فرهنگ مصادیق:دعوت

دعوت

دعوت به معنای فراخواندن کسی به چیزی یا انجام دادن کاری است. از عنوان دعوت، در باب‌های جهاد، نکاح، اطعمه و اشربه و شهادات سخن گفته‌اند.

دعوت کافران به اسلام در جهاد

۱) دعوت کافران به اسلام، قبل از شروع جنگ با آنان- درصورت نرسیدن دعوت به ایشان- از سوی امام یا منصوب از جانب ایشان، واجب است.
۲) وجوب دعوت در صورت آگاهی داشتن کفّار از آن، ساقط می‌شود؛ لیکن برای تأکید و اتمام حجت بر ایشان، مستحب است.
۳) در ابلاغ دعوت- بنابر تصریح برخی- رسیدن آن به رهبر کفّار، به طور مستقیم یا از طریق پیک و یا نامه کفایت می کند، هرچند به همهٔ کفّار نرسد.
۴) در دعوت، کیفیت خاصی شرط نیست و با آنچه که مفاد آن ترغیب به شهادتین و بیان محاسن و معارف اسلام باشد، حاصل می‌گردد؛ هرچند بهتر آن است که به کیفیّتی انجام گیرد که وارد شده است.
۵) جهاد با باغی در صورت دعوت امام علیه السّلام یا نایب ایشان واجب و سرپیچی از آن گناه کبیره است.

دعوت در نکاح

دعوت مؤمنان جهت حضور در ولیمه ،مستحب است.

دعوت در اطعمه و اشربه

۱) در عقیقه ، افضل آن است که گوشت آن را بپزند و جهت خوردن و دعا کردن برای کودک، ده نفر یا بیشتر از مؤمنان را دعوت کنند.
۲) خوردن غذایی که خورنده به آن دعوت نشده و نیز بردن همراه، مانند فرزند به مهمانی ای که از او دعوت به عمل نیامده، حرام است. برخی، آن را مکروه دانسته‌اند.

دعوت در شهادات

بر کسی که به دعوت مشهودٌله، تحمّل شهادت کرده، واجب است برای ادای شهادت نیز حاضر شود.

پانویس

منبع:سایت ویکی فقه - تاریخ برداشت:94/11/28

بازگشت به دعوت کفار به اسلام قبل از جنگ