فرهنگ مصادیق:تزیین - ویکی پدیا

تزیین - ویکی پدیا

توضیح مفهومی

آراستن: آرایش کردن، زینت نمودن.

از آن به مناسبت در باب‌های طهارت، صلات، زکات، حج، عاریه، و نکاح سخن رفته است.

آراستن یا خود، موضوع احکامی است یا موجب ثبوت حکم برای موضوعی دیگر می‌باشد.

قسم نخست: این قسم شامل احکام تکلیفی پنجگانه می‌باشد که مهم‌ترین موارد آن به قرار زیر است.

۱. حرام: به قول مشهور آراستن مساجد با طلا جایز نیست و در جواز زینت کردن خانه و مشاهد مشرّفه با ظروف طلا و نقره اختلاف است. آراسته شدن مردان به آن چه از طلا است - مانند زنجیر، انگشتر و ساعت - حرام و موجب بطلان نماز است.

تزیین در حال احرام (--' احرام) به آنچه که زینت شمرده می‌شود، حرام است. همچنین آراسته شدن مرد با زینتی که به زنان اختصاص دارد - مانند حریر، طلا، دست بند، گردن بند و لباس زنانه - و نیز آراسته شدن زن با زینتی که ویژه مردان است - مانند عمامه و کمربند - بنا بر فتوای مشهور جایز نیست.

آرایش زن برای نامحرم حرام است. تدلیس (--' تدلیس) زن آرایشگر در آراستن زنان، - به این صورت که معایب آنان را بر خواستگاران یا مشتریان کنیز بپوشاند، یا زیبایی‌هایی را نشان دهد که در آنان نمی‌باشد - حرام است. زینت کردن بر زن در عدّه وفات حرام است (--' حداد) .

۲. واجب: حق لازم شوهر بر زن این است که برای او زینت نماید.

۳. مستحب: زینت کردن زن به زیور در نماز و آراستن خود در روز جمعه مستحب است. زینت کردن زن در عدّه طلاق رجعی (--' طلاق رجعی) برای شوهر مستحب است.

۴. مکروه: زینت کردن جنازه با پارچه‌های قرمز و زرد و نیز آراستن کالا برای فروش مکروه است.

۵. مباح: تزیین قرآن با طلا جایز است.

قسم دوم: آراستن، گاه موجب ثبوت حکم برای موضوعی دیگر است مانند این که اگر معامله با طلا یا نقره مسکوکی (--' مسکوک) که زنان خود را با آن می‌آرایند، رایج نباشد، زکات (--' زکات) به آن تعلّق نمی‌گیرد، امّا اگر معامله با آن رایج باشد، در تعلّق زکات به آن اختلاف است.

پانویس

منبع: ویکی پدیا - تاریخ برداشت: 95/04/23

بازگشت به زینت کردن مسجد با طلا