فرهنگ مصادیق:چند حدیث درباره شناخت شخص منافق
محتویات
حدیث ۱ - امام علی علیه السلام
عَلی لِسانِ المُؤمِنِ نُورٌ یَسطَعُ وَعلی لِسانِ المُنافِقِ شَیطانٌ یَنطِقُ؛[۱]
بر زبان مؤمن نوری (الهی) است و درخشان و برزبان منافق شیطانی است که سخن میگوید.
حدیث ۲ - امام علی علیه السلام
إنَّ کَثرَةَ المالِ عَدُوٌّ لِلمُؤمِنینَ و یَعسُوبُ المُنافِقینَ؛[۲]
ثروت فراوان، دشمن مؤمنان و پیشوای منافقان است.
حدیث ۳ - امام علی علیه السلام
اَلمُنافِقُ مَکُورٌ مُضِرٌّ مُرتابٌ؛[۳]
منافق، نیرنگباز، زیانبار و شکّاک است.
حدیث ۴ - امام علی علیه السلام
المُنافِقُ وَقِحٌ غَبیٌّ مُتَمَلِّقٌ شَقیٌّ؛[۴]
منافق، بی شرم، کودن، چاپلوس و بدبخت است.
حدیث ۵ - امام علی علیه السلام
وَرَعُ المُنافِقِ لایَظهَرُ إلاّ عَلی لِسانِهِ؛[۵]
پرهیزکاری منافق جز در زبانش ظاهر نمیشود.
حدیث ۶ - امام علی علیه السلام
إِنَّ المُؤمِنَ إِذا نَظَرَ اعتَبَرَ... وَالمُنافِقُ إِذا نَظَرَ لَها؛[۶]
نگاه مؤمن عبرت آمیز و نگاه منافق سرگرمی است.
حدیث ۷ - امام علی علیه السلام
إِنَّ المُؤمِنَ... إذا سَکَتَ فَکَّرَ... وَالمُنافِقُ إِذا سَکَتَ سَها؛[۷]
سکوت مؤمن تفکر و سکوت منافق غفلت است.
حدیث ۸ - امام علی علیه السلام
إِنَّ المُؤمِنَ... إذا أَصابَتهُ شِدَّةٌ صَبَرَ... وَالمُنافِقُ إِذا أصابَتهُ شِدَّةٌ ضَغا؛[۸]
مؤمن در گرفتاری صبور است، و منافق در گرفتاری بی تاب.
پانویس
- ↑ شرح نهج البلاغه، ابن أبی الحدید، ج20، ص280، ح 218
- ↑ التمحیص، ص48
- ↑ شرح آقا جمال الدین خوانساری بر غررالحکم و دررالکلم ، ج 1 ، ص340 ، ح 1289
- ↑ شرح آقا جمال الدین خوانساری بر غررالحکم و دررالکلم ، ج 2 ، ص65 ، ح 1853
- ↑ شرح آقا جمال الدین خوانساری بر غررالحکم و دررالکلم ، ج 6 ، ص241 ، ح 10130
- ↑ تحف العقول، ص212
- ↑ تحف العقول، ص212
- ↑ تحف العقول، ص212
