کتابخانه:احکام و آداب رانندگان
 | |
| نویسندگان | روح الله سبحانی ، محمد رضا یاوری |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| ناشر | نشر معروف |
| محل انتشارات | قم |
| تاریخ نشر | ۱۳۹۵ - اول |
| قطع | جیبی |
| شابک | ۹۷۸۶۰۰۶۶۱۲۵۲۲ |
لينک خريد کتاب : براي خريد کتاب کليک کنيد
محتویات
فهرست کتاب احکام و آداب رانندگان
۱ فصل اول
۱.۱ بخش اول: تاریخچة سفر
۱.۲ بخش دوم: تاریخچة اتوبوس
۱.۲.۱ اهمیت حمل و نقل و جایگاه رانندگان
۲ فصل دوم
۲.۱ بخش اول: اهمیت سفر
۲.۱.۱ آداب سفر
۲.۲ بخش دوم: نماز و روزه در حال سفر
۲.۲.۱ اقسام سفر در اسلام
۲.۲.۲ نماز و روزه رانندگان
۳ فصل سوم: قوانین حمل و نقل
۳.۱ بلیت
۳.۲ توشه مسافر
۳.۳ حقوق مسافر
۳.۴ حقوق رانندگان و پایانهها
۳.۵ نظافت
۳.۶ فضای معنوی
۳.۷ رانندگان و ایمنی
۳.۸ تبلیغات در اتوبوس
۳.۹ کرایه دربستی
۳.۱۰ اشیاء پیدا شده
۴ فصل چهارم: رانندگان و مشاغل مرتبط
۵ فصل پنجم
۵.۱ بخش اول: عفاف و حجاب
۵.۱.۱ یک روز تفریح
۵.۱.۲ حدیث حولاء
۵.۱.۳ احکام پوشش
۵.۲ بخش دوم: نگاه به نامحرم
۵.۲.۱ ازدواج با حورالعین
۵.۲.۲ اقسام نگاه
۵.۲.۳ گفتگو با نامحرم
۵.۲.۴ تماس بدنی با نامحرم
۵.۳ بخش پنجم: موسیقی
۶ فصل ششم: خاطرات[۱۰۹]
۶.۱ ذکر
۶.۲ تلخ؛ اما شیرین
۶.۳ ایثار در جوانی
۶.۴ رفع اتهام
۷ فصل هفتم: رانندگان شهید و ایثارگر
۷.۱ قسمتی از وصیت نامه راننده شهید کرم احمدی
۷.۲ پندی برای سفر
۸ فصل هشتم: اشعار
۸.۱ زبان حال راننده
۸.۲ اشعاری اخلاقی و معنوی در خصوص رانندگی
۸.۲.۱ ترمز ایمان
۸.۲.۲ پلیس وجدان
۸.۲.۳ جریمه
۸.۲.۴ بار اضافی
۸.۲.۵ صندلی غفلت
۸.۲.۶ پیچ و خم
۸.۲.۷ پل دنیا
۸.۲.۸ بار هوس
۸.۲.۹ اسکلهٔ دل
۸.۲.۱۰ جادهٔ انقلاب
۸.۲.۱۱ پنچری
۸.۲.۱۲ روغن سوزی
۸.۲.۱۳ بیراهه
۸.۲.۱۴ گاز و جاده
۸.۲.۱۵ سقوط
۸.۲.۱۶ سرگردان
۸.۲.۱۷ عنان دل
۹ فهرست منابع
۱۰ پانویس
فصل اول
بخش اول: تاریخچة سفر
از گذشته تاکنون مرسوم بوده است که انسانها برای رسیدن به مقاصدی مثل تجارت، تحصیل، حفظ جان و حتی برخی جنگها یا راهزنیها سفر میکنند و در این جابهجاییها از راههای زمین، دریا و هوا استفاده مینمایند.
یکی از دغدغههای همیشگی مسافرین و کسانی که وظیفة جابهجایی دیگران را بر عهده دارند، تلاش در جهت حفظ جان و مال و ناموس خود بوده است، لذا مقرراتی را وضع کردهاند و به دنبال آن وظایفی را بر عهدة راننده، مسافر و شرکتهای مسافربری معین نمودهاند.
بخش دوم: تاریخچة اتوبوس
اولین اتوبوس در ایران توسط یک تاجر بلژیکی در شهر رشت به کار گرفته شد؛ اما به مرور زمان و با توجه به میزان کرایه، سودآوری و زیرساختهای حمل و نقل، وجه اقتصادی آن مورد توجه واقع شد و پس از آن اتوبوس به کار گرفته شده به یکی از تجار ایرانی به نام «معین التجار» فروخته شد. او نیز پس از انقلاب مشروطه این اتوبوس را به تهران آورد و با کرایة هر نفر ۳ شاهی حمل مسافرین را به عهده گرفت که به مرور زمان تقاضا برای استفاده از این وسیله بیشتر از قبل شد و پس از چند سال، با ورود چند اتوبوس توسط تجار مختلف به شهر، در جابهجایی مسافران رونق زیادی شکل گرفت.
