فرهنگ مصادیق:چند حدیث درباره بدعت و بدعت گذار در کافی شریف
مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ سِرْحَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا رَأَیْتُمْ أَهْلَ الرَّیْبِ وَ الْبِدَعِ مِنْ بَعْدِی فَأَظْهِرُوا الْبَرَاءَةَ مِنْهُمْ وَ أَکْثِرُوا مِنْ سَبِّهِمْ وَ الْقَوْلَ فِیهِمْ وَ الْوَقِیعَةَ وَ بَاهِتُوهُمْ کَیْلَا یَطْمَعُوا فِی الْفَسَادِ فِی الْإِسْلَامِ وَ یَحْذَرَهُمُ النَّاسُ وَ لَا یَتَعَلَّمُوا مِنْ بِدَعِهِمْ یَکْتُبِ اللَّهُ لَکُمْ بِذَلِکَ الْحَسَنَاتِ وَ یَرْفَعْ لَکُمْ بِهِ الدَّرَجَاتِ فِی الْآخِرَة
رسول خدا(ص) فرمود:هرگاه بعد از من اهل ریب و بدعت را دیدید از آنها بیزاری بجوئید، به آنها دشنام زیاد دهید و دربارهٔ آنها بد بگوئید و طعن بزنید، و آنها را خفه و وامانده سازید، تا نتوانند در اسلام دست به فساد زنند، مردم باید از آنها دوری کنند و بدعتهای آنها را یاد نگیرند تا خدا برای شما در برابر این کار حسنات بنویسد و در درجات آخرت ر برای شما بالا ببرد
أَبُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی نَجْرَانَ عَنْ عُمَرَ بْنِ یَزِیدَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ قَالَ: لَا تَصْحَبُوا أَهْلَ الْبِدَعِ وَ لَا تُجَالِسُوهُمْ فَتَصِیرُوا عِنْدَ النَّاسِ کَوَاحِدٍ مِنْهُمْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْمَرْءُ عَلَی دِینِ خَلِیلِهِ وَ قَرِینِه
امام صادق علیه السلام فرمود: با اهل بدعت هم صحبت نشوید و با آنها ننشینید تا در نظر مردم چون یکی از آنها به حساب آئید، رسول خدا(ص) فرموده است: انسان بر کیش و آئین دوست خود است[۱]
الْحُسَیْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُمْهُورٍ الْعَمِّیِّ یَرْفَعُهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فِی أُمَّتِی فَلْیُظْهِرِ الْعَالِمُ عِلْمَهُ فَمَنْ لَمْ یَفْعَلْ فَعَلَیْهِ لَعْنَةُ اللَّه
رسول خدا(ص) فرمود: چون در امت من بدعتها آشکار شوند، باید عالم علم خود را آشکار کند، و هر کس نکند لعنت خدا بر او باد
وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُمْهُورٍ رَفَعَهُ قَالَ: مَنْ أَتَی ذَا بِدْعَةٍ فَعَظَّمَهُ فَإِنَّمَا یَسْعَی فِی هَدْمِ الْإِسْلَام
و به همین سند در حدیثی آمده است که هر کس بدعت گذاری را بزرگ شمارد بیقین در ویرانی اسلام کوشیده است
وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُمْهُورٍ رَفَعَهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَبَی اللَّهُ لِصَاحِبِ الْبِدْعَةِ بِالتَّوْبَةِ قِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ کَیْفَ ذَلِکَ قَالَ إِنَّهُ قَدْ أُشْرِبَ قَلْبُهُ حُبَّهَا
رسول خدا(ص) فرمود:خداوند از قبولی توبه بدعت گزار خودداری کرده، عرض شد: یا رسول الله چطور؟ فرمود: چون دوستی و محبت آن بدعت بر دلش نشسته است (پس توبه واقعی نمیکند)[۲]
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسی، عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبَانٍ الْکَلْبِیِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحِیمِ الْقَصِیرِ:عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام، قَالَ: «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله: کُلُ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ، وَ کُلُّ ضَلَالَةٍ فِی النَّارِ»
رسول خدا(ص) فرمود: هر بدعتی گمراهی و هر شخص گمراهی در آتش است[۳]
