خیرخواهی به اندازهٔ توان، و یاری کردن یکدیگر برای برپایی حق در میان خود است.[۱۵]

پانویس

  1. نهج الفصاحه ص164 ، ح49.
  2. نهج الفصاحه ص240، ح 458.
  3. تحف العقول ص 393.
  4. توحید مفضل ص4.
  5. کافی(ط-الاسلامیه) ج2، ص209، ح3.
  6. کافی(ط-الاسلامیه) ج2، ص209، ح1.
  7. کافی(ط-الاسلامیه) ج2، ص341، ح16.
  8. مستدرک الوسایل و مستنبط المسایل ج13، ص442، ح15851.
  9. کافی (ط-الاسلامیه) ج2، ص345، ح5.
  10. وسائل الشیعه ج12، ص252، ح16229.
  11. تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص237 ، ح4765.
  12. محاسن ص29 ، ح13.
  13. اعلام الدین فی صفات المونین ص312.
  14. بحار الانوار(بیروت) ج71 ، ص181.
  15. بحار الانوار(ط-بیروت) ج27 ، ص252.
منبع: سایت شهید آوینی - تاریخ برداشت: 94/12/18
بازگشت به اصلاح ذات البین