فرهنگ مصادیق:آمادگی نظامی - سخنان مقام معظم رهبری
محتویات
- ۱ مقدمه
- ۲ خصوصیت نیروهای مسلح ایران
- ۳ پیشرفت در عرصه نظامی، با وجود فشار و تحریم
- ۴ فشار تبلیغاتی برای توقف پیشرفت نظامی ایران
- ۵ پشتیبانی ملت از قوای نظامی کشور
- ۶ افزایش قدرت نظامی در پرتو تهدید دشمن
- ۷ نیروهای مسلح، مردان میدان عمل
- ۸ شکست حتمی دشمن در تعرض احتمالی
- ۹ وجوب آمادگی نظامی
- ۱۰ اقتدار نظامی
- ۱۱ خاطره مقام معظم رهبری از دیدار امام (ره) با لباس نظامی
- ۱۲ پا نویس
مقدمه
سخنان مقام معظم رهبری در خصوص آمادگی نظامی گردآوری شده است که در ادامه میخوانید.
خصوصیت نیروهای مسلح ایران
[خصوصیتی] که باید نیروهای مسلّح ما به آن توجّه داشته باشند، خوشبختانه توجّه هم کردهاند و این کاملاً آشکار است، مسئلهی عمل به آیهی شریفهی «وَ اَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّهٍ وَ مِن رِباطِ الخَیلِ تُرهِبونَ بِه عَدُوَّ اللهِ وَ عَدُوَّکُم»[۱] است.
معنای این آیه این است که غافلگیر نشوید؛ معنایش این است که اگر چنانچه دشمنی به شما حمله کرد، شما بر اثر کمبود امکانات، کمبود سلاح و مهمّات، کمبود آمادگی، خسارت تحمّل نکنید که خسارت شما خسارت ملّت است، خسارت شما خسارت اسلام است.
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران (۱۳۹۴/۰۱/۳۰)
پیشرفت در عرصه نظامی، با وجود فشار و تحریم
آن مقداری که ما در طول این سالها توانستهایم تجهیزات و امکانات کشور را پیش ببریم، در این فاصلهی زمانی، در این مقطع زمانی، با این فشارها، با این تحریم، با این کمبود منابع، یک کار بسیار فوق العاده است؛ بسیار فوق العاده است. بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران (۱۳۹۴/۰۱/۳۰)
تأکید بر ادامه پیشرفت در عرصه نظامی
آنچه من تأکید میکنم این است که پیشرفتهای کشور در زمینههای تسلیحاتی و در زمینههای آمادگیهای رزمی باید همچنان طریق پیشرفت را ادامه بدهد؛ دشمنان ما این را نمیخواهند. بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران (۱۳۹۴/۰۱/۳۰)
فشار تبلیغاتی برای توقف پیشرفت نظامی ایران
امروز یکی از ابزارهای فشار تبلیغاتی بر جمهوری اسلامی همین مسئله است - مسئلهی موشکها، مسئلهی پهپادها، مسئلهی امکانات نظامی و همین چیزهایی که با هنر جوانان ما در داخل کشور بدون کمک گرفتن از این و آن به وجود آمده است - میخواهند این نباشد، میخواهند این را متوقف کنند. بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران (۱۳۹۴/۰۱/۳۰)
پشتیبانی ملت از قوای نظامی کشور
همهی ملّت مثل یکمشت مستحکم گِرد هم میآیند و در مقابل متجاوز، در مقابل متعرض، در مقابل مهاجمِ غیر منطقی میایستند
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران (۱۳۹۴/۰۱/۳۰)
یکپارچگی ملت در دفاع
در دفاع، ملّت ما یکپارچگی کامل دارد و هیچچیز دیگری تأثیر نمیگذارد
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران (۱۳۹۴/۰۱/۳۰)
افزایش قدرت نظامی در پرتو تهدید دشمن
ما بعد از جنگ تا حالا- از سال ۶۷ تا حالا- مرتباً تهدید شدیم به حملهی نظامی. اگر به حافظهتان مراجعه کنید، کسانی که در جریانات هستند، میدانند. بنده تقریباً بیش از همه تهدیدها را میدانم؛ چون گاهی اوقات یک چیزهایی به ما منتقل میشد که به دیگران هم منتقل نمیشد. دائماً ما تهدید داشتیم. نمیگوییم این تهدیدها بهطور قطع تحقق پیدا نخواهد کرد؛ ممکن هم است تحقق پیدا کند؛ بکند؛ اثر این تهدیدها این است که ما را آمادهتر میکند.
ثانیاً، آن کسانی که تهدید میکنند، این را باید فهمیده باشند، حالا هم بفهمند؛ تهدید نظامی ایران و تعرض نظامی به ایران بهصورت بزن و در رو، دیگر ممکن نیست. هرکس تعرضی بکند، بهشدت عواقب آن تعرض دامنگیر او خواهد شد.
ثالثاً، اینهایی که تهدید میکنند، مقصودشان این است که تو دل مسئولان را خالی کنند؛ تو دل مردم را خالی کنند. من عرض میکنم: تو دل کسی خالی نمیشود با این حرفها؛ نه مسئولان، نه آحاد ملت. ولی این اثر را دارد که مسئولان را به تقویت آمادگیها سوق میدهد؛ چون مسئولان وظیفه دارند احتمالات ضعیف را هم مورد نظر قرار بدهند. من نگاه میکنم به سالهای گذشته- مثلاً سال ۷۵ یکی از سالهایی بود که تهدید نظامی در زمان کلینتون بهشدت جدیت پیدا کرد- و میبینیم تهدیدها موجب شد مسئولان ما در بخشهای گوناگون فنیِ نظامی کارهای نو و جدیدی را انجام دادند؛ آمادگیهای بیشتری پیدا کردند. هر دفعه که تهدید بشود، یک آمادگی بیشتری به وجود میآید. اثرش خالی کردن تو دل مردم و مسئولان نیست؛ اما اثرش آمادهسازی بیشتر کشور هست؛ بنابراین به ضرر ما تمام نمیشود.
بیانات در دیدار کارگزاران نظام (۱۳۸۶/۰۶/۳۱)
نیروهای مسلح، مردان میدان عمل
نیروهای مسلّح ما پیش از آنکه به زبان، موقعیت خود و توان خود و ارادهی خود را بیان کنند، آن را در میدان عمل نشان دادند.
بیانات در مراسم مشترک نیروهای نظامی استان سمنان (۱۳۸۵/۰۸/۲۰)
شکست حتمی دشمن در تعرض احتمالی
آمریکاییها بدانند، اگر تعرضی به ایران اسلامی بکنند، ایران اسلامی به منافع آنها در هر نقطهی عالم که امکان داشته باشد، لطمه وارد خواهد کرد.
بیانات در دیدار کارگران (۱۳۸۵/۰۲/۰۶)
حمله نظامی به ایران، به مثابه خودکشی
خود دشمنان هم میدانند که حملهی نظامی به ایران، به این ملت بزرگ، به ملتی که اینهمه جوان مبارز و زنده و آماده در صحنه دارد، خودکشی مهاجم است.
بیانات در سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی (ره) (۱۳۸۲/۰۳/۱۴)
وجوب آمادگی نظامی
- قدرت نظامی برای کشوری که مورد تهدید قدرتهاست، یکی از واجبترین واجبهاست.
بیانات در دیدار نیروهای حاضر در مانور ذوالفقار (۱۳۷۶/۰۷/۰۵)
- باید برای مقابله با دشمنی که در مقابل ملت ایران - اگر بتواند - مهیّای هر گونه اقدام خشنی است، آماده بود.
بیانات در دیدار نیروهای حاضر در مانور طریقالقدس (۱۳۷۶/۰۲/۰۳)
اقتدار نظامی
اگر روزی تهاجم نظامی و تعرّضی بشود، ملت ایران جواب سختی خواهد داد و در مقابل دشمن در نمیماند.
بیانات در دیدار جمعی از دانشجویان و دانش آموزان (۱۳۷۵/۰۸/۰۹)
خاطره مقام معظم رهبری از دیدار امام (ره) با لباس نظامی
امام واقعاً دنیا را عوض کرد. روى آوردن روحانیون به آموزش نظامى، هنر امام بود. این قدرت خدا بود که به دست آن بزرگوار این کارها انجام گرفت. امروز - همان طور که اشاره کردید - آقاى حاج شیخ على پناه، یا آقاى حاج شیخ جلال طاهر شمس، یا آقاى مکارم و آقاى آذرى و آقاى فاضل تفنگ به دستشان میگیرند و آموزش نظامى میبینند. این واقعاً همان «انّ اللَّه فى ایّام دهرکم نفحات» است. این چندساله جزو همان نفحات است. این فرصت الهى است که خداى متعال پیش آورده و کمک کرده تا ما بتوانیم از آن استفاده کنیم.
یک زمانى برخى از آقایان علما منبر نمیرفتند؛ چون آن را خلاف شأن خود میدانستند؛ میگفتند منبر رفتن دلیل بیسوادی است! ولى حالا شما ملاحظه کنید، فردى مثل آقاى جوادى، مرد ملاى فاضل - معقولاً و منقولاً - مثلاً در پایان یک میتینگ منبر میرود، سخنرانى میکند و فریاد میکشد. ببینید الآن با گذشته چه قدر فرق کرده است.
من یکى از دفعاتى که سال ۵۹ از اهواز به تهران میآمدم، چون لباس نظامى تنم بود، رویش قبا میپوشیدم. رسم ما هم این بود که از راه که میرسیدیم، مستقیم خدمت امام میرفتیم. عصر یک روز پنجشنبه که براى نماز جمعه به تهران آمده بودم، مستقیم خدمت ایشان رفتم و چیزى راجع به جبهه گفتم و آمدم. شاید بار اولى بود که از جبهه خدمت ایشان میرسیدم. تا این چکمههایم را دم در، در بیاورم، ایشان از پشت شیشه همینطور به آن هیئت بنده که لباس نظامى زیر قبا تنم بود، نگاه میکردند. وقتى رسیدم، دستشان را بوسیدم. خودشان گفتند که یکوقت بود که این لباس شما خلاف مروت بود و حالا بحمداللَّه وضع به اینجا رسیده است. من احساس کردم که ایشان خوشحالاند. در ابتدا قدرى هم در دلم تردید بود. اولبار که در اهواز قبا را کندم و لباس نظامى پوشیدم، در ذهنم بود که آیا این کار درست است یا نه. بعد که دیدم ایشان لبخند زدند و لطفى کردند، فهمیدم که خوشحالاند. واقعاً جاى امام خالى است. اگر ایشان تشریف میداشتند و میدیدند که آقایان در تکواندو، دانِ ۴ دارند و اینگونه پیشرفت کردهاند، خیلى خوشحال میشدند؛ این واقعاً در طریق همان خواست ایشان است.
بیانات در دیدار روحانیون تیپ مستقل ۸۳ امام جعفر صادق (علیه السلام) (۱۳۷۰/۰۹/۱۱)
پا نویس
- ↑ سوره مبارکه الأنفال آیه ۶۰







