فرهنگ مصادیق:تولی و تبری - ویکی فقه

از پژوهشکده امر به معروف
(تغییرمسیر از تولی و تبری - ویکی فقه)
پرش به: ناوبری، جستجو
تولی و تبری - ویکی فقه

روایات

«تولّی» و «تبرّی» از فروع دین برشمرده شده است.
«فضیل بن یسار» یکی از یاران امام صادق(ع) نقل می کند:«سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الْحُبِّ وَ الْبُغْضِ أَ مِنَ الْإِيمَانِ هُوَ فَقَالَ وَ هَلِ الْإِيمَانُ إِلَّا الْحُبُّ وَ الْبُغْض‏» [۱] از امام صادق(ع) پرسیدم: آیا دوستی و دشمنی از ایمان است؟ فرمود: آیا ایمان جز دوستی و دشمنی است؟
در روایت دیگری، امام صادق(ع) می فرماید:«مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَ أَبْغَضَ لِلَّهِ وَ أَعْطَى لِلَّهِ وَ مَنَعَ لِلَّهِ فَهُوَ مِمَّنْ كَمَلَ إِيمَانُه‏» [۲] آن کس که برای خدا دوستی بورزد، برای خدا دشمنی کند و برای خدا ببخشد، از کسانی است که ایمان او کامل شده است.
و باز می فرماید:«كُلُّ مَنْ لَمْ يُحِبَّ عَلَى الدِّينِ وَ لَمْ يُبْغِضْ عَلَى الدِّينِ فَلَا دِينَ لَه‏»[۳] کسی که دوستی و دشمنی اش براساس دین نباشد، دین ندارد.


تعریف لغوی تولّی

«تولّی» بر وزن ترقّی مصدر باب تفعّل از ماده «ولی» و در لغت به معنای پذیرش ولایت و کسی را ولیّ خود قرار دادن است. [۴] «ولیّ» در زبان عرب به معنای دوست، یاور و سرپرست آمده است. چنانکه مصدر آن «ولایت» نیز به معنای دوستی، یاوری و سرپرستی استعمال شده است. بنابراین تولّی هم می تواند به معنای پذیرش دوستی و کسی را دوست خود قرار دادن باشد و هم می تواند به معنای پذیرش سرپرستی و کسی را سرپرست خود قرار دادن. اما با توجه به موارد استعمال این کلمه در آیات و روایات می توان گفت که دوستی و سرپرستی لازم و ملزوم یکدیگرند و پذیرش دوستی مقدمه پذیرش سرپرستی است؛ چرا که دل سپردن مقدمه سرسپردن است و انسان تا به کسی دل نبندد نمی تواند سرسپرده او شود و چنانکه باید و شاید تسلیم او گردد. [۵] [۶] [۷]

تعریف لغوی «تبرّی»[ویرایش] «تبرّی» نیز بر همان وزن و از همان مصدر از ماده «برء» و به معنای بیزاری جستن، بیزار شدن و دوری گزیدن آمده است. [۸]

تعریف اصطلاحی تولی و تبری

«تولی» به معنی اعتقاد به امامت و خلافت ائمه اطهار(علیهم السلام) و اظهار دوستی و علاقه نسبت به ایشان و تبری به معنی دشمنی و بیزاری از دشمنان آنان و لعن و نفرین بر آن هاست.
تولی و تبری دو امر ضروری دین اسلام و از جمله واجبات الهی است و هر مسلمان وظیفه دارد تا با استفاده از دلایل عقلی و نقلی به این دو موضوع همانند سایر واجبات الهی اعتقاد پیدا کند.
آنچه که در فرهنگ اهل بیت(علیهم السلام) و سیره عملی آنان در روایات وارد شده و عبارات فراوانی که در کتب ادعیه و زیارات از ایشان نقل شده است خود گواه دیگری بر اهمیت و جایگاه والای تبری و تولی در مکتب تشیع و اسلام راستین است. [۹]

پانویس

  1. محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۱۲۵، ح۵.
  2. محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۱۲۴، حدیث۱.
  3. محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۱۲۷، حدیث۱۶.
  4. پایگاه حوزه نت.
  5. ک:ابی الفصل جمال الدین محمد بن مکرم (ابن منظور)، لسان العرب، ج۱۵، ص۴۰۷، ماده «ولی.
  6. احمد بن محمد بن علی المقری الفیّومی، المصباح المنیر فی غریب شرح الکبیر، ص ۶۷۳-۶۷۲.
  7. علی اکبر دهخدا، لغتنامه، ج۵، ص۶۲۷۲، ماده تولی.
  8. ر.ک: احمد بن حمد بن علی المقری الفیومی، همان، ص۴۷-۴۶، ماده بری. علی اکبر دهخدا، همان، ج۴، ص۵۷۵، ماده تبری.
  9. مرکز نشر اعتقادات.
منبع: سایت دانشنامه حوزوی ویکی فقه - تاریخ برداشت: 95/04/06