فرهنگ مصادیق:نظر برخی مراجع تقلید درباره آزار حیوانات - عقیق
محتویات
- ۱ مقدمه
- ۲ متن پرسش ارسالی
- ۳ پاسخها
- ۳.۱ پاسخ آیت الله العظمی مکارم شیرازی
- ۳.۲ پاسخ آیت الله العظمی سبحانی
- ۳.۳ پاسخ آیت الله العظمی نوری همدانی
- ۳.۴ پاسخ آیت الله العظمی علوی گرگانی
- ۳.۵ پاسخ آیت الله العظمی شاهرودی
- ۳.۶ پاسخ آیت الله العظمی مظاهری
- ۳.۷ پاسخ آیت الله العظمی موسوی اردبیلی
- ۳.۸ پاسخ آیت الله العظمی تسخیری
- ۳.۹ پاسخ آیت الله العظمی دستغیب
- ۳.۱۰ پاسخ آیت الله العظمی هادوی تهرانی
- ۳.۱۱ پاسخ آیت الله العظمی بیات زنجانی
- ۳.۱۲ پاسخ آیت الله العظمی آصف محسنی
- ۳.۱۳ پاسخ آیت الله العظمی غروی علیاری
مقدمه
با استناد به حقایق پنهان سیرکها و رفتارهای ناجوانمردانه بسیاری از سیرک گردانان با حیات وحش و آزار و اذیت حیوانات و همچنین بر اساس اعتراضها و واکنشهای بسیاری از فعالان و حامیان حیات وحش و واکنش تعداد زیادی از هموطنان در سراسر کشور به توصیه مدیر انجمن دیده بان حقوق حیوانات از ۱۴ تن از آیات عظام، مراجع تقلید و اساتید حوزه علمیه حکم تربیت ناجوانمردانه حیوانات در شرایط آزارانده و منکر بودن چنین رفتاری مورد پرسش قرار گرفت که پاسخهای دریافتی در پی آمده است:
متن پرسش ارسالی
ضمن تقدیم احترام، تقاضا دارم نظر روشنگر جناب عالی را در رابطه با آزار حیوانات بدانم.
چنانکه مستحضرید، غیر از افرادی که به صورت انفرادی اقسام حیوانات و جانداران را مورد آزار قرار میدهند، گروههایی نیزتحت عنوان "سیرک” حیوانات را مورد آزار و اذیت قرار داده و آنها را از طبیعتشان دور کرده و البته با نمایش دادن عمومی موجب گسترش و تبلیغ این اعمال نیز میشوند.
در حال حاضر در بسیاری از کشورهای پیشرفته، سیرکهای حیوانات ممنوع شده و سیرکها صرفا به نمایش آکروبات انسانها مشغول هستند چرا که گونههای جانوری مورد استفاده در سیرکها غالباً از انواع در خطر انقراض و تحت حمایت سازمانهای تخصصی ملی و بین المللی بوده و تعدادشان در طبیعت روز به روز کاسته میشود. مبنای آموزش این حیوانات نادر برای انجام حرکات غیر طبیعی در سیرک، تنبیه و تحریکات دردآور است. حیوانات غالباً برای دریافت غذای مورد نیازشان مجبور به انجام حرکات مخالف با طبیعتشان میشوند تا جایی که گاهاً بر اثر نوع تغذیه و تحریکات شدید عصبی جان میدهند.
مضافاً بیم آن میرود که رفتار نامناسب با حیوانات در نمایشها، موجب آموزشهای غیر اخلاقی شده و به شیوع این اعمال و صید، نگهداری و آزار حیوانات (مخصوصاً گونههای حمایت شده) منجر شود.
آیا معظم له این امور را مصداق منکر میدانند و مخالفت با آن را نهی از منکر؟
پاسخها
پاسخ آیت الله العظمی مکارم شیرازی
اذیت و آزار آنها برای این گونه امور اشکال دارد مگر اینکه هدف مهمی در کار باشد مانند جستجوی انسانهایی که زیر آوار ماندهاند یا استفادههای جنگی و نظامی.
پاسخ آیت الله العظمی سبحانی
آزار حیوانات به قصد تفریح و امثال آن بنا بر احتیاط جایز نیست.
پاسخ آیت الله العظمی نوری همدانی
شکنجه و آزار رساندن به حیوان جایز نیست.
پاسخ آیت الله العظمی علوی گرگانی
اذیت و آزار حیوانات حذرام است و از مصادیق منکر میباشد و باید جلوی اینگونه کارها از طریق نهی از منکر و یا از مجاری قانونی گرفته شود.
پاسخ آیت الله العظمی شاهرودی
از آزار دادن حیوانات غیر موذی اجتناب نمایید.
پاسخ آیت الله العظمی مظاهری
بنا بر این که نوشتهاید این کار جایز نیست.
پاسخ آیت الله العظمی موسوی اردبیلی
در اسلام نسبت به حیوانات غیر موذی سفارش زیادی شده و شکنجه حیوان به بهانه تربیت سزاوار نمیباشد حتی حیوانی که موذی است، روا و سزاوار کشتن یا شکنجه نمیباشد.
پاسخ آیت الله العظمی تسخیری
اگر کارهای فوق موجب اذیت و آزار غیر متعارف باشد باید بگوئیم این کارها منهی عنه است.
پاسخ آیت الله العظمی دستغیب
در فرض سوال آزار حیوانات ناپسند است و در بعضی اوقات حرام است و نهی از فعل حرام واجب و نهی از فعل مکروه مستحب است.
پاسخ آیت الله العظمی هادوی تهرانی
آزار حیواناتی که وجود آنها ضرری برای انسان ندارد جایز نیست و حتی در حیوانات موذی و مضر هرچند کشتن آنها جایز است حرمت آزار خالی از وجه نیست.
با این وصف آزار حیوانات برای انجام اموری که فایدهای بر آن مترتب نیست مانند آنچه در سیرکها اتفاق میافتد جایز نمیباشد و از مصادیق منکر است.
پاسخ آیت الله العظمی بیات زنجانی
هرگونه آزار و اذینت حیوانات حرام است و بسیاری از موارد اینگونه آزار و اذیتها سبب آثار وضعی در زندگی دنیایی نیز میشود که باید مد نظر قرار گیرد.
پاسخ آیت الله العظمی آصف محسنی
آزار حیوانات عقلا زشت است که جان دارد و جان شیرین خوش است. زاید بر آنچه سیره متدینین بر آن جاری شده بنا بر احتیاط واجب باید از آزار آنها صرف نظر شود و بنا بر احتیاط واجب نهی از منکر شود.
پاسخ آیت الله العظمی غروی علیاری
به خاطر تربیت حیوانات آزار و شکنجه به [هر] نحوی از انحا حرام است و یا در صور دیگر از وجود آنها بخواهند استفاده کنند آنها را مورد آزار قرار دهند شرعا جایز نیست.







