فرهنگ مصادیق:ادعای نیابت مدعیان . دلایل و راهکارها

ادعای نیابت مدعیان . دلایل و راهکارها

مقدمه

در هر عصری عده‌ای به دروغ، ادّعای مهدویت نموده یا دیگران چنین نسبتی به آنان داده ا ند و بدین وسیله فرقه‌هایی ایجاد کرده‌اند.

چه در دوره غیبت صغرا و چه در دوره غیبت کبرا، کسانی بوده‌اند که نیابت خاصه یا وکالت امام را به دروغ، ادعا می‌کرده‌اند. البته ادعاهای این افراد به صورتهای متفاوتی، ارائه شده است: ۱. مهدویت..

۲. نیابت خاصه، وکالت، بابیت یا ... افرادی که مدعی اند هر موقع بخواهند امام را می‌توانند ببینند، مشکلات به واسطه آنان حل می‌شود، آنها واسطه و باب میان مردم و امام هستند، پیامی را از امام آورده‌اند یا پیامی را برای امام می‌برند..

۳. نیابت عامه: عده‌ای خود را به جای علمای ربّانی، مراجع عظام تقلید و فقها و... معرفی می‌کنند با اینکه در این دوران، عقل و نقل، وظیفه همه را روشن ساخته است و آن، مراجعه به علما و فقها است. اینان راهی جدای از قرآن و سنت و عقل برگزیده و سیر و سلوکی معرفی می‌کنند و رهْ نرفته، ره می‌آموزند.

پیامدهای این ادعاها در جامعه

۱. گمراهی مردم.

۲. دوری از مسیر اهل بیت.

۳. به بازی گرفته شدن دین.

۴. اختلافات دینی در اثر متابعت از فرقه‌های انحرافی.

خاستگاه مدعیان

۱. مشکلات روحی و روانی، عقده خود کم بینی، هیستری و مطرح کردن خود.

۲. نفسانیات و مشکلات اخلاقی و ضعف ایمان.

۳. توهم و خیال پردازی.

۴. هوی و هوس و خواسته‌های دنیوی و جاه و مقام.

۵. جهل و ناآگاهی.

۶. سکوت اندیشمندان و عالمان یا به موقع و مناسب تصمیم نگرفتن.

۷. مشکلات سیاسی، تأثیر اَیادی اجانب مثل فریفتن محمد علی باب و.....

۸. عدم معرفت به جایگاه و شأن امام و جانشینی ایشان.

درمان

۱. تقوا و تهذیب نفس.

۲. علم و بصیرت دینی و سیاسی علما، اندیشمندان، دولتمردان و مردم.

۳. روشنگری علما و اندیشمندان، تکذیب منحرفان.

۴. برخورد دولتمردان جامعه اسلامی (مثل برخورد امیرکبیر با بابیت که ستودنی است)..

۵. عدم تسامح و اغماض در برخورد با انحرافات و بدعتها.

پانویس

منبع: سایت تی وی شیا - تاریخ برداشت:94/11/20

بازگشت به ادعای نیابت خاص