فرهنگ مصادیق:حکم نجاست شراب در قرآن
مقدمه
در استفاده خمر سود و زیان زیادی هست که بخشی از آن در قرآن ذکر شده حرام بودن شراب یک حکم است و نجاست ان حکم دیگر بعضی از چیزها حرام هستند ولی نجس نیستند مثل گوشت گرگ و روباه (در صورتی که تذکیه شرعی شده باشند) و بعضی از چیزها حرام نیستند ولی نجس هستند مثل خون (خرید و فروش و استفادههای درمانی و پزشکی از آن حرام نیست) اما بعضی از چیزها هم حرام هستند هم نجس مثل شراب که هم نجس است و هم خرید و فروش و ساختن و تولید و حمل و نقل آن و نوشیدن آن حرام است و هم حد شرعی دارد [۱]
اگر مراد شما از حرام بودن شراب، نجاست آن است، در قرآن نیامده است و حکم آن از روایات و سنّت اثبات میشود. [۲] اگر چه بعضی از فقهاء فرمودهاند آیه شریفه: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ [۳] ی عنی:« ای کسانی که ایمان آوردهاید، شراب و قمار و بتها و تیرهای قرعه پلیدند [و] از عمل شیطانند. پس، از آنها دوری گزینید، باشد که رستگار شوید.» بر نجس بودن شراب دلالت دارد زیرا «رجس» در آیه به معنی پلیدی است که اعم از نجاست ظاهری و باطنی است [۴].
اما اگر مراد حرمت و گناه بودن و بلکه کبیره بودن نوشیدن مشروبات(خمر) باشد که به صراحت در قرآن کریم (در همین آیه ) آمده است. البته حرام شدن خمر در اسلام دفعی نبوده و به صورت تدریجی (در طول سه مرحله ) صورت گرفته است و آیهای که میفرماید در خمر منافعی هست ولی گناه آن بزرگتر از سود آن است [۵] مربوط به اولین مرحله مبارزه اسلام با شراب و شراب خواری است که در مراحل بعدی این مبارزه شدیدتر شده تا جایی که در مرحله سوم دستور دوری و اجتناب از آن صادر شده است در توضیح آیه قرآن که میفرماید:در خمر منافعی اندک و ضررهای فراوان وجود دارد، باید گفت نسبت سود و ضرر شراب مثل این است که یک قاشق چای خوری عسل را در یک ظرف بزرگ سم و زهر ریخته باشند که دیگر هیچ اثری از مزه و خاصیت عسل باقی نخواهد ماند.!!!
