فرهنگ مصادیق:جزای انکار ولایت در عید غدیر
ابو الفتوح رازی در تفسیرش گوید: ابو اسحاق ثعلبی مفسر امام اصحاب حدیث در کتاب تفسیر خود که آن را «کشف و بیان» نام گذارده است ، آورده است که از سفیان بن عیینه درباره شان نزول آیه سال سائل بعذاب واقع [۱] سؤال کردند، که درباره چه کسی نازل شده است؟!
سفیان به شخص سائل گفت: از مسئلهای پرسش کردی که قبل از تو هیچکس از من آن را نپرسیده است!
روایت کرد برای من پدرم، از ابو جعفر: محمد بن علی، از پدرانش- صلوات الله علیهم- که چون رسول خدا به غدیر خم رسید، مردم را خبر کرد، و ایشان گرد آمدند، و دست علی را گرفت و گفت: من کنت مولاه فعلی مولاه. این خبر شایع شد و به شهرها رسید از جمله به حارث بن نعمان فهری رسید.
حارث سوار ناقه خود شد، و آهنگ رسول الله کرد و آمد تا به لشگرگاه رسید، و از ناقه خود پیاده شد، و زانوی ناقه را بست، و رو به خیمه رسول الله آورد، و رسول الله در میان مهاجر و انصار نشسته بود.
و گفت: ای محمد تو آمدی و گفتی: سیصد و شصت معبود را رها کنید، و بگوئید: خدا یکی است! و ما گفتیم. و گفتی که: بگوئید: من رسول او هستم! ما هم گفتیم. گفتی که: پنج نماز بجای آورید! ما آوردیم.
گفتی: ماه رمضان روزه بدارید! پذیرفتیم. گفتی: زکوه مال بدهید ما هم به گردن گرفتیم! حج فرمودی، رد نکردیم، جهاد فرمودی، قول تو را قبول نمودیم .
به این همه دستورات راضی نشدی تا آنکه: «رفعت بضبع ابن عمک فرفعته و فضلته علینا، فقلت: من کنت مولاه فعلی مولاه! فهذا شیء منک ام من الله؟!: وسط بازوی پسر عموی خود را گرفتی، و بلند کردی، و او را بر ما فضیلت و برتری بخشیدی و گفتی: هر کس که من مولی و آقای اویم، علی مولی و آقای اوست! آیا این مطلب از توست، یا از خداست»؟!
رسول خدا فرمود:
«و الله الذی لا اله الا هو ان هذا من الله: سوگند به آن کسی که جز او معبودی و خدائی نیست، این از طرف خداست، و من به امر خدا گفتم».
حارث که این بشنید، پشت کرد و رو به سوی ناقه خود نهاد، و میگفت:
«اللهم ان کان هذا هو الحق من عندک فامطر علینا حجاره من السماء او ائتنا بعذاب ألیم. [۲]: بار خدایا اگر این که محمد میگوید، حق است، و از پیش توست، بر ما سنگ از آسمان ببار! یا برای ما عذاب دردناکی بفرست»!
هنوز سخنش تمام نشده بود که سنگی از آسمان آمد، و بر سر او خورد، و او را همچنان بر جای خود بکشت. و خداوند تعالی این آیه فرستاد:
«سال سائل بعذاب واقع للکافرین لیس له دافع- من الله ذی المعارج. حق تعالی رحمت فرستاد، او عذاب خواست، گفتند: چون تو را رحمت نافع نیست، کسی عذاب را از تو دافع نیست. من الله ذی المعارج من ولایتی فرستادم که کمال دین و تمام نعمت در او بستم الیوم أکملت لکم دینکم. [۳]
پانویس
- ↑ آیه 1، از سوره 70: مَعارج.
- ↑ آیه 32، از سوره 8: انفال.
- ↑ «تفسیر أبو الفتوح رازی» ج 2، ص 194. طبع مظفرّی؛ و «تفسیر قرطبی»، ج 18، ص 278 و ص 288؛ و «تذکره خواصّ الامّه» ص 19؛ و «فرائد السمطین» ج 1، باب 15، ص 82 و ص 83؛ و «نظم درر السّمطین» ص 93؛ و «سیره حلبیّه» طبع سنه 1353 ه ج 3، ص 308 و ص 309؛ و «تفسیر المنار»، ج 6، ص 464؛ و «تفسیر المیزان» ج 19، ص 79؛ و «غایه المرام» ج 2، ص 397، باب 117، از طریق عامّه دو حدیث، و در ص 398 باب 118 از طریق خاصّه شش حدیث آورده است. و «فصول المهمّه» ابن صبّاغ مالکی طبع سنگی ص 26 و ص 27، و طبع نجف ص 24.
