احکام قهوه خانه ها
 | |
| نویسنده | حسینعلی عرب انصاری |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| ناشر | نشر معروف |
| محل انتشارات | قم |
| تاریخ نشر | اول - ۱۳۹۵ |
| قطع | جیبی |
| شابک | ۹۷۸-۶۰۰-۶۶۱۲-۶۴-۵ |
لينک خريد کتاب : براي خريد کتاب کليک کنيد
فهرست کتاب احکام قهوه خانه ها
۱ مقدمه
۲ فصل اول: پیشینه قهوهخانهها و کارکردهای آنها
۲.۱ سیرِ تحوّلِ قهوهخانه در ایران
۲.۲ عوامل موثر بر شکلگیری قهوهخانهها
۲.۳ کارکردهای فرهنگی اجتماعیقهوهخانهها
۲.۳.۱ الف) پر کردن اوقات فراغت
۲.۳.۲ ب) همگام با آرمانهای مذهبی
۲.۳.۳ ج) ارتباط سمعی و بصری
۲.۳.۴ د) حل و فصل مشکلات
۲.۳.۵ و) هنر و ادب در قهوهخانه
۲.۴ انواع قهوهخانهها
۲.۴.۱ الف) قهوهخانههای روستایی
۲.۴.۲ ب) قهوهخانههای شهری
۲.۴.۳ ۵. قهوهخانه وقلیان
۲.۴.۳.۱ تاریخچه قلیان و تنباکو
۲.۴.۳.۲ تاثیرات مضر قلیان بر سلامت انسان
۲.۴.۳.۳ سرطان
۲.۴.۳.۴ اعتیاد
۲.۴.۳.۵ خطر تنباکوی میوهای و معطر
۲.۵ سیگار و مضرات آن
۲.۵.۱ آیا چارهای برای کاهش این آمارها وجود دارد؟
۲.۶ عوامل گرایش جوانان به دخانیات وقلیان
۲.۶.۱ الف) عوامل فردی (روانی، شخصیتی) گرایش نوجوانان به استعمال دخانیات
۲.۶.۲ ب) عوامل محیطی گرایش نوجوانان به استعمال دخانیات
۳ فصل دوم: قوانین مربوط به قهوهخانهها
۳.۱ قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات
۳.۲ آیین نامه اجرایی قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات
۴ فصل سوم: قهوه خانه داران
۴.۱ الف) تأسیس قهوهخانه
۴.۲ تعهد قهوهخانهها برای عرضه نکردن قلیان
۴.۳ نظر فقها درمورد استعمال دخانیات
۴.۳.۱ الف) حرمت درصورت ضرر قابل ملاحظه
۴.۳.۲ ب) حرمت درصورت احتمال ضرر
۴.۳.۳ ج) حرمت درصورت اعتیاد
۴.۳.۴ حرمت استعمال دخانیات
۴.۴ تبیین فقهی فتوای حرمت استعمال دخانیات
۴.۵ درآمد حاصل از فروش دخانیات
۴.۶ استعمال دخانیات در اماکن عمومی
۴.۷ بایدها و نبایدهای قهوه خانهداران
۴.۷.۱ خوش اخلاقی و رفتار مناسب
۴.۷.۲ نظافت و رعایت بهداشت
۴.۷.۳ سلامت جسمی
۴.۷.۴ صداقت وامانتداری
۴.۷.۵ احترام به ارزشها
۴.۷.۶ ارائه نکردن سرویس حرام
۴.۷.۷ خودداری از گرانفروشی
۴.۷.۸ پرهیز از آزار و اذیت مردم
۴.۷.۹ پخش نکردن موسیقی حرام
۴.۷.۱۰ نصب تابلوهای آموزنده و هشداردهنده
۴.۸ آسیب شناسی قهوهخانهها
۴.۸.۱ ورود نوجوانان زیر ۱۸ سال به قهوهخانهها
۴.۸.۲ اختلاط دختر و پسر در قهوهخانهها
۴.۸.۳ برپایی بساط قمار و شرطبندی
۴.۸.۳.۱ فوتبال و داغ شدن بازار شرطبندی
۴.۸.۳.۲ حکم قمار و شرطبندی بین اعضای خانواده
۴.۸.۴ پاتوقهایی برای اراذل و مجرمین
۴.۸.۵ پایگاهی برای نشر افکار انحرافی
۴.۸.۶ نامگذاری القاب زشت
۴.۸.۷ دوری از شایعه
۴.۸.۷.۱ آثار منفی شایعه
۵ فصل چهارم: مشتریان قهوه خانه
۵.۱ خودآزارهای مردم آزار
۵.۱.۱ استفتا از مقام معظم رهبری
۵.۲ جلوگیری ازانتقال بیماریها
۵.۳ دقت در انتخاب همنشین
۶ فصل پنجم: دولت و قهوه خانهها
۶.۱ توجه به صنف قهوهخانه داران
۶.۱.۱ تداخل صنفی، بزرگترین مشکل
۶.۱.۲ قهوهخانه داران؛ نیازمند حمایت جدی مسئولان
۶.۲ طرح ممنوعیت قلیان در قهوهخانهها و انتقادها
۶.۲.۱ قوانین متغیر
۶.۲.۲ تبعات برخورد قهری با قهوهخانهها
۶.۲.۲.۱ اول: روشی ناموفق
۶.۲.۲.۲ دوم: شیوع ۳۷ درصدی مصرف قلیان در میان نوجوانان و جوانان
۶.۲.۳ ازحرف تا عمل
۷ منابع
۷.۱ لاتین
۷.۲ فارسی
۸ پانویس
مقدمه
بیشک وقت و فرصت، سرمایهای گرانبها و بینظیر برای بشر است که میتوان در استفاده بهینه از آن، در همه عرصهها به پیش رفت و به عالیترین درجات مادی و معنوی نایل گشت (وقت، یعنی فرصتها، ساعتها، روزها و ماهها و سالها، بلکه دقیقهها و ثانیهها و لحظهها).
بهرهگیری از وقت، بزرگترین توفیقی است که نصیب بشر میشود، و او میتواند در پرتو آن به اهداف عالی برسد، و به پیروزی در همه ابعاد دست یابد. وقت گوهر ناب و گرانسنجی است که ارزش هیچ چیز را نمیتوان با آن مقایسه کرد. این که میگویند: «وقت طلاست»؛ تعریف صحیحی نیست. سعدی چیزی را برای سنجش ارزش وقت نیافته، جز شب قدر که مطابق قرآن، از هزار ماه برتر است:
قضا روزگــــــــــاری زمن در ربود که هر روزش از پی شــــب قدر بود
مکن عمر ضایع به افــسوس و حیف که فرصت عزیز است و الوقت ضـیف
وقت، همان عمر انسان است که سرمایهای از آن بالاتر نیست؛ مشروط بر این که از آن برای رشد و ترقی ظاهر و باطن استفاده شود؛ یعنی وقت نردبان ترقی گردد، وگرنه نه تنها سرمایه نیست، بلکه وسیله شرّ و تیره بختی است. بر همین اساس، امام سجّاد (ع) در بندی از دعای خود به خداوند میفرماید:
«وَ عَمِّرنِی ماکانَ عُمرِی بِذلَةً فِی طاعَتِکَ، فَاِذا کانَ عُمرِی مَرتَعاً لِلشَّیطانِ فاقبِضنِی اِلَیکَ؛ عمر طولانی تا هنگامی که عمرم در راه اطاعت تو صرف شود به من عطا کن، و هرگاه عمرم چراگاه شیطان گردد، جانم را قبل از پیشی گرفتن عذابت بگیر» [۱].
به طور کلی هرکس که برای وقت خود ارزش قایل شد، و از آن با آگاهی و جدّیت استفاده صحیح کند، به جایی میرسد و هرکس آن را عاطل و باطل سازد، قطعاً خود را تیره بخت کرده و درچاه هلاکت انداخته است.
امیرمؤمنان، علی (ع) دربارهٔ اهمیت لذت و شادی در زندگی روزمره انسان در دنیا میفرماید:
انسان با ایمان ساعتهای زندگیاش را سه بخش میکند: بخشی را به مناجات با خدا و برقراری ارتباط با آفریدگار جهان میپردازد؛ بخشی را در طریق تأمین هزینه زندگی و سامان دادن به معاش [مانند غذا، لباس، مسکن و مرکب] به کار میگیرد؛ و بخش دیگر را برای استراحت و بهرهگیری از لذّتهای حلال و آرامش بخش روح و روان بر میگزیند، و برای خردمند صحیح نیست که حرکتش جز در یکی از این سه مورد باشد: تأمین معاش، و عبادت و آباد کردن آخرت یا بهره گیری از لذّت و آسایش غیر حرام. [۲]
استفاده مطلوب و برنامهریزی شده از اوقات فراغت، باعث نشاط و سرزندگی میشود؛ که خود یکی از شاخصهای بهداشت روانی است. حتی قدرت یادگیری و نگاهداری ذهنی آنها را افزایش میدهد. اوقات فراغت پدیدهای است که از یک سو مناسبترین بستر برای رشد و شکوفایی استعدادهای گوناگون و ابعاد مختلف وجود نوجوانان و جوانان به شمار میآید و از سویی دیگر میتواند زمینهساز، بسیاری از مشکلات اجتماعی و بزهکاریهای فردی و اجتماعی باشد. بنابراین، اگر با آگاهی و دانش با آن روبهرو نشویم و برنامهای سنجیده و منظم برای رویارویی با آن نداشته باشیم، به صدمات و ضررهای جبران ناپذیری مبتلا خواهیم شد؛ چرا که فقدان حداقلی از اوقات فراغت در زندگی روزمره، ولو ساعتی یا کمتر از آن، باعث افزایش اضطراب یا فشار روانی شده، زمینه اختلال در قوای حسی و ادراکی را فراهم میآورد و فرد در تفکر مولد و خلاق با مشکل جدی مواجه میگردد.
در کنار همه تأثیرهای مهم و حیاتبخش اوقات فراغت و ارزشمندیهایی که دارد، باید واقعیت ناخوشایندی را نیز مورد نظر قرار داد. متأسفانه دلایل مختلف، از جمله عدم نگرش مثبت در ذهن نوجوانان و جوانان نسبت به اوقات فراغت، نبودن برنامههای آموزشی و توجیهی در بهرهوری از فرصتهای آزاد، و بلاتکلیفی ها و بی برنامگی ها، موجب آسیبهای اجتماعی متعددی میگردد و پر واضح است که در غالب موارد میان انحرافات اجتماعی و عدم بهرهبرداری صحیح از اوقات فراغت رابطهای مستقیم وجود دارد.
