کتابخانه:فضائل صلوات گنجینه نور و برکت

فضائل صلوات گنجینه نور و برکت

مشخصات کتاب

نویسنده	احمد بن محمد الحسینی الاردکانی
زبان	فارسی
ناشر	مسجد مقدس جمکران
محل انتشارات	قم
تاریخ نشر	۱۳۷۹
شابک	۹۶۴-۶۷۰۵-۰۶-۵
دانلود	PDF

اهداء

منتخب از کتاب "شرح و فضائل صلوات اهداء.
این «گنجینه نور» را به مادری نورانی - حضرت نرجس خاتون‌علیها السلام - که فرزندش، جهان ظلمانی را به نور و روشنایی تبدیل خواهد کرد، هدیه می‌نماییم.
اَللَّهمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ اَبیها وَ بَعْلِها وَ بَنیها وَ السِّرِّ الْمُسْتَودِعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحاطَ بِهِ عِلْمُکَ.
اَللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ ابْنِ الْحَسَنْ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلی آبائِهِ فی هذِهِ السَّاعَةِ وَ فی کُلِّ ساعَةْ وَلِیّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیْناً حَتّی تُسْکِنَهُ اَرضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.

مقدمه

کتابی که در پیش رو دارید گزیده‌ای از روایات معصومین‌علیهم السلام دربارهٔ صلوات بر پیامبر و اهل‌بیت گرامش علیهم السلام می‌باشد که از کتاب نفیس و گران‌سنگ «فضایل و شرح صلوات»؛ تألیف حکیم، فقیه، و محدّث بزرگوار مرحوم آقا سید احمد بن محمد الحسینی اردکانی؛ اقتباس و جمع‌آوری شده است.
از خوانندگان عزیز تقاضا داریم که این کتاب را پس از مطالعه به دیگران هدیه کنند تا استفاده نمایند و از این فیض عظیم بهره‌مند گردند.
بسیار مناسب و بجاست که بستگان شهداء و مؤمنین به یادبود شهداء و اموات خود این کتاب را چاپ و پخش نمایند؛ باشد که اهل ایمان به عظمت این ذکر شریف پی ببرند و در هر امر مشکل و درخواست حاجت و شفای بیماریهای لاعلاج متوسل به صلوات شوند و حاجت بگیرند. (التماس دعا)
چاپ و نشر این کتاب برای همگان آزاد است
بسم اللَّه الرّحمن الرّحیم
و به نستعین
«اِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیّ یا اَیُّهَا الّذینَ آمَنُوا صَلّوُا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلیماً»
اللّهمّ صلّ علی محمّدٍ و آل محمّدٍ و عجّل فرجهم
خداوند در قرآن مجید می‌فرماید:
«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! بر پیامبر درود بفرستید و سلام گوئید و تسلیم فرمانش باشید».
قالَ الْمَهْدِی:
وَ اَکْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعْجیلِ الْفَرَجِ فَاِنَّ ذلِکَ فَرَجُکُمْ
حضرت امام مهدی- ارواحنا فداه - فرمودند:
برای فرَج (من) زیاد دعا کنید، چرا که این (زیاد دعا کردن) خود، فرَج و گشایش (در کارهای) شماست.
سزاوار است که منتظرین واقعی حضرت مهدی علیه السلام بسیار به یاد آن حضرت باشند و جمله «وَ عَجّلْ فَرَجَهُم» را بعد از هر صلوات فراموش نکنند؛ زیرا پس از هر صلوات دعای مستجابی ضمانت شده است.
ابو حمزه می‌گوید: از پدرم شنیدم که گفت: از امام صادق‌علیه السلام دربارهٔ این کلام الهی «انّ اللَّه و ملائکته یصلون … » پرسیدم؛ آن حضرت در پاسخ فرمود: صلوات از ناحیه خدا به معنی رحمت است. و از ناحیه فرشتگان به معنی تزکیه و تطهیر است و از ناحیه انسانها به معنای دعا و طلب رحمت است.
در محضر حضرت امام صادق‌علیه السلام نام مبارک حضرت محمّدصلی الله علیه وآله وسلم برده شد، آن حضرت فرمود: بسیار بر او صلوات بفرستید زیرا هر کس یک بار صلوات بر پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم بفرستد خداوند هزار بار در هزار صف از ملائکه بر او صلوات (رحمت) فرستد و چیزی از مخلوقات خدا باقی نماند جز این که بر این بنده رحمت فرستد برای اینکه خداوند و فرشتگان بر او رحمت فرستند و هر کس بر آن همه پاداش تمایل نشان ندهد براستی که نادان و مغرور است و خدا و رسولش از او بیزارند.
از حضرت امام باقرعلیه السلام یا از حضرت امام صادق‌علیه السلام نقل شده است که فرمودند: در میزان و ترازوی اعمال، در روز قیامت چیزی سنگین‌تر از صلوات بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم نیست.
در حدیث دیگر آمده که پیامبر اکرم‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر کسی که صد بار بگوید: «یا ربّ صلّ علی محمّد و آل محمّد؛ پروردگارا! رحمت فرست بر محمّد و آل محمد». صد حاجت او برآورده می‌شود که سی حاجت او در دنیا و بقیّه در آخرت خواهد بود.
امام صادق‌علیه السلام فرمود: پیوسته میان دعا و استجابت آن حجاب و پرده‌ای حائل است تا بر محمّد و آل محمّد صلوات فرستاده شود (که در این صورت آن حجاب و پرده برطرف می‌گردد).
حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم در ضمن حدیثی فرمود: هر کس که نام من نزدش برده شود و او بر من صلوات نفرستد، به دوزخ رود و خدا او را از رحمتش دور سازد.
حضرت رضاعلیه السلام فرمود: کسی که توانایی بر چیزی که موجب محو گناهانش می‌شود، ندارد. پس بسیار بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم صلوات بفرستد، زیرا که صلوات گناهان را نابود و ریشه‌کن می‌کند.
ابوبصیر گوید: شنیدم از حضرت امام صادق‌علیه السلام که فرمود: پاداش صلوات بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم بین نماز ظهر و عصر معادل پاداش هفتاد رکعت نماز است.
و نیز فرمود: کسی که پس از نماز صبح و ظهر بگوید «اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم» نمی‌میرد تا حضرت قائم آل محمّد(عج) را زیارت کند.
و در حدیثی آمده پیامبراکرم‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: بهترین کارها - از نظر پاداش - در آخرت سه چیز است:
۱ - صلوات بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله و سلم
۲ - آب رساندن به تشنگان ۳ - حبّ و دوستی علیّ ابن ابیطالب‌علیه السلام.
از حضرت امام رضاعلیه السلام نقل شده که فرمود: کسی که بعد از نماز صبح و مغرب - قبل از آنکه از حالت نماز گذاری خارج شود - بگوید: «اِنَّ اللَّهَ و ملائکَتهُ یُصلّون عَلی النَّبیّ یا ایّها الّذین آمنوا صَلّوا عَلیه و سلّموا تَسلیما» سپس بگوید: «اللّهمّ صلّ علی محمّد و ذرّیّته» خداوند صد حاجت او را برآورد، هفتاد حاجت دنیوی و سی حاجت اخروی.
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت است که فرمود: اهل مجلسی که بر من صلوات نفرستند در قیامت حسرت برای آنها خواهد بود اگر چه داخل بهشت شوند.
در کتاب عوالی اللّئالی روایت است که چون آیه «انّ اللَّه و ملائکته یصلّون علی النبیّ» نازل شد صحابه از چگونگی آن سؤال کردند رسول خدا فرمود: اگر از من سؤال نکرده بودید شما را خبر نمی‌دادم؛ همانا خدا موکّل گردانیده است بر من دو ملک را، چون من در نزد بنده مؤمنی یاد شوم و آن بنده بر من صلوات فرستد، آن دو ملک می‌گویند که خدا تو را بیامرزد و حق‌تعالی با ملائکه می‌گویند: آمین. و اگر یاد شوم و آن بنده بر من صلوات نفرستد آن دو ملک می‌گویند که خدا تو را نیامرزد. حق تعالی و ملائکه می‌گویند آمین.
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است: هر که صلوات فرستد بر من در کتابی، صلوات بر او جاری خواهد ماند مادام که نام من در آن کتاب باقی است.
نقل شده است که کاتبی را بعد از وفات در خواب دیدند. از او پرسیدند که حق تعالی با تو چه کرد؟ جواب داد که گناهان مرا با صلواتی که بر نام پیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم نوشته بودم سنجیدند، ثواب صلوات زیاده آمد و مرا بخشیدند.
ابن بابویه از ابوحمزه روایت کرده است که از امام صادق‌علیه السلام پرسیدم که چگونه صلوات فرستم بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم؟ فرمود: بگوئید: «صَلَواتُ اللَّهِ و صَلواتُ ملائکِتِهِ و انبیائِه و رُسُلِهِ وَ جمیعِ خَلقِهِ عَلی محمّد و آل محمّد و السَّلامُ علیه و علیهم و رحمة اللَّه و برکاتُه» عرض کردم: چه خواهد بود ثواب کسی که این صلوات بر آن جناب فرستد؟ فرمود: به خدا قسم از گناهان بیرون می‌آید مانند روزی که از مادر متولد شده است.
ابی عمیر روایت کرده از حضرت امام صادق‌علیه السلام که فرمود: هر که صلوات بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم فرستد برای او صد حسنه نوشته شود و هر که بگوید: «صلَّی اللَّه علی محمّد و اَهْل بیتِهِ» برای او هزار حسنه نوشته شود.
روایت شده که حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: جبرئیل مرا ملاقات نمود و بشارت داد مرا به آنکه حق تعالی می‌فرماید: «هر که بر تو صلوات فرستد من بر او صلوات می‌فرستم. و هر که بر تو سلام کند من بر او سلام می‌کنم». و من برای این بشارت سجده شکر بجا آوردم.
مرحوم کلینی به سند معتبر از حضرت امام صادق‌علیه السلام روایت کرده است که رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر که بر من صلوات فرستد حق سبحانه و تعالی و ملائکه بر او صلوات می‌فرستند. پس هر که خواهد که خدا و ملائکه بر او صلوات فرستند بر من بسیار صلوات فرستد.
مرحوم کلینی روایت کرده است از حضرت امام صادق‌علیه السلام که به اسحاق بن فرّخ فرمود: هر که ده مرتبه صلوات فرستد بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم حق تعالی و ملائکه، صد مرتبه بر او صلوات می‌فرستند. و هر که صد مرتبه صلوات بر محمّد و آل اوصلی الله علیه وآله وسلم فرستد، خدا و ملائکه هزار بار صلوات می‌فرستند. آیا نشنیده‌ای قول حق تعالی را که می‌فرماید: «هُو الّذی یُصَلّی عَلَیْکُم و مَلائِکَته لِیُخْرجَکُم مِنَ الظّلماتِ اِلی النّور و کان بِالمؤمنینَ رَحیما».
ابن بابویه به سند خود از امام حسن عسگری‌علیه السلام روایت کرده است که حق تعالی ابراهیم را خلیل خود گردانید برای آنکه بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم بسیار صلوات می‌فرستاد.
روایت شده است که حق تعالی به موسی‌علیه السلام وحی فرمود: «می‌خواهی من به تو نزدیکتر باشم از کلام تو به زبان تو، و از دیدن تو به چشم تو، و از روح تو به بدن تو، و از اندیشه تو به دل تو؟» موسی‌علیه السلام عرض کرد: می‌خواهم چنین باشد و کیست که خواهان چنین قربی نباشد. خطاب رسید: چون جویای سعادت و طلبکار این کرامتی، بر حبیب من محمّد مصطفی‌صلی الله علیه وآله وسلم صلوات بسیار فرست، زیرا که صلوات بر او رحمت و نور و هدایت است.
سید بن طاووس به سند خود از حضرت امام جعفر صادق‌علیه السلام روایت کرده است که رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: صلوات فرستادن شما بر من باعث روا شدن حاجتهای شما است و خدا را از شما راضی می‌نماید و اعمال شما را پاکیزه می‌گرداند.
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده که سزاوارترین مردم بر من در روز قیامت، آن کسی است که در دنیا بر من بیشتر صلوات فرستد.
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت است که نزدیکترین مردم در روز قیامت به من - در هر جای آن - کسی است که بر من در دنیا بیشتر صلوات فرستاده است.
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت است که فرمود: در روز قیامت اول کسی که حلّه بهشت پوشد، پدر من ابراهیم‌علیه السلام است و کرسی بر طرف راست عرش نهند و او را بر آن نشانند. و بعد از آن مرا حلّه پوشانند و امیرالمؤمنین علی ابن ابی‌طالب‌علیه السلام در پیش روی من بایستد. و تمام امت در عقب سر من با تفاوت درجات بایستند، و هر بنده‌ای که در عقب هر نماز فریضه ده مرتبه بر من و آل من صلوات فرستد او را در نزد من جای دهند و مرا ببیند و من او را ببینم و روی او - مانند ماه شب چهارده - تابان باشد.
روایت شده است که رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم حضرت امیرالمؤمنین‌علیه السلام را وصیت می‌نمود و در ضمن آن فرمود: یا علی! هر که در هر روز یا در هر شب بر من صلوات فرستد، شفاعت من بر او واجب می‌شود، هر چند که از اهل گناهان کبیره باشد.
روایت شده از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم که در حجة الوداع فرمود که: ای امت من! حق سبحانه و تعالی گناهان شما را به برکت استغفار می‌آمرزد،و هرکه از شما کلمه «لا اله الاّ اللَّه» بگوید کفّه حسناتش سنگین می‌شود و هر که بر من صلوات فرستد من در روز قیامت شفیع او خواهم بود.
از رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمود: هر که بر من صلوات فرستد شفاعت من او را دریابد.
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت است که فرمود: هیچ کس بر من صلوات نمی‌فرستد مگر اینکه بر من عرضه می‌شود.
روایت شده که کسی از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم پرسید که صلوات فرستادن امت ارسال تحفه‌ای است به نزد شما؛ آیا از جانب شما تحفه‌ای برای ایشان خواهد بود؟ آن حضرت فرمود: «امروز صلوات امّت بر من، تحفه‌ای است از ایشان برای من و فردا تحفه من برای ایشان، در بهشت خواهد بود».
روایت شده که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: بر من صلوات فرستید که صلوات شما به من می‌رسد در هر کجا که باشید.
خاصه و عامه در بسیاری از کتب خود روایت کرده‌اند که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر که در پیش قبر من، بر من صلوات فرستد، من می‌شنوم و هر که دور باشد و صلوات فرستد به من می‌رسد.
از امام صادق‌علیه السلام روایت شده است که فرمود: در آخر روز پنجشنبه و شب جمعه جمعی از ملائکه از آسمان فرود می‌آیند که با ایشان قلمها از طلا و لوح‌ها از نقره هست و در آخر روز پنجشنبه و شب جمعه و روز جمعه تا وقت غروب شمس چیزی به جز صلوات بر پیغمبر و آل آن حضرت‌علیهم السلام را نمی‌نویسند.
ابن بابویه از حضرت امام رضاعلیه السلام روایت کرده است که صلوات فرستادن بر محمّد و آل محمّدعلیهم السلام با تسبیح و تهلیل و تکبیر معادل است.
یکی از اخیار امّت چنین حکایت کرده است: من بر خود لازم گردانیده بودم که هر شب پیش از آنکه بخواب روم به عدد معین بر آن حضرت صلوات فرستم و شبی با جمعی از اهالی خود در غرفه بودم و بعد از ادای وظیفه مقرّره به خواب رفتم. در خواب دیدم که آن حضرت داخل آن غرفه شد و از نور جمالش تمام در و دیوار آن منزل روشن شد و به من التفات نموده، فرمود: کجاست آن دهن که بر من صلوات می‌فرستد تا من آن را ببوسم؟ من شرم کردم دهن خود را پیش برم، آن حضرت رخساره مرا بوسید و من از شدّت فرح و شادی بیدار شدم و هر که با من در آن غرفه بود بیدار شدند و غرفه از رایحه روح پرور آن سرور به گونه‌ای معطر بود که گویا از مشکِ اَزْفَر مملوّ گشته بود و تا هشت روز آن رائحه از رخسار من استشمام می‌شد.
از حضرت امام صادق‌علیه السلام روایت شده است که فرمود: هر که خدا را یاد کند ده حسنه برای او نوشته می‌شود و هر که رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم را یاد کند ده حسنه برای او نوشته می‌شود، زیرا حق تعالی آن حضرت را قرین خود گردانیده است.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده که فرمود: یاد خدا کردن عبادت است و یاد کردن من عبادت است و یاد کردن علی‌علیه السلام عبادت است و یاد کردن امامان اولاد علی‌علیهم السلام عبادت است.
ابن بابویه در اکثر کتاب‌های خود از حضرت امام رضاعلیه السلام روایت نموده است که فرمود: هر که قادر نباشد که کفّاره گناهان خود را به عمل بیاورد باید بر محمّد و آل محمّدعلیهم السلام صلوات بسیار فرستد، زیرا صلوات بر ایشان گناهان را می‌ریزد.
در کتاب جامع الاخبار به دو روایت از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده است که فرمود: هر که یک بار بر من صلوات فرستد، از گناهان او ذرّه‌ای باقی نمی‌ماند.
در کتاب جامع الاخبار از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت است که فرمود: هر که یک مرتبه بر من صلوات فرستد و آن را به دو ملکی که حافظ اویند بشنواند آن دو ملک تا سه روز هیچ گناهی برای او نمی‌نویسند.
در کتاب دعوات راوندی از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمود: هر که هر روز از روی شوق و محبّت به من سه مرتبه صلوات فرستد بر خدا لازم می‌گردد که در آن شب و در آن روز گناهان او را بیامرزد.
از امیرالمؤمنین‌علیه السلام روایت شده است که فرمود: صلوات فرستادن بر پیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم در محو کردن گناهان، شدیدتر است از فرو نشانیدن آب، آتش را و سلام کردن بر آن حضرت، افضل است از بنده آزاد کردن در راه خدا، و دوستی آن حضرت بهتر است از شهید شدن در راه خدا (یا از شمشیر زدن در راه خدا).
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمود: هر که در روز جمعه صد مرتبه بر من صلوات فرستد، حق تعالی گناهان هشتاد ساله او را بیامرزد.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده که فرمود: هر که بگوید: اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد حق تعالی به او عطا می‌فرماید ثواب هفتاد و دو شهید و از گناهان بیرون می‌آید مانند روزی که از مادر متولد شده باشد.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده که فرمود: هر که مرا یاد کند و بر من صلوات فرستد، حق تعالی جمیع گناهان او را بیامرزد، اگر چه به عدد ریگ عالج باشد (عالج نام موضعی است که ریگ در آنجا از سایر جاها بیشتر است).
مرحوم کلینی از حضرت امام صادق‌علیه السلام روایت کرده است که فرمود: مردی به نزد رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم آمد و عرض کرد که من نصف دعا کردن خود را برای شما قرار می‌دهم، فرمود نیکو می‌کنی. آن مرد گفت: آیا کلّ آن را برای شما قرار بدهم؟ حضرت فرمود: بهتر. چون آن مرد رفت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: امر دنیا و آخرت این مرد کفایت شده است.
از حضرت صادق‌علیه السلام روایت شده که فرمود: هر که را به سوی خدا حاجتی باشد، اول باید به صلوات فرستادن بر محمّد و آل محمّدعلیهم السلام ابتدا نماید و بعد از آن حاجت خود را طلب کند و در آخر نیز به صلوات فرستادن ختم نماید، زیرا که حق تعالی کریم‌تر از آن است که دو طرف (دو صلوات) را قبول نماید و وسط (حاجت) را واگذارد و صلوات بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم محجوب نمی‌شود.
از حضرت امام صادق‌علیه السلام روایت شده است که فرمود: چون یکی از شما دعا کند و پیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم را یاد ننماید آن دعا در بالای سر او پر می‌زند و چون آن حضرت را یاد نماید بالا می‌رود.
شیخ طوسی از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت نموده است که صلوات فرستادن شما بر من، موجب استجابت دعای شما می‌شود و اعمال شما را پاکیزه می‌گرداند.
ابن بابویه از حضرت امام جعفر صادق‌علیه السلام روایت کرده است که رسول‌خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: بلند گردانید آوازهای خود را در صلوات فرستادن بر من زیرا که آن، نفاق را برطرف می‌سازد.
در کتابهای شیعه و سنی نقل شده است، که اگر بنده‌ای در روز قیامت بیاید با جمیع حسناتِ اهل دنیا و با آن صلوات نباشد آن حسنات را بر او برمی‌گردانند.
در کتاب دعوات راوندی از ابن عباس روایت شده که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: وقتی حمزه و جعفر را دیدم چنانکه کسی خواب می‌بیند و در پیش روی ایشان طبقی از کُنار (میوه درخت سِدر) گذاشته بود و ساعتی از آن خوردند، پس از آن انگور شد و ساعتی از آن خوردند، پس از آن رطب شد و ساعتی از آن خوردند پس به نزد ایشان رفتم و گفتم پدر و مادرم فدای شما باد! کدام عمل را بهتر یافتید گفتند: پدران و مادران ما فدای شما باد. بهترین اعمال را صلوات فرستادن بر شما یافتیم، و تشنه‌ای را آب دادن، و دوستی علیّ بن ابیطالب‌علیه السلام.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که هر که یک مرتبه بر من صلوات فرستد، حق تعالی درِ عافیت را بر وی بگشاید.
ابن بابویه روایت نموده: حضرت علیّ بن ابیطالب‌علیه السلام که بعد از وفات حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم خطبه‌ای خواند و در اثناء خطبه فرمود: به اقرار شهادتین داخل بهشت خواهید شد. و به صلوات فرستادن بر رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم رحمت را در خواهید یافت. پس بسیار صلوات فرستید بر پیغمبر خود همانا که خدا و ملائکه بر آن حضرت صلوات می‌فرستند و فرموده است: «یا ایّها الّذین آمنوا صلّوا علیه و سلّموا تسلیما».
هشام از حضرت صادق‌علیه السلام روایت کرده است که فرمود: دعا محجوب و ممنوع است تا آنکه بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستاده شود.
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده که فرمود: «بسیار یاد کردن خدا و بر من صلوات فرستادن، موجب برطرف شدن فقر می‌شود». یعنی صلوات فرستنده را توانگر می‌سازد، و از احتیاج به خلائق خلاصی می‌بخشد.
سهل بن سعد روایت کرده که مردی به خدمت حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم آمد و از فقر شکایت کرد، آن حضرت فرمود: چون داخل خانه خود شدی سلام کن، خواه کسی در خانه باشد و خواه نباشد، و بر من سلام فرست، و بعد از آن سوره اخلاص بخوان، و آن مرد چنان کرد و در اندک روزی توانگر گردید چنانکه بر همسایگان و خویشان خود افاضه می‌کرد.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت است که فرمود: چون فراموش کنید چیزی را، بر من صلوات فرستید، که موجب یاد آوردن آن چیز خواهد شد ان شاء اللَّه تعالی.
همچنین از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمود: هر که یک مرتبه بر من صلوات فرستد، حق تعالی در روز قیامت، نوری در سر او، و نوری در طرف چپ او، و نوری در بالای او، و نوری در جمیع اعضای او خلق می‌کند.
شیخ صدوق روایت نموده از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم که در خطبه‌ای که برای ماه رمضانی خواند فرمود: هر که در این ماه بسیار صلوات فرستد حق تعالی سنگین می‌گرداند ترازوی اعمال او را در روزی که ترازوی اعمال سبک باشد.
روایت شده از حضرت صادق‌علیه السلام که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: من در روز قیامت در نزد میزان خواهم بود، و هر که کفّه سیئاتش سنگین‌تر از کفّه حسنات باشد، من صلواتی را که بر من فرستاده است می‌آورم و در کفّه حسنات او می‌گذارم تا آنکه کفّه حسنات به صلوات سنگین‌تر گردد.
روایت شده که روزی حضرت رسول‌صلی الله علیه وآله وسلم از حجره طاهره بیرون آمد و فرمود: در شب گذشته عجب خوابی دیدم، مردی را از امت خود دیدم که از صراط می‌گذشت و هر لحظه می‌لرزید و در هر قدم می‌لغزید، پس دیدم صلواتی که بر من فرستاده بود آمد و دست او را گرفت و به سلامت از صراط گذرانید.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمود: هرگز داخل آتش جهنم نخواهد شد کسی که بر من صلوات فرستد.
روایت شده از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم که فرمود: جبرئیل بر من نازل شد و گفت: هر که بر شما صلوات فرستد، هفتاد هزار ملک بر او صلوات فرستند و هر که هفتاد هزار ملک بر او صلوات فرستند از اهل (بهشت) خواهد بود.
در دعوات راوندی مذکور است که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: بسیار بر من صلوات فرستید زیرا که صلوات فرستادن بر من نور است در قبر، و نور است در صراط، و نور است در بهشت.
در اخبار آمده است که حق تعالی به حضرت موسی‌علیه السلام وحی کرد: که ای موسی! دوست داری که عطش قیامت تو را در نیابد، و در مواقف آن روز تشنه نباشی؟ عرض کرد: بلی، ای پروردگار عالمیان! خطاب رسید که امروز در دنیا بر حبیب من صلوات فرست تا فردا از تشنگی قیامت، ایمن باشی.
در اخبار آمده است که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر که بر من صد بار صلوات فرستد حق تعالی بر وی هزار صلوات فرستد و اگر هزار بار بر من صلوات فرستد حق تعالی او را از فضل خود ثواب ده هزار رکعت نماز عطا فرماید و او را در حظیره قدس، از شراب سلسبیل بیاشاماند.
در اخبار آمده است که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: رستگارترین شما از اهوال قیامت آن کسی است که بر من بیشتر صلوات می‌فرستد.
در اخبار آمده است که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر که هر روز هزار مرتبه بر من صلوات فرستد، نمیرد تا جای خود را در بهشت ببیند.
در اخبار آمده است که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر که بر من صلوات فرستد از تلخی مرگ ایمن باشد.
حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: حق تعالی را فرشتگانی هست که در زمین سیاحت می‌کنند و سلام امّت را به من می‌رسانند.
همچنین حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر که بر من سلام می‌فرستد، حق تعالی برمی‌گرداند روح مرا به بدنم، تا آنکه جواب او را بگویم.
حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هیچ بنده‌ای نیست که بر من سلام کند بعد از وفات من، مگر آنکه جبرئیل به نزد من می‌آید و می‌گوید: فلان بن فلان بر تو سلام کرده، من می‌گویم: و علیه السّلام و رحمة اللَّه و برکاته (و بر خود او سلام و رحمت خدا و برکاتش).
از حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب‌علیه السلام روایت شده است که فرمود: چون بنده از نماز فارغ شود، باید بر رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستد و بهشت را از خدا سؤال نماید، و از آتش به خدا پناه برد، و از خدا سؤال نماید که حور العین را به او تزویج نماید، زیرا هر که بر رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستد دعای او بالا می‌رود و هر که از خدا بهشت را بخواهد بهشت می‌گوید: خداوندا! عطا کن به بنده خودت از آنچه به تو پناه برد از آن، و چون حوریان را از خدا بخواهد آنها می‌گویند: خدایا عطا کن بنده خودت را آنچه را که خواست.
ابن بابویه از حضرت امام صادق‌علیه السلام روایت کرده که به صباح بن سبّابه فرمود: آیا می‌خواهی به تو تعلیم نمایم چیزی را که روی تو را از گرمی آتش جهنم نگاه دارد؟ راوی عرض کرد بلی. فرمود: بعد از نماز صبح صد مرتبه بگو: اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمود: در روز جمعه، بسیار بر من صلوات فرستید بدرستی که در آن روز، ثواب عملها مضاعف می‌گردد، و برای من درجه وسیله را از بهشت، از خدا سؤال نمائید کسی عرض کرد که کدام است درجه وسیله؟ فرمود: آن اعلی درجه بهشت است که به آن نمی‌رسد مگر پیغمبری، و من امیدوارم که آن پیغمبر من باشم.
از حضرت امام رضاعلیه السلام روایت شده است که فرمود: رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر که در روز جمعه بر من صد مرتبه صلوات فرستد، حق تعالی شصت حاجت او را روا می‌کند، سی در دنیا، و سی در آخرت.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمود: هر که در روز جمعه صد مرتبه بر من صلوات فرستد، خدا گناهان هشتاد ساله او را بیامرزد.
از حضرت صادق‌علیه السلام روایت شده است که فرمود: حضرت رسول‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: بسیار صلوات فرستید در شب نورانی و روز نورانی - یعنی شب جمعه و روز جمعه - راوی عرض کرد: صلوات بسیار چقدر است؟ فرمود: تا صد مرتبه و اگر زیادتر شود بهتر است.
از حضرت امام جعفر صادق‌علیه السلام روایت شده است که هر که در شب جمعه بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستد، روشن می‌گرداند نور او آسمانها را تا روز قیامت، و ملائکه خدا در آسمانها برای او استغفار می‌کنند، و ملکی که موکّل است بر قبر رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم تا روز قیامت برای او استغفار می‌کند.
از حضرت امام جعفر صّادق‌علیه السلام روایت شده است که فرمود: چون شب جمعه می‌شود فرود می‌آیند ملائکه از آسمان به عدد ذرّه‌ها، و در دستهای آنها قلمها از طلا و کاغذها از نقره هست و تا شب شنبه چیزی را بجز صلوات بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم نمی‌نویسند. پس در آن شب و روز بسیار صلوات فرستید و بعد از آن حضرت فرمود: از جمله سنتها آن است که در هر جمعه هزار مرتبه و در سایر ایام صد مرتبه بر آن حضرت و اهل‌بیت او صلوات فرستاده شود و همچنین در فقه الرّضاعلیه السلام روایت شده است که بسیار صلوات فرست بر رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم در شب جمعه و روز جمعه، و اگر توانی که هزار مرتبه فرستی فضل در آن خواهد بود.
و باز روایت شده است: هر که در روز جمعه صد مرتبه بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستد و صد مرتبه استغفار کند و صد مرتبه «قل هو اللَّه احد» بخواند، البته گناهان او آمرزیده شود.
شیخ طوسی و کفعمی از حضرت صادق‌علیه السلام روایت کرده‌اند که فرمود: هر که بعد از نماز صبح و بعد از نماز جمعه بگوید: اللّهمّ اجْعَلْ صَلَواتِکَ وَ صَلَواتِ مَلائکَتِکَ وَ رُسُلِکَ عَلی محمّد وَ آل محمّد تا مدت یک سال، گناه بر او نوشته نمی‌شود.
از مالک جهنی روایت شده است که گفت: من چیزی از ریاحین (گلی) به امام صادق‌علیه السلام دادم آن حضرت گرفت و بوئید و بر چشمهای خود نهاد و فرمود: «اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد» پس فرمود: هر کس چنین کند که من کردم، گناهان او آمرزیده می‌شود پیش از آنکه آن را بر زمین نهد.
عبدالسّلام بن نعیم روایت کرده است که به حضرت امام صادق‌علیه السلام عرض کردم که داخل خانه کعبه شدم و هیچ دعای دیگر به خاطر من نرسید مگر صلوات بر رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم، فرمود: هیچ کس از کعبه بیرون نیامده است که عملش از عمل تو بهتر باشد.
در اخبار اهل‌بیت اطهارعلیهم السلام وارد شده است که حَمَله عرش الهی - که مقرّبترین ملائکه‌اند - تا توسّل به آن بزرگواران نجستند، و برایشان صلوات نفرستادند، نتوانستند عرش الهی را بردارند.
روزی حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم در نخلستان نشسته و حضرت امیرالمؤمنین‌علیه السلام در خدمت آن جناب بود، ناگاه زنبور عسلی به نزد آن حضرت آمد و بر گِرد آن حضرت می‌گردید، حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم به امیرالمؤمنین‌علیه السلام فرمود: این زنبور می‌خواهد ما را ضیافت کند و می‌گوید: قدری عسل در فلان موضع گذاشته‌ام. امیرالمؤمنین‌علیه السلام را بفرست که آن را بیاورد. پس امیرالمؤمنین‌علیه السلام تشریف بردند و آن عسل را در مجلس نبوت حاضر نمودند. بعد حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم از آن زنبور پرسید که خورشت شما شکوفه تلخ است به چه سبب در درون شما شیرین می‌گردد.
عرض کرد: آن به برکت جناب شماست؛ زیرا که هرگاه قدری از شکوفه در درون ما می‌آید آن وقت الهام الهی به ما می‌رسد که سه نوبت بر شما صلوات فرستیم و به برکت آن صلوات، شکوفه تلخ در درون ما شیرین می‌شود.
در کتاب ریاض الازهار روایت است که حق تعالی به ملکی فرمود: فلان شهر را ویران کن، چون آن ملک به آن شهر آمد، و گریه کودکان و ناله زنان و فریاد چهارپایان را شنید بر ایشان رحم نموده، بر ویرانی شهر اقدام نکرد، و تند باد قهر از مهیب جلال وزیده، پر و بال آن ملک را درهم شکست، و از تصاعد بر افلاک محروم و مهجور ماند، روزی جبرئیل او را گریان و نالان بر روی خاک افتاده دید، و دلش بر پریشان حالی و شکسته بالی آن ملک سوخت. حال عجز و بیچارگی او را به بارگاه جلال عرض نمود، خطاب آمد که به او بگو بر حبیب من محمّدصلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستد تا به برکت آن، پر و بال به او برگردد، به او گفته شده، آن ملک به وظایف صلوات قیام نمود و بال اقبال بازیافته، با فراغ بال به جانب آشیانه خود پرواز نمود.
در کتاب ریاض الاحادیث است که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: در بهشت درختی هست که آن را (محبوبه) گویند و میوه آن درخت از انار کوچکتر و از سیب بزرگتر است، و سفیدتر از شیر، و شیرین‌تر از عسل، و نرمتر از کره، و از آن میوه نمی‌خورد مگر کسی که هر روز مداومت نماید به گفتن: اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد و سلِّم.
در کتاب ریاض الازهار روایت است که هر کس هر روز سه بار بگوید: «اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد و سلِّم وَ اجْزِهِ عَنّا خَیْرَ الجَزاء» حق نعمت بهشت را به جا آورده و رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم از او عذر خواهی خواهد نمود، و از حق تعالی رفعت درجه او را سؤال خواهد فرمود.
جامع بزنطی نقل کرده که ابوبصیر گفت: از حضرت صادق‌علیه السلام شنیدم که صلوات فرستادن بر رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم در ما بین ظهر و عصر مساوی است با هفتاد حج (شاید مراد نماز ظهر و عصر باشد).
از ابن مسعود روایت شده که حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر که به من صلوات نفرستد دین برای او نخواهد بود.
شیخ احمد بن فهد از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت کرده است که شقی‌ترین مردم آن کسی است که نام من در نزد او ذکر شود و بر من صلوات نفرستد.
روایت شده است که حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر که نام من در نزد او ذکر شود و بر من صلوات نفرستد بر من جفا کرده است.
روایت شده از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم که فرمود: هر که صلوات فرستد بر من در کتابی - یعنی صلوات بر من را در کتابی بنویسد - فرشتگان بر او طلب آمرزش کنند مادام که نام من در آن کتاب است.
نقل کرده‌اند که مردی در بصره بود و حدیث، کتابت می‌نمود، و چون به نام مبارک آن حضرت می‌رسید، از روی عمد ترک نوشتن صلوات می‌کرد، در اندک زمانی بیماری خوره در انگشتانش افتاد، و انگشتان او بکلّی از دستش جدا شد.
نقل کرده‌اند که فضل کندی را بعد از وفات در خواب دیدند و از او پرسیدند که حق تعالی با تو چه کرد؟ گفت: مرا بخشید و گرامی داشت به عملی که از این دو انگشت من - یعنی سبّابه و ابهام - صادر شده بود. گفتند: از آنها چه عمل آمد که سبب کرامت تو گردید؟ گفت: بسیار نوشتن (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم).
از امام صادق‌علیه السلام روایت شده که فرمود: چون اسم پیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم مذکور شود، بسیار صلوات فرستید بر آن حضرت، زیرا هر که بر آن حضرت یک صلوات فرستد حق تعالی و هزار هزار صف از ملائکه هزار صلوات بر او می‌فرستند. و چیزی از مخلوقات خدا باقی نمی‌ماند، مگر آنکه بر آن بنده صلوات می‌فرستند، برای آنکه خدا و ملائکه بر او صلوات فرستاده‌اند. پس هر که رغبت در آن ننماید جاهل و مغرور است. و خدا و رسول و اهل بیت آن حضرت، از او بیزارند.
هشام ابن سالم روایت کرده از حضرت امام صادق‌علیه السلام که فرمود: دعا محجوب و ممنوع است تا آنکه بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستاده شود.
از عبداللَّه بن عوف روایت شده که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: جبرئیل نزد من آمد و بشارت داد به آن که حق تعالی می‌فرماید: هر بنده‌ای که بر تو صلوات فرستد، هفتاد هزار ملک بر او صلوات می‌فرستند، و هر که هفتاد هزار ملک بر او صلوات فرستند از اهل بهشت خواهد بود.
روایت شده از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم که فرمود: چون از وضو فارغ شوید بگویید: «اَشْهَدُ انّ لا اِله الاّ اللَّه وَحدَهُ لا شریکَ لَهُ وَ اَشْهَدُ اَنّ محمّداً عَبْدُهُ وَ رسولُهُ» و بعد از آن صلوات فرستید. و چون چنین کنید برای شما درهای رحمت گشاده می‌شود.
روایت شده که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: حق تعالی ملکی آفریده است که دو بال دارد یکی در مشرق است و دیگری در مغرب، و پای او در زمین هفتم و سر او در زیر عرش است و برای آن ملک پرها است به عدد همه خلائق از انس و جن و حیوانات صحرایی، و دریایی و به عدد انفاس ایشان. و به شماره قطرات باران و برگ درختان و ستاره‌های آسمان و ریگهای بیابان. و چون یکی از امت من بر من صلوات فرستد، حق تعالی به آن فرشته امر فرماید که در نهر نور، که دریایی است زیر عرش، غوطه خورد و بیرون آید و خود را بفشارد و از هر پر وی قطره‌ای فرو ریزد، و حق تعالی، آن قطره را ملکی گرداند، و جمیع آنها را امر فرماید که تا روز قیامت برای آن بنده استغفار کنند.
در کتاب روضة العلماء مذکور است: هر بنده‌ای که یک بار بر حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستد، حق تعالی فرشته‌ای را بفرستد که زودتر از چشم برهم زدن آن صلوات را به روضه مطهره آن جناب رسانیده، در پیش روضه بایستد و بگوید: یا رسول اللَّه فلان بن فلان، یا فلانة بنت فلان صلواتی فرستاده است. آن سرور می‌فرماید: ده درود من را به او برسان و به او بگو: اگر به جای این ده درود من یکی می‌بود، تو را به بهشت می‌رساند، و با من می‌بودی مانند سبّابه و وسطی، و شفاعت من به تو می‌رسید. اکنون که ده درود است، ببین که مرتبه تو چه خواهد بود. پس همان ملک به سوی آسمان بالا می‌رود و در نزدیک عرش می‌ایستد و می‌گوید: خداوندا، فلان یا فلانه بر حبیب تو، یک بار صلوات فرستاد، خطاب رسد که ده درود از من به او برسان و بگو: اگر از این دَه یکی بودی، هرگز آتش دوزخ به تو نمی‌رسید، اکنون که ده است بنگر که کرامت تو چه خواهد بود. پس حق تعالی به آن ملک فرماید: ذخیره کن این صلوات را در علیّین برای بنده من.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمود: هر جمعی که در مجلسی بنشینند و متفرق شوند و بر من صلوات نفرستند، بویی از آن مجلس برمی‌خیزد که از هر بویی ناخوش تر باشد.
از حضرت امام جعفر صادق‌علیه السلام روایت شده است که فرمود: هر قومی که در مجلسی جمع شوند و خدا را یاد نکنند و بر پیغمبر خود صلوات نفرستند، آن مجلس برایشان حسرت و وبال خواهد شد.
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت است که فرمود: صلوات بر من نور است بر صراط؛ و هر که برای او بر صراط نور باشد از اهل نار نخواهد بود.
در شب معراج چون حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم به آسمان چهارم رسید. فرشته‌ای را دید که لوحی در پیش نهاده، و در لوح نظر می‌کند و مانند رود، آب از دیده‌هایش می‌ریزد، و برای آن حضرت تعظیم نکرد. جبرئیل بال خود را برآورد و آن ملک آمد و رکاب آن جناب را بوسید و عرض کرد که مرا معذور دار که چندان نور از این لوح بالا می‌رفت که من تو را ندیدم.
آن حضرت فرمود: در این لوح چه نوشته است؟ گفت: نوشته است که: «لا اله الاّ اللَّه محمّد رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم علّیٌ ولیّ اللَّه‌علیه السلام» پس آن ملک گفت: من دو رکعت نماز دارم که به امر حق تعالی در بیست هزار سال بجا آورده‌ام، پنج هزار سال آن در قیام بودم و پنج هزار سال در رکوع، و پنج هزار سال در سجود، و پنج هزار سال در تشهّد، و ثواب آن را به شما می‌دهم که تقصیر مرا عفو فرمایی.
آن حضرت فرمود: که من به طاعت تو احتیاج ندارم. گفت: به امت شما بخشیدم. آن حضرت فرمود: گمان من در این است که امت من به آن محتاج نیستند. به عزّت خدا که هر یک از گناهکاران ایشان یک مرتبه بر من صلوات فرستد، ثواب آن از این بیست هزار سال طاعت تو بیشتر است.
روایت شده است که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هر دو بنده که برای خدا دوست یکدیگر باشند، و با هم مصافحه نمایند و بر من صلوات فرستند پیش از آنکه از هم جدا شوند، حق تعالی گناهان گذشته و آینده هر دو را بیامرزد.
نقل شده است که در آسمان دریایی است که آن را دریای برکات گویند و بر لب آن دریا درختی است که آن را درخت تحیّات نامند و بر آن درخت آشیانه مرغی است به نام مرغ صلوات. و چون بنده مؤمنی در ماه شعبان بر سیّد پیغمبران صلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستد حق تعالی آن مرغ را امر نماید تا در آن دریا غوطه خورد، و پرهای خود را بفشارد. و از هر قطره‌ای که از پرهای آن مرغ بریزد، ملکی خلق نماید، و جمیع آن ملک‌ها، به تقدیس و تحمید و مدح و ثنای پروردگار مشغول گردند. و ثواب آنها را در دیوان اعمال صلوات فرستنده ثبت نمایند.
روایت شده است که حضرت امام علی النقی‌علیه السلام به امامزاده عبدالعظیم فرمود: حق تعالی ابراهیم را خلیل خود گردانید به جهت این که بسیار بر محمّد و آل محمّدصلی الله علیه وآله وسلم صلوات می‌فرستاد.
روایت شده است که حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم در شب معراج فرشته‌ای را دید که چندین هزار دست داشت و بر هر دستی چندین هزار انگشت بود، و با آن انگشتان حساب می‌کرد. از جبرئیل پرسید که این چه فرشته‌ای است؟ جواب داد که این ملکی است موکّل بر قطرات باران، که حساب آن را نگاه می‌دارد. آن حضرت، از آن ملک پرسید که حساب قطرات باران می‌دانی؟ عرض کرد: بلی. فرمود: چگونه می‌دانی؟ گفت: از آن روزی که حق تعالی مرا آفریده، و از ابر باران باریده و چند قطره بر صحراها، و چند قطره بر دریاها و از چند قطره گیاه روئیده، و چند قطره در شوره‌زارها ضایع گردیده، و کدام قطره زود از ابر جدا شده، و کدام قطره زودتر بر زمین رسیده، و کدام قطره در هوا به یکدیگر متصل شده‌اند.
آن حضرت از او پرسید که آیا چیزی هست که تو از عهده حساب آن بر نیایی؟ گفت: بلی! چون بنده مؤمنی، با اخلاص بر حضرت شما صلوات فرستد، ثوابی که از یک عدد تا ده کرامت می‌شود، من حساب آن را می‌توانم بدانم و چون به یازده عدد می‌رسد، من و همه محاسبان آسمان و زمین، از عهده حساب آن عاجز می‌مانیم و به جز حضرت خداوند کسی حساب آن را نمی‌داند.
شخصی بسیار عابد و زاهد بود، و با کسی معاشرت نمی‌کرد و به مجالس و محافل حاضر نمی‌شد. اما چیزی نگذشت که ترک عزلت کرده ملازمت مجلس واعظی را اختیار کرد. مردم از آن تعجب کرده به او گفتند که موجب ترک عزلت و مداومت بر این صحبت چیست؟ گفت که حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم را در خواب دیدم، به من فرمود: به مجلس فلان واعظ برو، که بر من صلوات بسیار می‌فرستد و من از او خشنودم.
روایت شده است که زنی به خدمت حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم آمد، عرض کرد که فرزندی دارم که چشم و گوش و دست و پا ندارد و حال به لطف و عنایت شما پناه آورده‌ام. آن حضرت فرمود: برو، بر من بسیار صلوات فرست که به زودی به آرزوی خود خواهی رسید. آن زن در همان جا شروع به فرستادن صلوات نمود و به هر قدمی که برمی‌داشت، صلواتی می‌فرستاد. و چون به خانه درآمد فرزند خود را دید که به صحّت و سلامت نشسته است و تمام اعضاء و جوارحش سالم گردیده، از فرح و شادی، با فرزند خود سخن نگفته، به مسجد آمد و آنچه را مشاهده کرده بود به عرض رسانید. آن حضرت با حاضران شادمان گردیدند، پس جبرئیل نازل شد، و عرض کرد یا رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم حق تعالی شما را سلام می‌رساند و می‌فرماید: چنانکه امروز به برکت صلوات بر شما، اعضاء این شکسته حال را به صلاح آوردم فردا به شفاعت تو، شکسته‌های امت ترا درست خواهم کرد.
نقل شده است که زنی دختری داشت و آن دختر وفات نمود. مادرش او را در خواب دید که به عذاب الیم و عقاب عظیم گرفتار است، آن مادر با اندوه بسیار از خواب بیدار شد و ناله و زاری آغاز نموده چند روز بر حال فرزند خود اشک می‌بارید و می‌نالید تا آنکه بار دیگر، آن دختر را در خواب دید در حالی که خوشدل و شادمان و در روضه فردوس خرامان بود. به او گفت: ای دختر! آن چه حال بود که دیدم و این چه صورت است که مشاهده می‌کنم؟ جواب داد: ای مادر! به جهت گناهان خود در عذاب بودم چنانکه دیدی. و در این روزها عزیزی از کنار مقبره ما گذشت و چند نوبت صلوات فرستاد و ثواب آن را به اهل گورستان بخشید و حق تعالی به برکت آن صلوات عذاب از اهل قبرستان برداشت.
روایت شده است که چون یکی از بندگان بر حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستد، منادی از عالم غیب ندا کند که حق تعالی، بر این بنده ده بار صلوات فرستد و چون این ندا به اهل آسمان اول رسد هزار بار بر او صلوات فرستند، و چون به آسمان دوم رسد، هزار بار بر آن بیفزایند و همچنین تا آنکه نزدیک سدرة المنتهی می‌رسد به هفت هزار بار خواهد رسید. پس حق تعالی به ملائکه خطاب نماید که شما از عهده صلوات بنده من بیرون نمی‌توانید آمد آن را به من واگذارید، تا آنکه من جزای او را بدهم، و جزای او آن است که گناهان او را بیامرزم.
مرحوم اردکانی مؤلف کتاب شرح و فضائل صلوات گوید: از واعظی شنیدم که می‌گفت: در اخبار وارد شده است که چون بنده‌ای بر حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم صلوات فرستد حق تعالی از آن صلوات، عمودی از نور می‌آفریند که یک طرف آن بر زمین است و طرف دیگر آن در آسمان، و آن عمود، هفتاد هزار شعبه دارد، و بر هر شعبه، هفتاد هزار ملک نشسته‌اند. و هر ملکی هفتاد هزار سر دارد و بر هر سری هفتاد هزار دهان است و در هر دهانی هفتاد هزار زبان است و با هر زبانی به هفتاد هزار لغت تکلّم می‌کند و جمیع آن ملائکه با همه آن زبانها و لغت‌ها برای آن صلوات فرستنده تا روز قیامت استغفار می‌کنند.
نقل شده است که شخصی به نزد سلطان محمود سبکتکین آمد و گفت مدتی بود که می‌خواستم حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم را در خواب ببینم و عرضی که داشتم به آن غمخوار بگویم. تا آنکه سعادت مساعدت نمود و در شب گذشته جمال با کمال آن عدیم المثال را در خواب دیدم و چون آن جناب را منبسط یافتم قدم در بساط جرأت گذاشته عرض کردم: یا رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم هزار درهم قرض دارم و بر ادای آن قادر نیستم و می‌ترسم که اجل در رسد و آن وام در گردن من بماند. آن حضرت فرمود: برو به نزد محمود سبکتکین و آن مبلغ را از او بستان. عرض کردم که شاید از من باور نکند و نشان طلبد. فرمود: به او بگو به آن نشان که در اوّل شب چون تکیه می‌کنی، سی هزار مرتبه بر من صلوات می‌فرستی و در آخر شب که بیدار می‌شوی سی هزار مرتبه دیگر بر من صلوات می‌فرستی. سلطان محمود از شنیدن این داستان، به گریه درآمده، آن مرد را تصدیق نمود و قرض او را ادا کرد، و هزار درهم دیگر به او بخشید. ارکان دولت تعجب نموده گفتند: ای سلطان! این مرد را در این سخنِ محال تصدیق می‌کنی و حال آنکه ما در اول شب و آخر شب با تو هستیم و نمی‌بینیم که به فرستادن صلوات مشغول باشی و اگر کسی در تمام شبانه روز به فرستادن صلوات مشغول باشد، نمی‌تواند شصت هزار مرتبه صلوات فرستد، پس چگونه در اول و آخر شب میّسر می‌گردد؟ سلطان گفت: که من از علماء شنیده‌ام هر که یک بار این صلوات را بفرستد چنان است که ده هزار بار صلوات فرستاده، و من در اول شب سه مرتبه، و در آخر شب سه مرتبه این صلوات را می‌خوانم و چنان می‌دانم، که شصت هزار بار صلوات فرستاده‌ام. پس این درویش که پیغام آن حضرت را آورده است راست می‌گوید و این گریه من از شادی است (و صلوات این است) «اللّهمّ صَلّ عَلی سَیّدنا محمّد و آل محمّد مَا اختَلَفَ المَلَوان، و تعاقَبَ العَصْران، و کَرَّ الجَدیدانْ وَ اسْتَقْبَلَ الفَرقَدانِ، وَ بَلِّغْ رُوحَهُ و اَرواحَ اَهلِ بَیتِهِ مِنّا التَّحیِّةَ وَ السَّلام (وَ سَلّمْ وَ بارکَ عَلیْهم کثیراً).
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمود: هر که بگوید: «جَزَی اللَّهُ عَنّا محمّداً ما هُوَ اَهْلُهُ» ه از کثرت نوشتن ثواب، هفتاد کاتب را تا مدت هزار روز در تعب می‌اندازد.
حکایتی از شبلی نقل نموده‌اند که گفت: من همسایه‌ای داشتم وفات نمود، و بعد از آن او را در خواب دیدم، از او پرسیدم که حق تعالی با تو چه کرد؟ گفت: ای شیخ! هول‌های بزرگ دیدم، و رنجهای عظیم کشیدم از آن جمله به وقت سؤال منکر و نکیر زبان من از کار باز ماند، با خود می‌گفتم: وا ویلا ه! این عقوبت از کجا به من رسید، آخر من مسلمان بودم و بر دین اسلام مُردم. آن دو فرشته به غلظت از من جواب طلبیدند. ناگاه شخص نیکو موی خوشبویی آمد و میان من و ایشان حایل شد و مرا تلقین کرد تا جواب ایشان را بخوبی دادم، و از آن شخص پرسیدم که تو کیستی؟ خدا تو را رحمت کند که مرا از این غصّه نجات دادی. گفت: من شخصی هستم که خلق شده‌ام از صلواتی که تو بر پیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم فرستادی و مأمورم به آنکه در هر وقت و هر جا که گرفتار شوی، به فریاد تو رسم.
نقل است که فقیری محتاج و صاحب عیال، به طلب نانی از خانه بیرون آمده نمی‌دانست که به کجا رود. ناگاه گذارش به کنار مجلس واعظی افتاد که حاضران را به فرستادن صلوات ترغیب می‌فرمود. آن فقیر در آنجا ایستاد و شنید که واعظ می‌گفت: در فرستادن صلوات تقصیر نکنید که اگر توانگر صلوات فرستد مالش برکت یابد و اگر فقیر صلوات فرستد حق تعالی از آسمان روزی بر او می‌فرستد.
فقیر از آن مجلس بیرون رفت، و به فرستادن صلوات مشغول شد، و بعد از سه روز به ویرانه‌ای می‌گذشت. پایش به سنگی برآمد. آن سنگ کنده شد و سبویی پر از زر، در زیر آن سنگ ظاهر شد. مرد فقیر گفت که وعده روزی من از آسمان است و روزی زمین را نمی‌خواهم و همان سنگ را به جای خود گذاشت، و به خانه آمد، و آنچه را برایش پیش آمده بود برای همسرش بیان کرد. مرد فقیر همسایه‌ای داشت که یهودی بود، از قضا در آن وقت، آن یهودی بر بام خانه خود بود، و حکایت آن مرد را که با زنش می‌گفت شنید. فوراً از بام فرود آمده به همان ویرانه رفت و آن سبو را برداشته به خانه آمد. و چون سر آن را گشود، دید که سبو، پر از مار و عقرب است. با کسان خود گفت که این همسایه مسلمان، دشمن ماست، وقتی که بالای بام بودم او فهمید و آن سخن را برای این گفت که من در طمع افتم و آن سبو را به خانه آورم و از آن ضرری به من رسد. پس بهتر است که آن سبو را به بام برده از راه روزنه، در خانه او ریزم تا آنکه ضرری را که برای من می‌خواست به خودش برگردد. پس به بام آمد، در وقتی که زن آن فقیر به شوهر خود می‌گفت روا باشد که تو سبوی پر از زر بیابی و آن را بگذاری، و ما در فقر و تنگدستی باشیم، و آن مرد می‌گفت: من امیدوارم که روزی ما از آسمان نازل شود. ناگاه یهودی سر آن سبو را گشوده و سرنگون ساخت مرد فقیر سر را بالا کرده دید از روزنه خانه او، زر فرو می‌ریزد، فریاد کرد که ای زن اینک زر از آسمان فرو می‌ریزد، و آن زرها را جمع می‌کرد، و صلوات می‌فرستاد. چون یهودی دید که از سبو زر می‌ریزد آن را باز گرفته داخل سبو نگاه کرد دید همان مار و عقرب است. باقی را نیز در خانه فقیر فرو ریخت، و همه زر سرخ بود. آن یهودی دانست که این سرّی از اسرار غیبی است که به ظهور می‌رسد. همان وقت مرد مسلمان را بالای بام طلبیده به دست او مسلمان شد. از برکت صلوات مسلمان غنی، و یهودی سعادت تشرف به اسلام را یافت.
امام باقرعلیه السلام فرمود: هر که این صلوات را بعد از عصر جمعه بفرستد، حق تعالی برای او صد هزار حسنه می‌نویسد، و از او صد هزار سیّئه محو می‌کند، و برای او صد هزار حاجت روا می‌سازد و صلوات این است: «اللّهمّ صَلّ علی محمّد و آل محمّد الاَوصِیاءِ المَرضِیّینَ بِاَفْضَلِ صَلَواتِکَ وَ بارِکَ عَلیهم بِاَفْضَلِ بَرَکاتِکَ عَلیهِ وَ عَلیهمُ السَّلام وَ عَلی اَرواحِهِمْ وَ اجْسادِهِمْ وَ رَحمةُ اللَّهِ و برکاتُه».
از حضرت امام صادق‌علیه السلام روایت شده که فرمودند: بعد از نماز عصر جمعه همین صلوات گذشته، هفت مرتبه خوانده شود. و در روایت دیگر به این گونه است: هر که بعد از نماز عصر جمعه ده مرتبه این صلوات را پیش از آنکه از حالت نماز بیرون رود بخواند، ملائکه بر او تا همان وقت از جمعه دیگر صلوات می‌فرستند.
امام جعفر صادق‌علیه السلام فرمود: هر که صد مرتبه بگوید: یا ربِّ صَلِّ علی محمّد و آلِ محمّد؛ حق تعالی صد حاجت او را روا گرداند، سی حاجت از دنیا و هفتاد حاجت از آخرت.
از حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت شده که فرمود: هر که در شب جمعه، دو رکعت نماز بجا آورد، و در هر رکعت بعد از حمد پنجاه مرتبه سوره اخلاص بخواند و بعد از نماز بگوید: «اللّهمّ صَلّ عَلَی النبیِّ الاُمّیِّ وَ آله» حق تعالی گناهان گذشته و آینده او را بیامرزد. و چنان باشد که گویا دوازده هزار مرتبه قرآن را ختم کرده است. و حق تعالی او را از گرسنگی و تشنگی روز قیامت نگاه دارد، و تمام حزن او را بر طرف سازد، و او را از ابلیس و لشکریانش نگاهداری می‌کند، و هیچ گناهی بر او ننویسد، و سکرات مرگ را بر او آسان گرداند، و اگر در آن روز یا در آن شب بمیرد شهید مرده باشد، و خدا عذاب قبر را از او بردارد، و هر چه از خدا سؤال کند به او عطا فرماید، و نماز و روزه او را قبول فرماید، و دعای او را مستجاب سازد و ملک الموت روح او را قبض نکند تا آنکه رضوان ریحان بهشت را به نزد او آورد.
از حضرت رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است هر که در شب جمعه دو رکعت نماز بجا آورد، و در هر رکعت بعد از حمد ده مرتبه آیة الکرسی و بیست و پنج مرتبه «قل هو اللَّه احد» بخواند و بعد از نماز هزار مرتبه بگوید: «اللّهمّ صَلّ عَلی النَّبیّ الاُمّیِّ و آلِهِ» حق تعالی شفاعت هزار پیغمبر به او عطا فرماید و ثواب ده حج و ده عمره برای او بنویسد و قصری در بهشت به او عطا فرماید که از بزرگترین شهرهای دنیا وسیع‌تر باشد.
رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمودند: هر که در شب جمعه یا روز جمعه یا شب پنج شنبه یا روز پنجشنبه یا شب دوشنبه یا روز دوشنبه، چهار رکعت نماز بجا آورد، به دو سلام و در هر رکعت، هفت مرتبه سوره فاتحه و یک مرتبه سوره انّا انزلناه بخواند و بعد از نماز صد مرتبه بگوید: اللّهمّ صلّ محمّد و آل محمّد و صد مرتبه بگوید: اللّهمّ صلّ عَلی جَبَرئیل حق تعالی به او هفتاد هزار قصر عطا فرماید، که در هر قصری هفتاد هزار خانه، و در هر خانه هفتاد هزار جاریه (حوریّه) باشد.
از حضرت صادق‌علیه السلام روایت شده است که فرمود: هر که خواهد که شاد گرداند محمّد و آل آن حضرت را علیهم السلام به این نحو، برایشان صلوات فرستد:
«اللّهمّ یا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطی وَ یا خَیْرَ مَنْ سُئِلْ وَ یا اَرْحَمَ مَنِ اِسْتُرْحِمَ. اللّهمّ صَلّ عَلی محمّد وَ آلِهِ فِی الاَوَّلینَ وَ صلّ علی محمّد و آلِهِ فی الآخرینَ وَ صلّ علی محمّد و آلِهِ فِی المَلاءِ الاَعْلی وَ صلّ علی محمّد و آلِهِ فی المرسَلین. اللّهمّ اَعْطِ محمّد و آلهُ الوَسیلَةَ وَ الفَضیلَةَ وَ الشَّرفَ وَ الرَّفْعَةَ وَ الدَّرَجَةَ الکَبیرةَ. اللّهمّ اِنّی آمَنتُ بِمحمّدصلی الله علیه وآله وسلم وَ لَمْ اَرَهُ فَلا تَحْرِمنی یَوْمِ القِیامَة رؤیَتَهُ وَ ارْزُقنی صُحْبَتَهُ وَ تَوَفّنی عَلی ملّتِهِ وَ اسْقِنی مِنْ حَوضِهِ مَشرَبَاً رَوَیّاً سائِغاً هَنیئاً لا اَظْمَاَ بَعْدَهُ اَبَداً اِنّکَ عَلی کُلِّ شَی‌ءٍ قَدیرٌ اللّهمّ اِنّی آمَنتُ بِمحمّد صلی الله علیه وآله وسلم وَ لَمْ اَرَهُ فَعَرِّفنی فِی الجِنانِ وَجْهَهُ. اللّهمَّ بَلِّغْ محمّداً صَلّی اللَّهُ عَلَیه وَ آلِه مِنّی تَحِیّةً و سَلاماً.
مردی را به نزد حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم آوردند، و او را متهم کردند به اینکه شتری دزدیده است. آن شتر در نزد آن حضرت آوازی کرد، آن جناب فرمود که این شتر، شهادت به برائت این مرد داد، به جهت صلواتی که بر من فرستاده است.
و همچنین در روایت دیگر از حضرت امام صادق‌علیه السلام نقل شده است که فرمود: هر که این صلوات را بر رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله وسلم فرستد، گناهانش محو می‌گردد و بر دشمنان یاری داده می‌شود، و اسباب خیر برای او فراهم می‌آید، و به آرزوهای خود می‌رسد، و روزی بر او گشاده می‌گردد، و در بهشت، از رفقای حضرت محمّدصلی الله علیه وآله وسلم خواهد بود. صلوات این است:
«اللّهمّ صَلّ عَلی محمّد و آلِ محمّد حَتَّی لا تَبقی صَلوةٌ اللّهمّ وَ بارِکْ عَلی محمّد و آلِ محمّد حتّی لا تبقی بَرَکَةٌ اللّهمّ وَ سَلّمْ عَلی محمّد و آلِ محمّد حتّی لا یَبقی سَلامٌ اللّهمّ وَ اَرْحَمْ محمّداً و آلِ محمّد حَتّی لا تَبقی رَحْمَةٌ».
نقل است که روزی یکی از اولیاء، به الیاس و خضرعلیهما السلام شکایت کرد، که مردم غیبت بسیار می‌کنند و آن از گناهان کبیره است و هر چه ایشان را نصیحت می‌کنم و از آن منع می‌نمایم، سخن مرا نمی‌شنوند، و آن عمل قبیح را ترک نمی‌کنند. حضرت الیاس‌علیه السلام فرمود: چاره این کار، آن است که چون کسی به مجلس درآید، به او بگوید: «بسم اللَّه الرّحمن الرّحیم وَ صَلّی اللَّه عَلی محمّدٍ وَ آلِ محمّدٍ» در این صورت حق تعالی ملکی را بر آن مجلس موکّل می‌گرداند، که هرگاه کسی شروع در غیبت نماید، آن ملک، آن را از غیبت باز دارد، و از حق تعالی بخواهد تا آن قوم را از غیبت کردن نگاه دارد. پس حضرت خضرعلیه السلام فرمود: چون کسی در وقت بیرون رفتن از مجلس، بگوید: «بسم اللَّه الرّحمن الرّحیم و صلّی اللَّه علی محمّدٍ و آل محمّدٍ» حق تعالی ملکی را می‌فرستد تا آنکه نگذارد که اهل آن مجلس، غیبت او نمایند.
مرحوم کلینی از ائمه طاهرین‌علیهم السلام روایت کرده است که فرمودند: هرگاه ثواب عملی به شما برسد که نسبت به ما دهند و شما آن عمل را به امید آنکه به آن ثواب برسید بجا آورید، آن ثواب به شما خواهد رسید، هر چند آن چیز که به شما رسیده از ما نباشد.

چند نکته

مردی یهودی به خدمت امیرالمؤمنین‌علیه السلام آمد، و از فضل خاتم الانبیاءصلی الله علیه وآله وسلم بر سائر انبیاءعلیهم السلام سئوال نمود، و گفت که حق تعالی ملائکه را به سجده آدم‌علیه السلام امر کرد. آن حضرت فرمود: افضل از آن را به محمدصلی الله علیه وآله وسلم کرامت نموده، زیرا که خود بر او صلوات فرستاد، و به ملائکه امر فرمود که بر او صلوات فرستند، و عبادت عبّاد را تا روز قیامت، در صلوات بر آن حضرت قرار داد، و فرمود: «ان اللَّه و ملائکته یصلّون علی النّبی یا ایّها الذین آمنوا صلّوا علیه و سلّموا تسلیما». و هر که در حال حیات یا بعد از وفات آن حضرت، بر او صلوات فرستد، حق تعالی به هر صلواتی ده صلوات بر آن شخص می‌فرستد،و ده حسنه به او عطا می‌فرماید. و هر که بعد از وفات آن جناب، بر او صلوات فرستد، آن حضرت بر او مطلع می‌شود. و بر آن شخص صلوات و سلام می‌فرستد، مثل صلواتی که فرستاده است. و حق سبحانه و تعالی، دعای امت او را، در هر چه از پروردگار سئوال نمایند، موقوف می‌دارد، و به اجابت نمی‌رساند، تا آنکه بر آن حضرت صلوات فرستند. و این بزرگتر و عظیم‌تر است از آنچه به آدم‌علیه السلام عطا فرمود.
صلوات، ثمن شفاعت است؛ و هر که ثمن بیشتر تسلیم نماید، با جواز زیادتی ثمن، سزاوارتر می‌شود. دیگر آنکه صلوات فرستادن، قیام به اداء حقّ پدری و معلّمی آن حضرت است، زیرا که آن حضرت و امیرالمؤمنین صلوات اللَّه علیهما و آلهما، به مضمون حدیث «أَنَا وَأَنْت أَبَوا هذِهِ الاُمَّةِ» دو پدر امّت هستند.
عامه و خاصه روایت کرده‌اند که مردی از رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم پرسید: قیامت کی خواهد بود؟ آن حضرت فرمود: چه چیز مهیّا ساخته‌ای برای آن روز، و چه عمل بجا آورده‌ای؟ عرض کرد: نماز و روزه و صدقه و نفقه بسیار آماده نکرده‌ام، اما اینقدر هست که خدا و رسول‌صلی الله علیه وآله وسلم را بسیار دوست می‌دارم. آن حضرت فرمود: تو با آن کس خواهی بود، که او را دوست می‌داری.
آنچه برای تارک صلوات، در وقت شنیدن یا گفتن نام حضرت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم، مقرّر است نُه چیز است:
اول: آنکه مُهر شقاوت و بدبختی بر پیشانی او زده می‌شود.

• چنانکه شیخ احمد بن فهد در کتاب عدّه الداعی از رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت کرده است که: «شقی‌ترین مردم، کسی است که من در نزد او نام برده شوم، و بر من صلوات نفرستد».
  
• و به طریق عامّه، از اَنَس روایت شده است که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: «جبرئیل دعا کرد و گفت: شقّی و بدبخت باد کسی که تو در نزد او نام برده شوی، و بر تو صلوات نفرستد».
  

دوم: آنکه خوار و بی اعتبار و ذلیل شود.

• چنانکه موسی بن اسماعیل از حضرت موسی بن جعفرعلیهما السلام روایت کرده است که رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: «بر خاک مالیده باد بینی کسی که من در نزد او نام برده شوم، و بر من صلوات نفرستد».
  

و مراد از «خاک آلودگی بینی»، خواری و بی اعتباری است.
سوم: آنکه صفت بُخل او کامل می‌گردد.

• چنانکه ابن بابویه و شیخ مفید، از حضرت سیّد الساجدین‌علیه السلام روایت کرده‌اند که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود:
  

«بخیل کاملِ راستین کسی است که من در نزد او نام برده شوم، و بر من صلوات نفرستد».
چهارم: آنکه از جفا کاران شمرده شود.

• چنانکه از رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم روایت است «هر که من در نزد او نام برده شوم، و بر من صلوات نفرستد، بر من جفا کرده است».
  

پنجم: آنکه مجلس چنین افرادی، موجب حسرت برای آنها خواهد شد.

• چنانکه در عدّة الداعی، از امام جعفر صادق‌علیه السلام روایت کرده است که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود:
  

«هر گروهی که در مجلسی جمع شوند، و در آن مجلس یاد خدا نکنند، و بر پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم صلوات نفرستند، آن مجلس بر ایشان حسرت و وبال خواهد بود».

• و به طریق عامّه، از جابر روایت شده که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود:
  

«گروهی که در مجلس جمع شوند، و از آن مجلس متفرّق گردند، و بر من صلوات نفرستند، متفرّق خواهند شد با بوی بدی که از بوی مردار، گندیده تر باشد».
ششم: آنکه در روز قیامت موجب حسرت خواهد بود.

• از ابو سعید خدری نقل شده است که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: «اهل مجلسی که صلوات بر من نفرستند، در قیامت برای ایشان حسرت خواهد بود، اگر چه داخل بهشت شوند».
  

هفتم: آنکه راه بهشت را گم می‌کنند.

• چنانکه برقی در کتاب محاسن روایت کرده است که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود:
  

«هر که من در پیش او نام برده شوم، و صلوات بر من نفرستد، حق تعالی راه بهشت را بر آن شخص پنهان گرداند».

• و شیخ طوسی از امام جعفر صادق‌علیه السلام روایت کرده است که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود:
  

«هر که فراموش کند صلوات فرستادن بر من را، از راه بهشت بیرون افتاده است».
و در اخبار عامه، به روایت ابن مسعود نقل شده است که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود:
«در روز قیامت، به قومی از امت من، فرمان رسد که به بهشت روند. ایشان راه را گم کرده، متحیّر و سرگردان بمانند». بعضی از صحابه گفتند: یا رسول اللَّه!، سبب این گمراهی و موجب این سرگردانی چه می‌باشد؟ حضرت فرمود: «ایشان نام مرا شنیده، و بر من صلوات نفرستاده‌اند».
هشتم: آنکه ترک صلوات، موجب دخول در آتش است.
نهم: آنکه موجب دوری از خداست.
و این دو مطلب، در حدیثی آمده است که ابن بابویه روایت کرده است؛ رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمود:
«هر که من در نزد او نام برده شوم، و بر من صلوات نفرستد، داخل در آتش خواهد شد، و حق تعالی او را از خود دور خواهد گردانید».
اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فَرَجَهم‌

آشنایی با مسجد مقدّس جمکران

به مردم بگو: به این مکان - مسجد مقدّس جمکران - رغبت کنند و آنرا عزیز دارند.
مسجد مقدّس جمکران در ۶ کیلومتری شهر مقدّس قم واقع شده و همواره پذیرای زائرینی از نقاط مختلف ایران و جهان می‌باشد. این مکان مقدّس، تحت توجهات و عنایات خاصه حضرت بقیة اللَّه الاعظم - ارواحنا فداه - قرار دارد و آن حضرت از شیعیانشان خواسته‌اند که به این مکان مقدّس روی آورند، چرا که این مکان، دارای زمین شریفی است و حق تعالی آن را از زمین‌های دیگر برگزیده است.
لذا سزاوار است که زائرین عزیز، از برکات این مکان مقدّس، حداکثر استفاده را ببرند و مراقب باشند که مسائل فرعی توجه شان را به خود جلب نکند و خود را در برابر حضرت مهدی - ارواحنا فداه -حاضر ببینند و از انجام اعمالی که قلب مبارک آن حضرت را آزرده می‌سازد خودداری کنند.
شایان توجه است که علما و شیفتگان آن حضرت استفاده‌های فراوان از این مسجد مقدّس برده‌اند. بنابر این سعی کنید در این مکان مقدّس، لحظاتی را با آن عزیز خلوت کرده و خالصانه برای ظهور مقدّس حضرتش دعا کنید؛ چرا که برطرف شدن گرفتاریها تنها با ظهور آقا امکان پذیر است.

الف: تاریخچه مسجد مقدّس جمکران

شیخ حسن بن مثله جمکرانی می‌گوید: من شب سه‌شنبه، ۱۷ ماه مبارک رمضان سال ۳۷۳ هجری قمری در خانه خود خوابیده بودم که ناگاه، جماعتی از مردم به در خانه من آمدند و مرا از خواب بیدار کردند و گفتند:
«برخیز و مولای خود حضرت مهدی‌علیه السلام را اجابت کن که تو را طلب نموده است».
آنها مرا به محلی که اکنون مسجد جمکران است آوردند. چون نیک نگاه کردم، تختی دیدم که فرشی نیکو بر آن تخت گسترده شده و جوانی سی ساله بر آن تخت، تکیه بر بالش کرده و پیرمردی هم نزد او نشسته است. آن پیر، حضرت خضرعلیه السلام بود که مرا امر به نشستن نمود. حضرت مهدی‌علیه السلام مرا به نام خودم خواند و فرمود:
«برو به حسن مسلم - که در این زمین کشاورزی می‌کند - بگو: این زمین شریفی است و حق تعالی آن را از زمین‌های دیگر برگزیده است و دیگر نباید در آن کشاورزی کند».
عرض کردم: یا سیدی و مولای! لازم است که من دلیل و نشانه‌ای داشته باشم وگرنه مردم حرف مرا قبول نمی‌کنند! آقا فرمودند:
«تو برو و آن رسالت را انجام بده، ما نشانه‌هایی برای آن قرار می‌دهیم، و همچنین نزد سید ابوالحسن - یکی از علمای قم - برو و به او بگو: حسن مسلم را احضار کند و سود چند ساله را که از زمین به دست آورده است، وصول کند و با آن پول در این زمین مسجدی بنا نماید.

ب: نماز حضرت صاحب الزمان‌علیه السلام

به مردم بگو: به این مکان رغبت کنند و آنرا عزیز دارند و چهار رکعت نماز در آن گذارند.
دو رکعت اول: به نیت نماز تحیت مسجد است، در هر رکعت آن یک حمد و هفت بار «قل هو اللَّه احد» خوانده می‌شود و در حالت رکوع و سجود هم هفت مرتبه ذکر را تکرار کنند.
دو رکعت دوم: به نیت نماز امام صاحب الزمان - عجّل اللَّه تعالی فرجه الشّریف - خوانده می‌شود، بدین صورت که سوره حمد را شروع کرده و آیه «ایاک نعبد و ایاک نستعین» صد مرتبه تکرار می‌شود و بعد از آن، بقیه سوره حمد خوانده می‌شود، و سپس سوره «قل هو اللَّه احد» را فقط یک بار خوانده و به رکوع رفته و ذکر «سبحان ربی العظیم و بحمده» هفت مرتبه، پشت سر هم تکرار می‌شود. و پس از آن به سجود رفته و ذکر «سبحان ربی الاعلی و بحمده» نیز هفت مرتبه، پشت سر هم تکرار می‌شود.
رکعت دوم را نیز به همین ترتیب خوانده، چون نماز به پایان برسد و سلام داده شود، یک بار گفته می‌شود «لا اله الا اللَّه» و به دنبال آن تسبیحات حضرت زهرا علیها السلام خوانده شود و بعد از آن به سجده رفته و صد بار بگویند: «اللهم صل علی محمد و آل محمد».
آنگاه امام‌علیه السلام فرمودند:
«هر که این دو رکعت نماز را در این مکان - مسجد مقدّس جمکران - بخواند، مانند آن است که دو رکعت نماز در کعبه خوانده باشد».
چون به راه افتادم، چند قدمی هنوز نرفته بودم که دوباره مرا باز خواندند و فرمودند:
«بُزی در گلّه جعفر کاشانی است، آنرا خریداری کن و بدین مکان آور و آنرا بِکُش و بین بیماران انفاق کن؛ هر بیمار و مریضی که از گوشت آن بخورد، حق تعالی او را شفا دهد».
حسن بن مثله می‌گوید: من به خانه بازگشتم و تمام شب را در اندیشه بودم، تا اینکه نماز صبح را خوانده و به سراغ «علی المنذر» رفتم و ماجرای شب گذشته را برای او نقل کردم و با او به همان مکانِ شبِ گذشته رفتیم. در آنجا زنجیرهایی را دیدیم که طبق فرموده امام‌علیه السلام حدود بنای مسجد را نشان می‌داد.
سپس به قم نزد «سید ابوالحسن رضا» رفتیم و چون به در خانه او رسیدیم، خادم او گفت: آیا تو از جمکران هستی؟ به او گفتم: بلی! خادم گفت: سید از سحر در انتظار تو است. آنگاه به درون خانه رفتیم و سید مرا گرامی داشت و گفت: ای حسن بن مثله! من در خواب بودم که شخصی به من گفت:
«حسن بن مثله، از جمکران نزد تو می‌آید، هر چه او گوید، تصدیق کن و بر قول او اعتماد نما، که سخن او سخن ماست و قول او را رد نکن».
از هنگام بیدار شدن تا این ساعت منتظر تو بودم. آنگاه من ماجرای شب گذشته را برای وی تعریف کردم.
سید بلافاصله فرمود تا اسبها را زین نهادند و بیرون آوردند و سوار شدیم. چون به نزدیک روستای جمکران رسیدیم، گله جعفر کاشانی را دیدیم، آن بز از پسِ همه گوسفندان می‌آمد، به میان گلّه رفتم، همینکه بز مرا دید به طرف من دوید، جعفر سوگند یاد کرد که این بز در گله من نبوده و تا کنون آنرا ندیده بودم. به هر حال آن بز را به محل مسجد آورده و آنرا ذبح کرده و هر بیماری که از گوشت آن تناول کرد، با عنایت خداوند تبارک و تعالی و حضرت بقیة اللَّه - ارواحنا فداه - شفا یافت.
ابوالحسن رضا؛ حسن مسلم را احضار کرده و منافع زمین را از او گرفت و مسجد جمکران را بنا کرد و آن را با چوب پوشانید. سید زنجیرها و میخ‌ها را با خود به قم برد و در خانه خود گذاشت. هر بیمار و دردمندی که خود را به آن زنجیرها می‌مالید، خدای تعالی او را شفای عاجل عنایت می‌فرمود. پس از فوت سید ابوالحسن، آن زنجیرها ناپدید شد و دیگر کسی آنها را ندید.

کتاب‌هایی که تا کنون «انتشارات مسجد مقدّس جمکران» منتشر نموده است

۱ - در کربلا چه گذشت.
۲ - نجم الثّاقب.
۳ - خزائن الأشعار جوهری (اشعار).
۴ - خوشه‌های طلایی (اشعار).
۵ - در جستجوی قائم‌علیه السلام (کتاب نامه).
۶ - یاد مهدی‌علیه السلام.
۷ - عقد الدّرر.
۸ - کلّیات مفاتیح الجنان.
۹ - منتخب المفاتیح.
۱۰ - هدیه احمدیه.
۱۱ - تاریخچه مسجد مقدّس جمکران (فارسی).
۱۲ - تاریخچه مسجد مقدّس جمکران (عربی).
۱۳ - تاریخچه مسجد مقدّس جمکران (اردو).
۱۴ - تاریخچه مسجد مقدّس جمکران (انگلیسی).
۱۵ - زیارت ناحیه مقدّسه.
۱۶ - کرامات المهدی‌علیه السلام.
۱۷ - در جستجوی نور.
۱۸ - آخرین خورشید پیدا.
۱۹ - فدک ذوالفقار فاطمه علیها السلام.
۲۰ - اعتکاف، تطهیر صحیفه اعمال.
۲۱ - امامت و غیبت از دیدگاه علمِ کلام.
۲۲ - غیبت، ظهور، امامت.
۲۳ - اهمیّت اذان و اقامه و …
۲۴ - پرچم‌دار نینوا.
۲۵ - حضرت مهدی‌علیه السلام فروغ تابان ولایت.
۲۶ - از زلال ولایت (چهل حدیث از امام حسین‌علیه السلام).
۲۷ - مهدی موعود (عج).
۲۸ - انتظار بهار و باران.
۲۹ - ناپیدا ولی با ما.
۳۰ - علی‌علیه السلام مروارید ولایت.
۳۱ - خصایص زینبیه (ویژگی‌های حضرت زینب‌علیها السلام).
۳۲ - گفتمان مهدویت.
۳۳ - انتظار و انسان معاصر.
۳۴ - مفرد مذکر غایب.
۳۵ - سیمای امام مهدی‌علیه السلام در شعر عربی.
۳۶ - … و آنکه دیرتر آمد.
۳۷ - سرود سرخ انار.
۳۸ - منشور نینوا.
۳۹ - سحاب رحمت.
۴۰ - زندگی پس از مرگ.
۴۱ - وظایف منتظران.
۴۲ - تاریخ امیر المؤمنین‌علیه السلام (۲ جلد).
۴۳ - عطر سیب.
۴۴ - سقا خود تشنه دیدار.
۴۵ - مهر بی کران.
۴۶ - نشانه‌های ظهور او.
۴۷ - دلشده (در حسرت دیدار دوست).
۴۸ - علی‌علیه السلام و پایان تاریخ.
رسول اکرم‌صلی الله علیه وآله وسلم می‌فرماید: «یُفَرِّجُ اللَّهُ بِالْمَهْدِیِّ عَنِ الْاُمَّةِ، یَمْلَأُ قُلُوبَ الْعِبادِ عِبادَةً وَ یَسَعهُمْ عَدْلُهُ، بِهِ یَمْحَقُ اللَّهُ الْکَذِبَ وَ یُذْهِبُ الزَّمانَ الْکَلِب، وَیُخْرِجُ ذُلَّ الرِّقِّ مِنْ أَعْناقِکُمْ»
«خداوند به وسیله مهدی‌علیه السلام از امت رفع گرفتاری می‌کند، دلهای بندگان را با عبادت و اطاعت پر می‌سازد و عدالتش همه را فرا می‌گیرد.
خداوند به وسیله او دروغ و دروغگویی را نابود می‌نماید، روح درندگی و ستیزه جویی را از بین می‌برد و ذلّت بردگی را از گردن آنها بر می‌دارد».

پانویس

بازگشت به کتب معروف عبادی | کتب معروف سیاسی